هزینه اشتباهات مدیران فوتبال از جیب بیت‌المال

یکی از ویژگی‌های فوتبال در کشور ما این است که هیچ شفافیتی در آن وجود ندارد. همه چیز بر اساس حدس و گمان و شایعه پیش می‌رود، تکذیب از سوی مسئولان و پنهانکاری مدیران و در نهایت اگر کار به شکایت برسد آن گاه حقایق برملا می‌شود. برخی اوقات ساده انگاری مدیران ایرانی از روابط بین‌الملل چنان هزینه‌هایی را روی دست باشگاه‌ها گذاشت که جای تعجب دارد. نمونه آن نحوه برخورد «رویانیان» مدیرعامل اسبق پرسپولیس با «ژوزه» سرمربی وقت این تیم بود که در نهایت باشگاه را مجبور به پرداخت کل مبلغ ، جریمه و هزینه شکایت این مربی کرد.

تازه‌ترین مشکل مطرح شده برای فوتبال کشور بحث «قرارداد ویلموتس» است. پس از توییت تهدیدآمیز ویلموتس در رابطه با شکایت از ایران و پیگیری مسائل توسط وکلایش موضوع نحوه و مبلغ قرارداد این مربی با فدراسیون فوتبال است. در واقع بر اساس گفته‌ها این مربی پس از دریافت مبلغ یک سال خود در پیش از بازی عراق حالا به دنبال فسخ قرارداد است و معلوم نیست فدراسیون بتواند پول خود را پس بگیرد و غرامتی را از این مربی دریافت کند. باید گفت استخدام «مارک ویلموتس» سرمربی بلژیکی فوتبال ایران، طی قراردادی کاملا محرمانه منعقد شد. بنابراین صحبت‌ها کمی بر اساس پیش‌بینی است اما در کشور ما معمولا شایعات به واقعیت نزدیک‌ترند تا ارقام ادعایی مدیران.

با توجه به این که امکان افشای مبلغ قرارداد وجود نداشت (بر اساس بندی در قرارداد که به دو طرف اجازه اعلام رقم قرارداد را نمی‌داد )،  ابتدا رسانه‌های داخلی مبلغ قرارداد ویلموتس را در حدود ۱.۲ تا ۱.۵ میلیون دلار در سال تخمین زدند و البته رسانه‌های بلژیک هم ۳ میلیون دلار در سال. اما پس از مشکلاتی که پیش از بازی با عراق پیش آمد و این مربی خارجی از حضور بر سر تمرینات تیم ملی ایران امتناع ورزید، مشخص شد که انگار رقم رسانه‌های بلژیکی به واقعیت نزدیک‌تر بوده و بر اساس شواهد پیدا و پنهان حقوق این مربی هر سال در حدود ۳ میلیون دلار است . یک ضرب تقسیم ساده با دلار ۱۲ هزار تومانی مشخص می‌کند که این مربی در حدود ۳۵ میلیارد تومان برای هر سال و در مجموع سه سال بیش از ۱۰۰ میلیارد تومان از فدراسیون فوتبال پول دریافت می‌کند .

ذکر این نکته خالی از لطف نیست که بودجه  ابلاغی «کمیته ملی المپیک» برای سال جاری ۷۱ میلیارد و ۱۰۴ میلیون تومان است که مشخص می‌شود نصف بودجه کمیته المپیک در سال‌جاری هزینه قرارداد سرمربی تیم ملی فوتبال شده است. البته باید بدانیم مربیان خارجی مطرح برای حضور در ایران بین ۸۰۰ هزار تا یک میلیون و ۴۰۰ هزار دلار دستمزد طلب می‌کنند (قرارداد «کارلوس کی‌روش» با تیم ملی ایران یک میلیون و ۴۰۰ هزار دلار بود که خیلی‌ها آن زمان این رقم را بالا می‌دانستند.). بنابراین باید گفت فدراسیون فوتبال چیزی در حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار دلار بیشتر به این مربی بلژیکی پرداخت کرده است که با دلار ۱۲ هزار تومانی رقمی بالغ بر ۱۹ میلیارد تومان اضافه پرداختی می‌شود. شاید اگر در دوران وفور درآمدهای نفتی بودیم این‌گونه پول‌پاشی‌ها امری عادی بود اما در حالی که برای هر یک دلار ارز کشور برنامه‌ریزی شده این که چنین مبلغ هنگفت و غیرمعقولانه‌ای به این صورت راحت بذل و بخشش شود جای تعجب دارد.

البته این برای اولین بار نیست که در این کشور این اتفاقات افتاده است. در این چندساله پرونده قراردادهای نامعقولانه مدیران باشگاه‌ها نیز از بیت‌المال پرداخت شده است. البته روی سخن این نوشته استخدام مربیان خارجی با قیمت مناسب مانند کی‌روش و برانکو نیست بلکه نحوه و مبلغ قرارداد با مربیانی مانند ویلموتس، امانوئل ژوزه و … است که نه تنها عایدی ورزشی برای ما نداشته است بلکه وقت و توان مدیران کشور را صرف  مشکلات بعدی آن کرد. البته اگر لیست بازیکنان بنجل خارجی را بخواهیم به نام مربیان پیوند بزنیم، لیست بلندبالایی به ما می‌دهد که نشان می‌دهد چه میزان از سرمایه‌های کشور به راحتی در جیب عده‌ای دلال می‌رود.

این روزها قرارداد «جونیور براندائو» بازیکن پرسپولیس نیز خبرساز شده است. قراداد «نیومایر» و «الحاجی» گرو دو بازیکن فصل پیش استقلال نیز همین‌طور و اگر بخواهیم میزان خسارت این مدیران و بازیکنان جمع بزنیم تقریبا سالی یک تا دو میلیون دلار فقط زیان اشتباهات مدیریتی باشگاه‌های فوتبال بابت خرید بازیکنان بی‌کیفیت است. این که چرا کسی از این مدیران بازخواست نمی‌کند جای تعجب است؟ حال باید دوباره پرسید هزینه اشتباهات مدیران فوتبالی چرا باید از جیب مردم پرداخت شود؟

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.