5 واقعیت جهانی که در مورد گرسنگی باید دانست

مترجم: مونس نظری-در سراسر جهان، هر شب، ۶۹۰ میلیون انسان، سر گرسنه به بالین می‌گذارند. این آمار گزارش ‌شده آژانس‌های غذایی سازمان ملل در سراسر جهان است. «ناامنی غذایی و تغذیه در جهان ۲۰۲۰ ،» منتشر شده توسط سازمان غذا و کشاورزی، صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی، یونیسف، برنامه جهانی غذا و سازمان بهداشت جهانی گزارش می‌دهد که شمار افرادی که در جهان گرسنگی دائم دارند، مدام در حال افزایش است.

اینجا حقایقی آمده است که باید در مورد گرسنگی و تغذیه جهانی بدانید.

  1. گرسنگی جهانی در حال افزایش است.

شمار افراد گرسنه جهان را می‌دانید؟ در سطح جهان، حدود ۸.۹ جمعیت (۶۹۰ میلیون نفر) شب‌ها با معده خالی می‌خوابند. از سال ۲۰۱۴ به این طرف، تعداد افراد تحت آسیب‌های گرسنگی، به مرور در حال زیاد شدن است. اگر این روند ادامه پیدا کند، تا سال ۲۰۳۰، شمار این افراد به بیش از ۸۴۰ میلیون نفر خواهد رسید.

  1. جهان در مسیر دستیابی به توسعه‌های پایدار برای گرسنگی قرار ندارد.

هدف توسعه پایدار گرسنگی، پایان دادن به گرسنگی در سطح جهان تا سال ۲۰۳۰ است. متأسفانه با افزایش گرسنگی جهان، این هدف حتی بدون در نظر گرفتن اثرات کووید۱۹ نیز محقق نخواهد شد. برآوردها نشان داده است که ۸۳ تا ۱۲۳ میلیون نفر دیگر نیز تا پایان بازه مورد نظر به طور مزمن به گرسنگی دچار خواهند بود.

  1. شمار افراد دارای سوءتغذیه در بعضی مناطق بیشتر است.

جنوب صحرای افریقا، کماکان منطقهای است که باالترین آمار سوءتغذیه را دارد. (22 درصد جمعیت). احتمال می‌رود این رقم تا سال 2030 به 4.29 برسد. کارائیب هم در این زمینه نرخ بالایی دارد. (6.16 %از جمعیتش). این نسبت را با امریکای شمالی و افریقا مقایسه کنید، که در آن‌ها نسبت افراد دارای سوءتغذیه 5.2 است.

  1. گرچه تلاش‌های صورت‌گرفته در مسیر کاهش فقر، در بهبود دسترسی به غذا نتیجه داده است، اما رژیم غذایی سالم، همچنان برای افراد فقیر جهان دور از دسترس است.

نرخ فقر شدید از حدود 36 درصد در سال 1990 ، به 2.9 در سال 2017 کاهش پیدا کرد. گرچه، داشتن توانایی اقتصادی هم به معنای دستیابی به مواد غذایی مقوی است و هم به قدرت خرید مردم برمی‌گردد؛ شاخص‌هایی که آمار هر دوشان طی سال‌های اخیر تفاوت‌های هنگفتی را تجربه کرده است. برخورداری از یک رژیم سلامت، مستلزم داشتن تمکّن در حد 1.9 دلار در روز است؛ که برای افرادی که زیر خط فقط شدید هستند، کماکان مقرون به صرفه نیست. به عنوان مثال، در سراسر صحرای افریقا و در جنوب آسیا، حدود 57 درصد جمعیت، امکان برخورداری از یک رژیم غذایی سالم را ندارند. بیماری کووید 19 نیز این قدرت را دارد دهه‌ها پیشرفت صورت گرفته در مبارزه با فقر جهانی را معکوس کند. در حالی که تأثیر کامل، هنوز ناشناخته است، بانک جهانی تخمین می‌زند تعداد افرادی که دچار فقر شدیدند از 88 تا 115 میلیون نفر در سال 2020 ،به 150 میلیون تا پایان سال 2021 برسد.

  1. رشد اقتصادی ملی لزوماً به معنای تغذیه بهتر برای همه نیست.

برای مثال در طول دهه‌ گذشته، هندوستان، رشد بالایی را در زمینه اقتصادی تجربه کرده است. اما داده‌های اخیر نشان داده‌اند که هنوز 189.2 میلیون نفر، یعنی حدود 14 %درصد از جمعیت هند در فقر و گرسنگی مطلق به سر می‌برند. در بسیاری از کشورهای دیگر نیز، شکاف درآمدی میان قشر دارا و ندار، افزایش چشمگیری داشته است. برنامه‌های توسعه، که فقرا را در دستیابی به سلامت، تحصیلات بهتر و توانایی داشتن درآمد ثابت حمایت می‌کنند، برای داشتن امنیت غذایی لازم و ضروری‌اند. دوره‌های اجتماعی‌ای که به زنان یاد می‌دهند چطور فرزندانشان را تغذیه کنند تا رشدی سالم و قوی داشته باشند، نیز به همین ترتیبند.

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.