بنزین سه هزار تومانی هم حریف آلودگی هوا نشد

آلودگی هوا این روزها دغدغه کسانی است که در شهرهای بزرگ کشور زندگی می‌کنند. شاید برای ما پایتخت‌نشینان آلودگی هوا جزیی از زندگی هر روزه باشد با این حال غلظت آلاینده‌ها به حدی در چند روز اخیر بالا رفت که نفس کشیدن برای همه سخت و مشکل شد. حتی برخی اوقات احساس می‌شد توده آلودگی مانند مه به سطح زمین رسیده  و با حرکت یا قدم زدن به گونه هایت برخورد می‌کند. اما مگر می‌شود با بنزین سه هزار تومانی آلودگی هوا داشت؟

ابتدا گمان می‌رفت با افزایش قیمت بنزین حداقل استفاده از وسایل نقلیه عمومی بیشتر شود اما انگار این تغییر قیمت چندان اثربخش نبوده است. در حال حاضر آمارهای ضد و نقیضی از کاهش مصرف بنزین پس از افزایش قیمت بنزین به گوش رسیده است. از کاهش 20 درصدی گرفته تا حتی افزایش مصرف نسبت به گذشته. جالب اینجاست که هر نهادی آماری ارائه می‌دهد که با آمارهای دیگر در تضاد کامل است.

در کنار آن هر روز یک طرح ترافیکی جدید در تهران متولد می‌شود تا استفاده از خودرو را کم کند. وقتی در تهران انواع طرح‌های ترافیکی از طرح ترافیک اصلی گرفته تا زوج و فرد سابق و کاهش آلودگی فعلی هیچ کدام پاسخگوی مشکلات نیست چه باید کرد؟ تنها امید باید به آسمان باشد که یا بادی بوزد یا بارانی ببارد.

البته در واقع احتمالا مشکل از جای دیگری است. آخرین روزهای تابستان امسال بود که سازمان محیط زیست اعلام کرد بنزین در تهران استاندارد نیست و با بررسی برخی از جایگاه‌ها مشخص شده است که استاندارد یورو در این بنزین‌ها رعایت نشده و گوگرد آن هم بیش از حد مجاز است. البته نه یک اختلاف کوچک بلکه میزان گوگرد بیش از سه برابر حد مجاز آن است. البته وزیر نفت قبلا اظهار کرده بود که تولید بنزین با استاندارد یورو4 کفاف کل کشور را نمی‌دهد و در 9 کلانشهر کشور توزیع می‌شود.

در واقع به نظر می‌رسد در حالی‌که ایران توانسته است در تولید بنزین به خودکفایی برسد اما متاسفانه از لحاظ کیفیت نتوانسته چندان موفق عمل کند و این مشکلات به قیمت جان مردم در حال تمام شدن است. در واقع مهم این است که در کشور بنزین تولید شود کیفیت آن چندان مهم نیست. البته اینکه دولت ادعا می‌کند این بنزین را می‌تواند صادر کند جای تعجب دارد چرا که بعید است با این سطح کیفیت کسی مشتری بنزین ما باشد مگر آنکه بنزین خوب را صادر کنند و بنزین بی‌کیفیت را برای مصرف‌کنندگان داخلی بگذارند.

جالب اینجاست که خودروسازان کشور هم کیفیت بنزین یا گازوییل تولید داخل را قبول ندارند. مديرعامل ايران‌خودرو ديزل در توجیه حذف فیلتر جذب دوده اعلام کرده بود که استفاده از فيلترهاي جذب دوده بدون تامين سوخت باكيفيت و استاندارد، بي‌فايده و الزام بر اجراي آن صرفا باعث هدررفت منابع ارزي كشور است! البته خودروسازان نیز با محصولات پرمصرفی که تولید می‌کنند خود نقش بزرگی در این آلودگی هوا دارند که در جای خود بدان می‌پردازیم.

مشکل اینجاست که متولی بررسی استاندارد سوخت در ایران از اعلام گزارش طفره رفته است . مسئول بررسی کیفیت بنزین در کشور سازمان استاندارد بود که به دلیل مشکلات اجرایی نتوانست گزارشی از استاندارد بنزین در ایران ارائه دهد (و اگر هم گزارشی ارائه کرده باشد به صورت محرمانه بوده است) و به ناچار هیأت دولت در مصوبه‌ای در اوایل سال 96 مسئولیت تطابق تولید، توزیع و عرضه بنزین با استاندارد ملی ایران به وزارت نفت سپرده شد. در عین حال، نظارت بر حسن اجرای این تصویب‌نامه به عهده سازمان ملی استاندارد ایران و تعیین اولویت‌های توزیع نیز به سازمان حفاظت محیط زیست واگذار شد. اما از آن موقع تاکنون گزارشی از کیفیت بنزنین داخلی منتشر نشده است. تنها گزارش همین صحبت‌هایی است که غیر رسمی منتشر می‌شود.

شواهد نشان می‌دهد که بنزین مورد استفاده در کشور عامل اصلی آلودگی هواست. لطفا گناه آلودگی هوا را به گردن بنزنی ارزان، طرح آلودگی هوا، عدم استفاده شهروندان از وسایل نقلیه عمومی و … نیندازید و هر روز یک طرح جدید برای کاهش آلودگی هوا ارائه نکنیدکه تنها به مشکلات مردم بیفزایید.

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.