امید بدون تدبیر برای مهارِ کرونا

رویکرد ایران در مقابله با ویروس کرونا در مقایسه با چهار کشور ایتالیا، اسپانیا، ژاپن و کره جنوبی واکاوی شد

چهره غم انگیز جهانی که بر اثر شیوع کرونا در حال تغییر است؛ حاصل سیاست و رویکرد فارغ از تفکر برخی دولت هاست ؛ به ویژه آن ها که از همان ابتدا فراموش کردند ، در مساله سلامت عمومی، صداقت ارجح تر از امید است! در همین راستا و در حالی که بخش عظیمی از کشورهای جهان، با برنامه‌‌ریزی دقیق و هماهنگی بین دولت و ملت، به رویارویی با شیوع کرونا و درمان افراد مبتلا به آن پرداخته‌اند، در ایران هنوز هم شاهد آشفتگی در تصمیم‌گیری مدیران اجرایی و اظهارات متناقض آن ها، بی توجه مردم به مقررات ویژه در سایه بی‌اعتمادی به آمارهای رسمی و در نتیجه گسترش روزافزون این بیماری هستیم. لازم به ذکر است، تا لحظه نگارش این گزارش، شمار ابتلا به کووید ۱۹به ۲ هزار و ۶۲۵ نفر و عدد قربانیان این بیماری، به ۲۲۹ نفر رسیده است.

تدبیر برای انکار!

یکی از مهم‌ترین عوامل شکست ایران در مقابله با کرونا، انکار و بعد تاخیر در اعلام ورود کرونا به کشور در آغاز مقابله با این بحران بود؛ روندی که در سایه بی خبری مردم و باز بودن مرزهای داخلی و خارجی، به سرعت ویروس را در تمام نقاط کشور تکثیر کرد. حسن قاضی‌زاده هاشمی، وزیر سابق بهداشت ایران اعلام کرد بود که «من از اوایل دی ماه امسال، نگرانی‌ام را به سمع مسئولین ارشد کشور رساندم». یعنی دو ماه پیش از اعلام رسمی! این تعلل،توسط احمد امیرآبادی نماینده قم در مجلس نیز تایید شد و توسط برخی دیگر از مسئولین نیز اعلام اما از سوی رسانه های رسمی و معتمد،تکذیب شد!

ماراتنی برای مبتلا کردن!

تلاش روحانی برای ریاست در ستاد ملی مبارزه با کرونا، امروز تمام کاستی ها در سیاست های این رویارویی را متوجه او می کند؛ واکنش های متفاوت رئیس جمهور در مواجهه با شیوع کرونا و تاکید و تلاش او برای عادی سازی، حتی حالا که در موج شدید تر این بیماری قرار داریم، سلامت جامعه را با بحران مواجهه کرده است. رویکرد غیر جدی درباره ویروسی ناشناخته که حتی واکسن آن کشف نشده، گمانه زنی ها را به این سو  برده که ممکن است رییس دولت، از جهاتی تحت فشار باشد تا شرایط را عادی  و به گونه ای جلوه دهد که انگار کشور بر مهار کرونا مسلط است! روندی که با گسترش شیوع این بیماری، پدیده «بی‌اعتمادی» برخی از مردم به حاکمیت را قوت بخشیده است. از دیدگاه روزنامه «ابتکار»، تعلل حاکمیت در انتقال صحیح اطلاعات و بی‌اعتمادی مردم به ‏نظرات رسمی مسئولان موجب شده کرونا در ایران شرایطی به غایت پیچیده‌تر از دیگر کشورها داشته ‏باشد. اما کشور چطور می توانست هجوم کرونا را در جای خالی امکانات مکفی بهداشتی همچون واکسن مانند بسیاری از کشور ها مهار یا تا حدودی سرشکن کند؟!

استفاده روحانی از ماسک در حاشیه جلسه مقابله با کرونا + تصاویر ...

قرنطینه؛ باور به تنها راه نجات!

