گروههای هکری کار بسیار راحتی در ایران دارند، از باگهای سیستمها، بیدانشی و هوش اندک کارشناسان امنیت سایبری و بیتفاوتی مسئولان به حوزه امنیت سایبری استفاده کرده و خود را معروف میکنند.
رییس جمهوری ایالات متحده، از زمان تصویب قانون قطع فناوریهای ارتباطی در سال ۱۹۳۴ تا امروز، هرگز از این اختیار استفاده نکرده است. این در حالی است که اختلالهای دولتی اینترنت در ایران و روسیه، تنها در سال ۲۰۲۲، بیش از ۲۲میلیارد و ۳۶۰میلیون دلار خسارت به بار آورده است.
صفحه «سید ابراهیم رئیسی»، رییس دولت سیزدهم در توییتر تیک خاکستری گرفت. این اتفاق در حالی باعث انتقاد کاربران فضای مجازی شد که اختصاص تیک آبی به صفحه اینستاگرام رییسی در هفتههای گذشته واکنش منفی بسیاری از کاربران را برانگیخته بود.
در کشوری که اکثر قریب به اتفاق کمپانیهای ارائه کننده خدمات و کالاهای مختلف غایب هستند، غیبت پلتفرمها و شرکتهای مادر شبکههای مجازی هم طبیعی است. در واقع اینجا باید سوال را خطاب به نظام حکمرانی کشور مطرح کرد نه شرکتهایی که در ایران حضور ندارند. سوال این است که چرا ما باید تا این حد از دیگر کشورهای دنیا مستثنی باشیم؟
وقتی رئیس جمهور مملکت که دولت او عامل و مجری اصلی یکی از شدیدترین فیلترینگهای سطح جهان است قید حضور در اینستاگرام فیلتر شده را نمیزند، چطور از شهروندان عادی چنین توقعی وجود دارد؟
آخرین گزارش رصدخانه اینترنتی IODA از وضعیت اینترنت در ایران که روز ۲۷ آذرماه در روزنامه اینترنتی فراز منتشر شد، علیرغم ادعای وزیر ارتباطات، حاکی از ادامه اخلال دولتی گسترده در اینترنت کشور بود. صیانت، همچنان از آنچه حس میکنیم به ما نزدیکتر است...
علیرغم بازگشت آرامش نسبی به خیابانهای کشور پس از حدود ۲ ماه اعتراضات مداوم، کندی اینترنت، کاهش دسترسی به فیلترشکنها، قطعی منطقهای در چند استان کشور همچنان ادامه دارد. آیا این، صدای پای صیانت است؟!
از زمانی که ایلان ماسک مالکیت شبکه اجتماعی توییتر را به دست آورد انتقادهای بسیاری در مورد شیوه مدیریتی او و روشهایش برای ساکت کردن و سانسور صدای منتقدان در گرفته است.
روش پوشش اخبار اعتراضها در رسانههای خارجی کشورهای مختلف
طی دو ماه گذشته خبرنگاران داخلی و رسانههای مستقل نهتنها در انتشار خبرها و تصاویر محدودیتهای فزایندهای داشتند، بلکه تعدادی از آنان به دلیل انجام وظیفهی شغلی خود زندانی و به جرمهایی متهم شدهاند.
رسانههای فارسیزبان خارجی و بعضی کاربران شبکههای اجتماعی از فرصت نبود و جای خالی رسانههای داخلی بیشترین بهره را برده و خبرها را در مسیر اهداف خود منتشر کردهاند.
از سوی دیگر بر خلاف تصور عموم می توان رد نظارت را بر روش انتشار اخبار تجمعهای اعتراضی در کشورهای اروپایی و آمریکا، دید و دولتها توانستهاند از همین طریق بر اذهان عمومی اثر بگذارند.