هندی‌ها بزرگترین سامانه تشخیص چهره جهان را می‌سازند

سی‌ان‌ان‌: در ماه ژوئیه «بهوتن ریبهو» اخبار بسیار خوبی دریافت کرد. این فعال حقوق کودکان، 15 ماه پیش عکس‌های کودکان گمشده در یک پایگاه اطلاعات پلیس را با عکس‌های کودکانی که در مراکز مراقبت از کودکان بی‌سرپرست نگهداری می‌شدند در یک برنامه آزمایشی تطبیق داد. نتایج این آزمایش، تازه به دست او رسیده بود؛ «ما توانستیم چهره 10هزار و 561 کودک گمشده را با کسانی که در موسسات خیریه زندگی می‌کنند، همسان کنیم، آنها در حال حاضر در حال پیوستن به جمع خانواده‌های خود هستند.» بیشتر این کودکان قربانی قاچاق بودند و مجبور به کار در مزارع، کارخانه‌های پوشاک یا روسپی‌خانه‌ها شده بودند.

این اقدام مهم با استفاده از فناوری تشخیص چهره که توسط پلیس دهلی‌نو ساخته شده، امکان پذیر شده است. او می‌گوید: «بیش از 300 هزار کودک مفقود در هند وجود دارد و بیش از 100 هزار کودک در نوانخانه‌ها زندگی می کنند. ما احتمالاً نمی‌توانستیم همه آن‌ها را به صورت دستی مطابقت دهیم.»

یافتن هزاران کودک گمشده شده، تنها یکی از چالش‌هایی است که نیروی پلیس هند -در کشوری با 1.37 میلیارد نفر جمعیت- با آن روبرو است. هند برای هر 100 هزار شهروند فقط 144 افسر پلیس دارد (این رقم در اتحادیه اروپا در  318 نفر است) و مقامات برای جبران این کمبود به فناوری تشخیص چهره روی آورده‌اند.

سازمان‌های اجرای قانون دهلی‌نو، این فناوری را در سال 2018 به کار گرفتند. پلیس برخی ایالت‌های دیگر از جمله «آندرا پرادش» و «پنجاب» هم از آن برای مبارزه با جرم و جنایت استفاده می‌کند. اما دولت هند اکنون برنامه‌ای بسیار بلند پروازانه‌تر دارد. دولت هند می‌خواهد یکی از بزرگترین سیستم‌های تشخیص چهره در جهان را بسازد. این پروژه آینده‌ای را در نظر می گیرد که در آن، پلیس 29 ایالت می‌توانند به یک بانک اطلاعاتی متمرکز دسترسی داشته باشند.

بانک اطلاعات ملی

دامنه جالب توجه شبکه پیشنهادی در یک سند مفصل 172 صفحه‌ای که توسط دفتر ملی ثبت سوابق جرم منتشر شده است، ارائه شده است. در حال حاضر این پروژه با تصاویر شبکه رو به افزایش دوربین‌های مداربسته کشور و پایگاه داده‌ای که شامل عکس‌های  مجرمان، عکس‌های گذرنامه و تصاویر جمع آوری شده توسط آژانس‌هایی مانند وزارت زنان و توسعه کودکان است، مطابقت دارد.
این پلتفرم همچنین می تواند براساس عکس‌های آپلود شده از روزنامه‌ها و تصاویرفرستاده شده توسط مردم، به پلیس در جستجوی مظنونان یاری كند. این برنامه چهره‌های دوربین مدار بسته را تشخیص می دهد و در صورت مطابقت با لیست سیاه، به پلیس هشدار می‌دهد. نیروهای امنیتی مجهز به تلفن همراه هوشمندی هستند که به آنها امکان می‌دهند چهره‌ مظنونان را ضبط کنند و فوراً آن را از طریق یک برنامه اختصاصی در پایگاه داده ملی جستجو کنند. میزان جرم و جنایت در هند بسیار بالا است، به ویژه در مناطق فقیرنشین مرکز شهرها. در سال 2016 ، در 19 شهر بزرگ 709.1 مورد جرم به ازای هر 100 هزار نفر رخ داده است در حالی که میانگین کل کشور در این زمنیه 379.3 در 100 هزار نفر است.

چالش‌های فنی

کارشناسان شک دارند که هند بتواند چنین پروژه بلندپروازانه را در مدت زمانی چنین کوتاه به سرانجام برساند. دولت انتظار دارد این سامانه در کمتر از هشت ماه پس از عقد قرارداد آغاز به کار کند. اما کریشنان- کارشناس برحسته آی تی-  این پروژه را از نظر فنی «چالش برانگیز» توصیف می کند و می گوید: «یک بازه زمانی واقعی تر 12 تا 18 ماه خواهد بود.»

