زنگنه در زنگ استیضاح!

تلاش تندورها در مجلس یازدهم برای استیضاح وزیر نفت با انتشار نامه سرگشاده ادامه دارد / عضو کمیسیون انرژی مجلس دهم در گفت‌وگو با «فراز»: انتشار نامه سرگشاده برای کارشکنی در کار وزارت نفت است

حتی در مجلس اصولگرا هم در اکثریت مطلق نیستند. در مجلس دهم ۷۲ نفر بودند که نامه‌ای سرگشاده علیه وزیر نفت تنظیم کردند. حالا تعدادشان به ۱۱۴ نفر رسیده و همان نامه را بر اساس تغییرات چند ماه اخیر ویراستاری و بار دیگر منتشر کردند. این‌ها را جلال میرزایی عضو کمیسیون انرژی در مجلس دهم می‌گوید. پس از انتشار نامه این نمایندگان و پاسخ وزیرنفت به آن‌ها بسیاری درباره چندوچون این ماجرا حرف زده‌اند. اینکه مجلس با در دست داشتن ابزار سوال و استیضاح از وزرا چرا نامه سرگشاده نوشته و منتشر کرده است. بیژن زنگنه و محمدجواد ظریف از آغاز دولت یازدهم در کانون بیشترین هجمه‌ها بودند. اما هرچه دلایل مخالف اصولگرایان و تندروها با وزیرخارجه روشن است، استدلال‌های آنان علیه وزیرنفت چندان مشخص نیست و زمزمه‌های استیضاح او در مجلس نیز هرگز جدی نشد. اما فشارها گروه‌ها آنقدر زیاد بوده که زنگنه پس از هفت سال بگوید که اگر به عقب بازگردد وزیر نخواهد شد. مسئله تندروها با وزیرنفت چیست؟

زنجیره‌ای از بابک «زنجانی‌ها»

زنگنه در این سال‌ها کمتر مصاحبه کرده و گفت‌وگوی اخیرش با روزنامه «ایران» هم حاصل مکالمه‌ای کوتاه است. اما آنچه چند باری به عنوان منشاء هجمه‌ها به او مورد اشاره قرار داده بستن راه نفت بر بابک‌ زنجانی‌ها بوده است. او خرداد ۹۸ در مصاحبه با «ایرنا» با گفته بود: «من فضا را باز نمی‌کنم که یکسری بیایند دوباره بابک زنجانی درست کنند. حتماً چنین اجازه‌ای نمی‌دهم، بارها گفته‌ام تا زمانی که این امانت دست من است با همه وجود تلاش می‌کنم که از این امانت مردم حفاظت کنم حتی به قیمت جانم که هیچ، به قیمت آبرویم هم، انشاءالله نمی‌گذارم از پول ملت ببرند. نمی‌گذارم از این پول ببرند و من بمانم.» اما بریدن دست امثال بابک زنجانی از نفت به معنای قطع شبکه‌ای از ذی‌نفعان بوده است. شبکه‌ای که در پی منافع از دست رفته دست به هر کاری می‌زند. در سال آخر مجلس دهم نیز خبر دیدار تعدادی از نمایندگانی که از مخالفان سرسخت زنگنه بودند منتشر شد. ابتدا خبر تکذیب شد و نمایندگان کمیسیون حقوقی تاکید کردند که در جریان این موضوع نیستند. کمی بعد محمدعلی پورمختار عضو کمیسیون حقوقی گفت که دیدار نمایندگان با زندانی‌ها هیچ ایرادی ندارد و فقط خاص بودن زندانی است که حساسیت‌ها را برانگیخته است. در همان مقطع ادعاهایی مثل کشف دستگاه پز در وزارت نفت برای گرفتن رشوه نیز از سوی ابوالفصل ابوترابی نماینده نجف‌آباد مطرح شد که از سوی وزارت نفت تکذیب شد. وزارت نفت اعلام کرد که از این فرد شکایت کرده است. حال باید بار دیگر پرسید که مشکل مخالفان وزیرنفت با او چیست؟

میرزایی که چهار سال در کمیسیون انرژی بوده و استاد علوم سیاسی است در گفت‌ وگو با «فراز» به این سوال پاسخ می‌دهد. او می‌گوید زنگنه در سن‌وسالی که اغلب سیاست‌مداران محافظه‌کار می‌شوند به دنبال تغییر وضعیت و توسعه است و شاید همین مشکل بزرگ او است.

نماینده مجلس دهم: نامه سرگشاده برای کارشکنی در وزارت نفت است

آقای میرزایی شما در مجلس با مخالفان وزیرنفت ارتباط داشتید. مسئله اصلی در این اختلاف چیست؟