به زعم بسیاری از کارشناسان، بازه تعطیلات پایان سال ۹۸ و نوروز ۹۹ به‌عنوان بازه طلایی برای مهار کرونا بود. دوره ای که کافی بود دولت، با جدیت در اعمال محدودیت ها و برخورد با متخلفان مردم را در خانه‌ها نگه دارد و مسافرت‌های نوروزی را کنسل کند تا دست کم بیشتر از امروز، در مهار آن موفق باشد. اگر غرض، عدم‌اعمال زور و برخورد قهری و عدم سلب آزادی‌های عمومی بود، مسئولیت این تلفات سنگین و عدم بهره‌برداری از آن برهه زمانی طلایی برعهده چه شخص یا اشخاصی است؟ گویا پاسخ فعلا همان تحلیل های تکراری دولت و کابینه اش است!

لایه های مانع برای رویارویی با کرونا!

روندی که در سایر لایه های اجرایی کشور نیز به همین ترتیب دنبال می شود،از طرح ترافیک پرحاشیه که موجب شده حمل‌ونقل عمومی سهم ۵\۲۶ درصدی را در شیوع کرونا ایفا کند و هنوز برای کسب درآمدهای شهری در حال انجام است، تا پروسه دورکاری که قرار بود در صورت اجرای طرح ترافیک اعمال شود اما هنوز از انجام آن در بسیاری از ادارات و مشاغل خبری نیست! براساس برآورد صورت‌گرفته در روزنامه فرهیختگان، با اجرای طرح دورکاری و در خانه ماندن کارمندان حداقل در بخش دولتی، اگر فقط یک‌سوم کارمندان در محل کار حاضر شوند، چیزی حدود یک میلیون نفر می‌توانند در خانه‌ها بمانند و به‌صورت دورکاری امور‌شان را پیش ببرند.

در این میان و در حالی که حتی فعالیت بسیاری از مراکز مذهبی متوقف شده، جای سوال است که واقعا ممانعت از برگزاری مراسم عروسی و عزا آن‌قدر برای دستگاه‌های عریض و طویل نظارتی و انتظامی سخت است که این‌طور با جان و سلامت مردم بازی می‌شود؟ این جمله را حتما بارها شنیده‌اید که برای پیشبرد اقتصاد و زنده نگه داشتن اقتصاد و بهبود وضعیت معیشتی مردم که در شرایط کرونایی آسیب دیده است مجبور به بازگشایی‌ها بوده‌ایم. این استدلال بارها و بارها ازسوی مسئولان ستاد ملی مقابله با کرونا عنوان شده و همواره این دوگانه ترسیم شده است که اگر بازگشایی‌ها صورت نمی‌گرفت اقتصاد کشور از بین می‌رفت و وضعیت مردم از لحاظ معیشتی به‌هم می‌ریخت. اما آیا با جامعه‌ای که سلامت ندارد و سلامت آن در خطر است می‌توان به اقتصاد سالم فکر کرد؟ پاسخ همان علامت سوال است!

تلاش برای مهار قاطع کرونا در جهان!

تجربه سایر کشورها در مساله رفع محدودیت‌ها را که مرور می‌کنیم به نکات جالبی می‌رسیم. چگونگی پراکندگی جمعیت، عمق گسل سیاسی میان مردم و دولت و اوضاع اقتصادی از مهم‌ترین شاخصه‌های میزان موفقیت کشورهای عضو اتحادیه اروپا در مهار ویروس کرونا به شمار می‌آیند.

