گفت و گو با دکتر رضا کلاهی درمورد شرایط جامعه ایران:
زندگی نرمال با اعمال شاقه؛ از خصوصی‌سازی تا خودکشی برای موفقیت
این وضعیت نتیجه آرایش کدام نیروهاست؟ / بعد از جنگ سیاست‌های خصوصی‌سازی شروع شد/ در این شرایط طبقه دیگری شروع به رقابت با طبقه جدید کرد/طبقه سرمایه‌دار معیشتی از قبل انقلاب حضور داشت/ بروز بیرونی میان این دو نیرو در نزاع بین جریان دموکراسی خواه و اسلام‌گرا دیده می‌شد/ با ظهور پدیده احمدی‌نژاد چرخشی در این مسیر ایجاد شد
گفت‌وگوی معمار امید شمس با فراز
آب، شهر و معماری!
بحران آب در زیست روزمره‌ی ما بسیار مشهود و وخیم است. تغییر اقلیم نیز بر روی درآمد آبی ما بسیار تاثیر گذاشته و آن را به وضع خطرناکی تبدیل کرده است. نگاه معمار به شهرسازی اصولی، نگاهی منطقی و درمانگر باید باشد. در سال‌های پیش‌رو بحران آب مقابل این درمانگری قرار خواهد گرفت. این یک هشدار است. هشداری از جنس معماری... روزنامه اینترنتی فراز در همین راستا به‌مناسبت روز معمار، با امید شمس، معمار و استاد دانشگاه گفت‌وگو کرده است.
به‌مناسبت روز معمار
معماریِ درمانگر!
امید شمس: ما در یک وضع وخیم آبی هستیم و از این بدتر درآمد آبی ما به‌دلیل تغییر اقلیم بسیار کم شده‌است | اگر ما حدود ۳۰ سال پیش ۱۳۷ میلیارد متر مکعب آب داشته‌ایم، اکنون خیلی تخمینی می‌توانیم بگوییم ۱۰۰ میلیارد متر مکعب در کشور آب وجود دارد | حتی توافقی سر این‌که وضع آبی ما اینقدر وخیم است وجود ندارد | موضوع کم‌آبی کاملا با معماری و شهر ارتباط برقرار میکند | می‌شود گفت جامعه معماری و شهرسازی هنوز مساله آب را مساله خود نمی‌داند | باید یک توافق اجتماعی وجود داشته باشد که آب یک مساله بسیار مهمی است | این موضوع فقط در حوزه کشاورزی و صنعت نیست، بخش عمده مساله آب در جامعه معماری و شهرسازی خودنمایی میکند.
چه چیزی واشنگتن و تهران را دوباره پای میز مذاکره آورد؟
همزمان با برگزاری دور دوم مذاکرات میان ایران و ایالات متحده در رم، مرور چهار دهه گفت‌وگوی پرتنش و پرفرازونشیب میان دو کشور بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. مصطفی نجفی، تحلیلگر مسائل بین‌الملل، در گفت‌وگو با فراز با نگاهی به تاریخچه این مذاکرات از دولت موقت بازرگان تا پرونده برجام و رایزنی‌های اخیر، تأکید میکند که مذاکره با آمریکا نه یک استثنا، بلکه یک روند مداوم در سیاست خارجی جمهوری اسلامی بوده است. او می‌گوید که در اغلب این مذاکرات، بدعهدی از سوی آمریکا و مداخلات بازیگران منطقه‌ای—به‌ویژه اسرائیل—نقش کلیدی در بی‌نتیجه ماندن تلاش‌ها داشته‌اند. به گفته نجفی، غنی‌سازی اورانیوم اصلی‌ترین اهرم ایران در میز مذاکره است؛ توقف آن به‌معنای از دست دادن تنها ابزار فشار ایران تلقی می‌شود. او همچنین می‌افزاید که ایران راستی‌آزمایی توسط آمریکا را نمی‌پذیرد و تنها آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را مرجع راستی‌آزمایی می‌داند. اختلاف دیگر، بر سر نحوه نگهداری مواد غنی‌شده است؛ آمریکا خواهان انتقال آن به کشور ثالث است، اما ایران بر نگهداری آن در داخل کشور با نظارت شدید تأکید دارد، تا در صورت بدعهدی مجدد آمریکا، بتواند آن را به چرخه بازگرداند. از نگاه نجفی، بحث موشکی نیز از خطوط قرمز قطعی ایران در مذاکرات است و هشدار می‌دهد که در صورت شکست مذاکرات، اسرائیل ممکن است آمریکا را به سمت اقدام نظامی علیه ایران سوق دهد.
سعدی امروز به چه دردی می‌خورد؟!