ایجاد پایگاه متمرکز داده‌ها، سخت‌ترین قسمت کار نیست. او توضیح می دهد: «هند هک اکنون دارای یک پایگاه داده ملی است که دارای عکس هایی از همه مجرمان تحت پیگرد قانونی در این کشور است که بطور منظم توسط سازما‌ های اجرای قانون در همه ایالت‌ها به روز می شوند. کافی است فقط این سامانه به سامانه دوربین‌های مداربسته کشور متصل شود.» و چالش تصلی درست همیجاست؛ او معتقد است که پوشش دادن کل کشور با دوربین‌های نظارتی کافی – به ویژه دوریبین‌های پیشرفته‌ای که مجهز به فناوری تشخیص چهره هستند – یک چالش بسیار بزرگ خواهد بود چرا که هند از نظر دوربین های امنیتی نصب شده از سایر کشورها عقب تر است.»

دهلی نو، پایتخت هند به ازای هر 1000 نفر تنها 10 دوربین مداربسته دارد، در حالی که این تعداد در شانگهای 113 و در اندن 68 دوربین است. این رقم در مناطق روستایی هند که 66 درصد جمعیت هند در آنجا زندکی می‌کنند به مراتب کمتر است. کریشنان می‌گوید: «بسیاری از روستاهای حاشیه‌ای حتی یک دوربین نظارتی ندارند.» اما کشور به سرعت در حال پیشرفت است. «منیش سیسودیا» معاون مدیر کل سرمایه گذاری پلیس در ماه ژوئیه گفت که تنها در بمبئی 330 هزار دوربین جدید نصب شده است. این پروژه به عنوان راهی برای بهبود ایمنی زنان در بزرگترین شهر هند مد نظر است. به گزارش رویترز ، دوربین های تشخیص چهره اخیراً در فرودگاه‌های بنگلور و حیدرآباد به کا رگرفته شده‌اند. فرودگاه دهلی‌نو هم اخیراً استفاده از این فناوری را برای سرعت بخشیدن به بررسی های امنیتی آغاز کرده است.

کریشنان می گوید: «هم اکنون ده‌ها شهر بزرگ هندزیر پوشش هستند و 24 شهر دیگر نیز در حال گسترش قابلیت‌های دوربین‌های مدار بسته خود هستند.» او می افزاید: «بیشتر ایستگاه های راه‌آهن نیز مجهز به دوربین‌های مدار بسته هستند و دولت قصد دارد تا سال 2021 همه آنها را زیر پوشش قرار دهد. این در هند بسیار پرمعنی است چرا که بیشتر شهروندان در زندگی خود از  راه آهنبه عنوان وسیله حمل و نقل استقفاده می‌کنند.»

طرفداران حفظ حریم خصوصی نگران‌اند

فناوری تازه البته برای طرفداران حفظ حریم خصوصی نگران کننده است. فعالان حقوق اجتماعی نگران این هستند که سامانه تازه تشخیص چهره به ابزاری برای سرکوب آزادی‌ها توسط پلیس تبدیل شود. علاوه بر این، سامانه تازه حتی ممکن است به پایگاه داده گسترده بیومتریک هند مرتبط باشد، که شامل اطلاعات شخصی 1.2 میلیارد شهروند هندی است و این خطر وجود دارد که شهروندان هند را به افرادی زیر نظارت کامل و دائمی تبدیل کند.

هند سابقه نقض حریم خصوصی با سو استفاده از مرکز داده‌ها را دارد. در سال 2017 ، دیوان عالی هند حكم برجسته‌ای صادر كرد؛ بر اساس رای دادگاه حق حفظ حریم خصوصی بخشی از حقوق اساسی مندرج در قانون اساسی این كشور است. فعالان حقوق اجتماعی مدعی بودند که اثر انگشت و اسکن شبکیه جمع آوری شده در زیر مرکز داده‌های ملی، راه را برای نقض حقوق شخصی و حریم خصوصی شهروندان هموار کرده است. این نگرانی‌های در سال 2018 تأیید شد؛ زمانی که خبرنگاران فاش کردند که امکان دسترسی به اطلاعات شخصی شهروندان با پرداخت تنها 8 دلار رشوه فراهم است.

به دنبال این افشاگری‌ها، دولت از برنامه جدیدی برای افزایش اقدامات امنیتی له نظور صیانت از حریم خصوصی افراد خبر داد.

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.