پیش از اینکه که بگویم مشکل آن‌ها با آقای زنگنه چه می‌تواند باشد، می‌خواهم بگویم مشکل شخص آقای زنگنه چیست. مشکل آقای زنگنه در کشور ما کار کردن است. در این کشور باید حرف زد تا اینکه کار کرد. اگر فردی مدام حرف بزند و شبکه‌ای ارتباطی ایجاد کند و کار تبلیغاتی انجام دهد، دچار مشکل نمی‌شود. اگر قرار باشد کار کنید، دلسوز باشید، دغدغه توسعه و منافع ملی و حفظ سهم ایران در اوپک را داشته باشید، هزینه دارد و مشکل‌ساز است. این قاعده کلی است که من به عنوان دانشجوی علم سیاست با چهار سال حضور در مجلس متوجه شدم. این مشکل شخص آقای زنگنه است که باعث شده تا این اندازه با او مخالفت وجود داشته باشد. اما مشکلی که آقایان با وزیرنفت دارند به وسیله یک مصداق توضیح می‌دهم. طرح پتروپالایشگاه را ببینید. عده‌ای در مجلس دهم این طرح را تهیه کردند و در کمیسیون انرژی و صحن مجلس تصویب شد. آقایانی که به دنبال این طرح هستند بدون اینکه یک ریال سرمایه‌گذاری جذب کرده باشند، توقع دارند همه چیز  برای آن‌ها مهیا باشد. یعنی از ارگانی پول بگیرند، پروژه تضمین باشد و دوره بازپرداخت نفت خام نیز بعد از دو سال آغاز شود. به طور خلاصه همه چیز را در کنار هم می‌خواهند. حال اگر از آن‌ها بپرسید پس شما چه چیزی در این پروژه می‌آورید، می‌گویند فلانی ضدتولید است، دنبال خام‌فروشی است و نمی‌خواهد تحریم‌ها را دور بزند. این‌ها همان کسانی هستند که به جای دنبال کردن منافع ملی همواره طلبکار هستند.

این افراد این نامه را در مجلس دهم نوشتند و ۷۲ نفر آن را امضا کردند. آقای محمد دهقان که از مجلس به شورای نگهبان رفت پیگیر آن بود. حالا آن نامه را با توجه به تحولات چند ماهه ویراستاری کردند و ۱۱۴ نفر آن را امضا کردند. سوال اینجاست که آیا این نامه وجاهت قانونی دارد؟ آن هم در حالی که نمایندگان می‌توانند از ابزار قانونی سوال و استیضاح استفاده کنند. آقای زنگنه از جمله وزرایی بود که بیشترین حضور را در مجلس دهم داشت و همواره گفته که به قانون تمکین می‌کند و بارها اعلام کرده که اگر سوالاتی مطرح شود آمادگی پاسخگویی را دارد. نمی‌دانم نمایندگان در چنین شرایطی چرا باید نامه سرگشاده بنویسند. آنچه من می‌فهمم این است که نامه‌های سرگشاده و موضع‌گیری‌ در رسانه‌های علیه آقای زنگنه برای کارشکنی در وزارت نفت است تا وزیر نتواند کار خود را به درستی انجام دهد.

بنا براین امیدوارم نمایندگانی فعلی که این موارد را مطرح می‌کنند راجع‌به حسن نیت مطالبی که با چند واسطه به آن‌ها می‌رسد حداقل مقداری تردید داشته باشد.

شما صفات خوب زیادی برای آقای زنگنه برشمردید. می‌توانید نقاط عطف کارنامه ایشان را هم بگویید؟

یکی از  این موارد برداشت گاز از میدان پارس جنوبی است که با قطر مشترک است. با تلاش وزیرنفت و همکاری که پیمان‌کارها داشتند برداشت ایران از قطر پیشی گرفت. اگر آمار برخورداری روستاها و شهرهای کوچک را با هفت سال پیش مقایسه کنید متوجه رشد قابل توجه آن می‌شوید. این اتفاقی که در دوران وزارت آقای زنگنه رخ داده است. پس از برجام بسیاری از کارشناسان منطقه‌ای تحلیلشان این بود که مدت زیادی طول می‌کشد تا ایران تولید نفت را به ۴ میلیون بشکه قبل از تحریم‌ها برساند. اما دیدیم که این اتفاق به سرعت رخ داد و بعد از اینکه برجام امضا شد آقای زنگنه صادرات نفت را نه تنها به 4 میلیون بشکه رساند بلکه صادرات نفت خام همراه با میعات گازی را به 2 میلیون ۶۰۰ بشکه در روز افزایش داد. این کار کمی نبود و باعث فعال شدن بسیاری از پروژه‌های نفتی شد. باید توجه داشت که امروز عامل بخش عمده‌ای از انتقادها و عقب‌ماندگی‌ در پروژه‌ها خارج از اراده و حیطه تصمیم‌گیری وزیر نفت است.

پس استدلال اصلی مخالفان آقای زنگنه بر چه محوری استوار است؟

بعضی از آن‌ها چه در مجلس دهم و چه امروز می‌گویند که حق ایران در پرونده کرسنت ضایع شده است. این در حالی است که بسیاری از آن‌ها یک صفحه از پرونده کرسنت را نخوانده‌اند. دراین باره باید مفصل توضیح بحث کرد. از سوی دیگر به میدان پارس جنوبی هیچ‌ اشاره‌ای نمی‌کنند. به قرارداد گازی با ترکمنستان و ترکیه که موضوعاتی بسیار فنی و تخصصی است اشاره می‌کنند در حالی که باید ابتدا کارشناسان و وزیرنفت را دعوت کنند و نظرات آن‌ها را جویا شوند. نه اینکه دست به پیش‌داوری بزنند. قبل از اینکه روال سوال در مجلس طی شود و وزیر در کمیسیون مربوطه حاضر شود هر گونه اظهارنظر در حیطه نفت نوعی پیش‌داوری است. اگر می‌خواهیم کشور سامانی بگیرد و توسعه پیدا کند باید موضع‌گیری‌های درباره یک وزارتخانه تخصصی کارشناسی شده و حساب‌شده باشد.

 

 

 

ممکن است به این مطالب نیز علاقمند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه دیدگاه خود رو با ما در میان گذاشتید، خرسندیم.