فراموشی، واژه‌ای غریب برای زبان شیرین فارسی که روزگاری، از کوچه پس‌کوچه‌های شیراز تا پهنه‌ی خراسان، جاری بود. گویی تاریخ بار دیگر تکرار می‌شود؛ همان زبانی که در هجوم سهمگین اعراب، جان سالم به در برد، امروز در تسخیر واژگان بیگانه، غریبانه به انزوا می‌رود و سعدی، همان سخنوری که زبان مردم کوچه و بازار را به اوج رساند، حالا فهم کلامش نیازمند کلاس درس است! فراز در این گفت‌وگو با «حامد کنی» مترجم، نویسنده و پژوهشگر ادبیات کلاسیک، ضمن بررسی جایگاه سعدی و اهمیت سعدی‌شناسی، به ریشه‌های این غربت و راهی برای احیای شکوه از دست رفته‌ی زبان فارسی می‌پردازد.
در بزرگداشت شیخ عجل: گفت‌وگو فراز با حامد کنی
چرا سعدی؟
حامد کنی: زبان فارسی از معدود زبان‌هایی است که جنسیت زده نیست | سعدی صیقل دهنده زبان است | دور شدن از سعدی باعث شده است که ما امروز در گفت‌وگوهایمان دچار کمبود کلمات شویم، به‌همین دلیل کلمات انگلیسی، فرانسه و ... را وارد و فارسی‌سازی می‌کنیم | نوعی غرب‌زدگی در زبان فارسی به‌وجود آمده است | همه‌چیز ما زبان است و ما جهان را با زبان ادراک می‌کنیم | خبر بد این است که فعلا نمی‌توانیم زبان فارسی را نجات دهیم!
تلاش برای صلح میان مردم و تاریخ | دلیل تخریب میراث‌فرهنگی، مشکلات اقتصادی است!
میراث باستانی، گنجینه‌ای ارزشمند و بازتاب‌دهنده هویت هر ملت است. اما پرسش اساسی اینجاست که چگونه می‌توان این هویت را پاس داشت و از آن به درستی مراقبت کرد؟ مروری بر عملکرد دولت‌ها و نسل‌های گوناگون نشان می‌دهد که با گذشت زمان، دغدغه حفظ این یادگارهای کهن رو به افول گذاشته و وضعیت نگهداری آن‌ها نگران‌کننده‌تر شده است. چگونه است که این ثروت ملی، که هزاران سال پابرجا مانده، در سال‌های اخیر شاهد تخریب و بی‌توجهی بوده است؟ چه عواملی سبب می‌شوند که این میراث نه تنها برای مردم، بلکه برای برخی دولتمردان نیز اهمیت خود را از دست بدهد؟ چه کسانی در این میان مقصرند و چرا دیوارهای یک بنای تاریخی جولانگاه یادگاری‌نویسی‌ها می‌شود؟ در همین راستا به مناسبت فرارسیدن «روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی»، روزنامه اینترنتی فراز با دکتر «مجید منتظر ظهوری»، عضو هیئت علمی گروه باستان‌شناسی دانشگاه تهران، به گفت‌وگو نشسته تا زوایای این موضوع مهم را بررسی کند.
به‌مناسبت روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی
از بی‌خبری تا بی‌هویتی | چگونه گنجینه‌های تاریخی ایران به فراموشی سپرده می‌شوند؟
دکتر مجید منتظرظهوری: ما در حوزه میراث‌فرهنگی هم کارنامه مثبت داریم و هم منفی؛ اما باید بپذیریم بخش منفی و کمبودها در میراث‌فرهنگی به‌ویژه بافت‌تاریخی و ابنیه، بسیار بیشتر از کارنامه مثبت او است |هر منطقه و شهری که میزان بافت و بنای تاریخی‌اش بیشتر باشد قطعا با چالش‌های بیشتری برخوردار است | هیچ‌گاه تلاشی صورت نگرفته است که با آموزش به مردم، صلحی میان مردم و تاریخ برقرار شود| آن بخشی از سودجویی جامعه که منجر به تخریب بناها می‌شود، شاید تحت شعاع اقتصاد و جامعه باشد.
ترسم که در این واقعه عطار نماند؛ عرفان پسوند و پیشوند ندارد!
«فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری»، یکی از عارفان و شاعران ایرانی بود. از مشهورترین کتاب‌های او می‌توان منطق‌الطیر و تذکرة‌الاولیا را نام برد؛ هرچند تذکرة‌الاولیا در شرح حال بزرگان اهل تصوف نوشته شده و اندیشههای خود او نیست. در این گفت‌وگو «میرهادی سیدموسوی»، پژوهشگر و نویسنده عرفان و ادبیات عرفانی، می‌گوید عطارنیشابوری دقیقا کیست، عرفان چیست، به چه کسانی صوفی می‌گویند و در آن به ابعاد زندگی و شناخت اندیشههای عطار نیز می‌پردازد.