استفاده ابزاری از مباحث قومی ممنوع!

جدا از استقبال بسیار گسترده از این بیانیه در افکار عمومی در سطح ملی و استمرار امضای بیانیه که تا امروز ادامه دارد، اما گروهی نیز به این بیانیه واکنش های تند و منفی نشان دادند.در میان انتقادات طرح شده به بیانیه گروهی نیز قرار داشتند که خود با همکاری نهادهای ذیربط حاکمیتی  برای برگزاری این مراسم هم در جریان بودند و از روند موضوع اطلاع داشتند و هم برخی از آنان نیز در اجرای حضور داشتند و ایفاگر نقش بودند.این گروه با متهم کردن امضا کنندگان بیانیه به مخالفت آنان با شادی و پایکوبی هموطنان از جمله هموطنان در شمالغرب و غرب کشور در پی برخورد نه چندا صادقانه با بیانیه بودند.

در حالیکه اساس بیانیه بر حق شهروندی تک تک ایرانیان و همه شهروندان ایرانی برای برپایی مراسم جشن و سرور تکیه داشت اما  تدوین کنندگان بیانیه نگرانی خود را به روشنی در باره استفاده ابزاری از مباحث قومی در قالب جشن نوروز یا هر عنوان دیگری توسط هر نهاد و سازمان و یا گروهی اعم از دولتی یا غیر دولتی  ابراز کرده اند.اینکه گروهی از اهداف سیاسی و یا هدف های دیگری در پی استفاده ابزاری از احساسات هموطنان بر آمده تا ضمن برپایی جشن و پایکوبی مقاصد دیگری را در پیش گیرند مورد انتقاد امضا کنندگان قرار گرفته است.

برخی از اشخاصی که به نقد و حتی حمله به امضا کنندگان بیانیه پرداختند مدعی بودند اینک که بخشی از حاکمیت یعنی دستگاه سیاسی و امنیتی  زمینه چنین مراسمی را برگزار کرده و ضمن انجام مقدمات کار و آماده کردن فضا برای چنین اقدامی ،به مشورت با شخصیت های سیاسی و اجتماعی شمال غرب و غرب کشور پرداخته و آنان را به همکاری برای برگزاری چنین مراسمی فراخوانده ، چرا باید این مراسم مورد انتقاد امضا کنندگان بیانیه قرار گیرد؟ البته گروهی دیگر از این دست از افراد حتی مدعی بودند این مراسم سرآغازی برای  اقدامات و ابتکاری است که توسط دستگاه های ذیربط سیاسی و امنیتی برای  فعالیت های فرهنگی بعدی است از جمله تأسیس بنیاد فرهنگ و ادب در کردستان و برگزاری مراسم جایزه قلم طلایی به بهترین متون ادبی سورانی به نام جایزه استاد هه ژار  که قرار است با بودجه این نهادها اجرایی شود.

البته گروهی از منتقدین بیانیه به تعمد با نادیده گرفتن نقش خود در ارائه مشورت های لازم به این نهادها برای اجرای مراسم نوروزی در غرب کشور ،در قالب اپوزسیون ظاهر شده و هر گونه نقش دولت و نهادهای سیاسی و دیگر نهادها در اجرای این مراسم را انکار کردند!

جدای از انگیزه های هریک از این شخصیت ها و جریان ها ،این نکته مهم است که متولی گری فعالیت های فرهنگی باید و ضرورتاً و به صورت انحصاری توسط نهادهای فرهنگی صورت گیرد.تجربه میدان داری و متولی گری و مجری گری نهادهای غیر مرتبط در اقتصاد و فرهنگ و مانند آن در سال های اخیر نشانگر پیامدهای نگران کننده ای است که زندگی ایرانیان را تحت تأثیر خود قرار داده است.اینکه دستگاه های مد نظر به وظایف قانونی خود عمل کنند مورد نظر این یادداشت نیست بلکه آنجایی است که این نهادها جدای از وظایف عادی و قانونی خود وارد دیگر حیطه های  فرهنگی و یا اقتصادی و گاه قومی شده و در نتیجه در حوزه هایی که متولی های دولتی دیگری دارد وارد شده و خود مدیریت موضوع را به دست گیرند.

نکته دیگری که جای پرسش دارد چرایی انکار و لاپوشانی رویدادهای منتهی به برگزاری مراسم های متعدد نوروزی توسط نهادهای سیاسی و دیگر نهادهای دخیل در اجرا است. اینکه گروهی از شخصیت های سیاسی و اجتماعی و حتی اهل قلم یا فعالین فضای مجازی در غرب کشور در جریان برگزاری این مراسم قرار داشته و با نهادهای ذیربط نیز همکاری کرده اند و حتی سخن از نتایج این همکاری در تغییر فضای سیاسی منطقه به میان آورده و از اختصاص بودجه های فراوان برای استمرار این رویدادها سخن گفته اند و سپس در یک چرخش عجیب اصرار به خود انگیختگی و خودجوشی و مستقل بودن مراسم دارند اگر چه برای عموم شهروندان صاحب عقل و خرد چندان تعجب برانگیز نیست اما برای آیندگان که به اسناد و مدارک و مستندات دست می یابند پرسش های زیادی در صداقت و انصاف و شفافیت آنان طرح می کند.

بیانیه امضا شده توسط شمار قابل توجهی از اندیشمندان کشور که در نوع خود در دهه های اخیر بی سابقه است، چند ادعای صریح دارد.بازی با مباحث قومی و استفاده ابزاری از این مباحث  با هر هدفی قابل قبول نیست و برای کشور مخاطره انگیز و مانند حوادث ارومیه ممکن است موجب بروز تنش و حتی درگیری های قومی شود. نوروز جشنی ملی است و نباید آن را به سیاست های منطقه ای و امنیتی گره زد.گروهی از مسئولین استان های غرب کشور به ویژه استان های آذربایجان شرقی و غربی یا باید با دانش افزایی رویکرد پیشین خود را تصحیح کنند یا اینکه باید مورد مواخذه قرار گیرند به سخن دیگر نباید اجزاه داد تا قومی سازی مناسبات اجتماعی به هزینه های گزاف برای ملت ایران مبدل شود.