در ژاپن حالا، ۵ ماه پس از ثبت اولین بیمار کووید-۱۹ می گذرد و  این کشور کمتر از ۲۰ هزار مورد تایید شده ابتلا دارد اما، آمار مرگ و میر ناشی از آن به ۱۰۰۰ نفر نمی‌رسد. ژاپن در آغاز همه‌گیری کرونا، سه الگوی اصلی انتشار این ویروس را کشف کرد. یک محقق عضو کارگروه مقابله با ویروس کرونا گفته بود:«اعداد و ارقام ما نشان می‌داد بسیاری از مبتلایان به مکان‌های اجرای موسیقی رفته بودند و تنفس عمیق در نزدیکی یکدیگر مثلا آواز خواندن در سالن‌های کارائوکه، مهمانی‌ها، فریاد زدن در باشگاه‌ها و ورزش‌ در باشگاه‌ها  از جمله فعالیت‌های پر خطر هستند. این تیم در وهله دوم متوجه شد تنها درصد کوچکی از حاملان ویروس در انتشار بیماری نقش دارند. یکی مطالعه که در آغاز همه‌گیری صورت گرفت نشان داد ۸۰ درصد از افرادی که در بدن خود ویروس سارس-کوو-۲ دارند دیگران را بیمار نمی‌کنند و بیماری تنها در ۲۰ درصد از آن‌ها به شدت واگیردار است. به دنبال این کشفیات،‌ دولت کمپینی سراسری در کشور به راه انداخت تا به مردم هشدار دهد از سه کار پرهیز کنند:حضور در مکان‌های بسته با تهویه ضعیف، حضور در اماکن شلوغ مملو از جمعیت،تماس نزدیک با دیگران از جمله مکالمه‌‌های رو در رو. امروز ژاپن یکی از موفق ترین کشور ها در مهار کروناست.

ایتالیا که در بین کشور های اروپایی بالاترین آمار پرواز به چین را داشت، روز ۳۰ ژانویه (دهم بهمن)، یعنی زمانی که تست ویروس کووید-۱۹ دو جهانگرد چینی در این کشور مثبت اعلام شد، در زمره کشورهای متأثر از بیماری کرونا قرار گرفت. با این حال علیرغم سیاست های قهری، مشارکت ارتش در مهار کرونا و جریمه سنگین خاطیان از قانون محدودیت رفت و آمد، ایتالیا یکی از کشورهایی بود که تا مدت زیادی، بیشترین آمار ابتلا به کرونا را میان کشور های اروپایی داشت. جدا از جمعیت پیر ، تضعیف بخش بهداشت و درمان یکی از عوامل اصلی میزان ده درصدی و بسیار بالای مرگ و میر در این کشور بود. در این کشور در طی ده سال گذشته بیش از ۳۷ میلیارد یورو و بیش از ۷۰ هزار تخت بیمارستانی از نظام بهداشتی کاسته شده است. با این حال آمار فوت در ایتالیا این روز ها به زیر ده نفر رسیده است. در این کشور با فوت ۳ مبتلا طی شبانه‌روز گذشته به ۳۵ هزار و ۴۵ نفر رسید. همچنین تعداد مبتلایان به کرونا در ایتالیا با شناسایی ۲۱۸ مورد جدید در این بازه زمانی به ۲۴۴ هزار و ۴۳۴ نفر افزایش یافت.

اسپانیا پس از ایتالیا بیشترین آمار جان باختگان ویروس کرونا را داشت. با ثبت نخستین موارد ابتلا به کووید-۱۹ زنگ‌های خطر در اسپانیا به صدا درآمد و از روز ۱۴ مارس (۲۴ اسفند) مردم را برای یک دوره سه ماهه به قرنطینه خانگی برد. براساس اطلاعات شرکت گوگل در خصوص میزان تردد افراد در ۱۳۱ کشور که به دلیل شیوع کرونا قرنطینه اعلام کردند، شهروندان اسپانیایی با به حداقل رساندن جابجایی‌های درون شهری، اهتمام خود نسبت به حفظ قرنطینه خانگی را نشان دادند. اسپانیا اکنون نهمین کشور جهان با بیشترین شمار مبتلایان به کروناست؛ تاکنون بیش از ۳۰۷ هزار نفر در این کشور به کووید-۱۹مبتلا شده و بیش از ۲۸ هزار و ۴۰۰ نفر نیز از این بیماری جان باخته‌اند.

کره جنوبی  جدا از قرنطینه لایه ای، سعی در حمایت از خانواده های آسیب پذیر با حداقل درآمد حیاتی دارد. نکته دیگری که کره جنوبی تاکنون آن را از یاد نبرده، تحت نظر قرار دادن بیماران بهبود یافته است. بنا به آخرین آمار، مجموع شمار مبتلایان به کووید-۱۹ در این کشور به ۱۳ هزار و ۵۱۲ تن رسیده است. شمار قربانیان نیز بدون تغییر در رقم ۲۸۹ ثابت مانده است و این حکایت از رویکرد درست کره در مهار کرونا دارد.

 

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.