معرفی بابک زنجانی بعنوان ناجی، پیامد‌های جدی دارد | در وضعیت جنگی، اقتصاد بازار آزاد جواب نمی‌دهد

در وضعیت جنگی، به نظر شما، مدیریت اقتصاد توسط حاکمیت باید به چه شکل باشد؟ آزاد گذاشتن بازار یا نظارت دولتی؟

در وضعیت جنگی، اقتصاد نمی‌تواند به شکل کامل بازار آزاد اداره شود، زیرا بی‌نظمی و نوسانات شدید منابع حیاتی کشور را به خطر می‌اندازد و ثبات اجتماعی را کاهش می‌دهد. در چنین شرایطی، نظارت و هدایت فعال دولت ضروری است تا امنیت غذایی و کالا‌های اساسی تأمین شود، قیمت‌ها کنترل و منابع حیاتی به درستی تخصیص یابند و تولید و توزیع کالا‌ها و خدمات حیاتی برای جامعه و نیرو‌های دفاعی تضمین شود. این به معنای حذف کامل بازار یا کارآفرینی نیست، بلکه دولت چارچوب و اولویت‌ها را مشخص می‌کند و فعالیت بخش خصوصی را در مسیر تامین نیاز‌های حیاتی و تقویت انسجام ملی هدایت می‌نماید.

مبارزه واقعی با فساد اقتصادی در این شرایط  چگونه ممکن است؟

مبارزه واقعی با فساد اقتصادی در شرایط جنگی اهمیت حیاتی دارد، زیرا هر تخلف منابع حیاتی کشور را تهدید و توان دفاعی و معیشت مردم را کاهش می‌دهد. این مبارزه تنها با شفافیت، پاسخگویی و ابزار‌های قانونی مؤثر ممکن است و در این میان آزادی رسانه‌ها نقش کلیدی دارد؛ رسانه‌های مستقل می‌توانند فساد را رصد، افشا و فشار عمومی برای اصلاح ایجاد کنند، بدون آنکه توان اجرایی و مدیریتی حاکمیت کاهش یابد. چنین رویکردی اعتماد عمومی را تقویت و احساس عدالت را در جامعه افزایش می‌دهد؛ وقتی مردم می‌بینند خطا و تخلف پاسخ‌گو است و منابع حیاتی به درستی مدیریت می‌شوند، حس مشارکت و همگرایی با حاکمیت افزایش یافته و مشروعیت نظام در شرایط بحران ارتقا می‌یابد. برعکس، فقدان شفافیت و پوشاندن فساد، بی‌اعتمادی، سرخوردگی و فاصله گرفتن مردم از سیاست و حاکمیت را تشدید می‌کند.

نظر شما درباره آقای بابک زنجانی که امروز ناجی اقتصاد معرفی می‌شوند، چیست؟

معرفی افرادی، چون بابک زنجانی که پیش‌تر مجرم اقتصادی بوده‌اند به عنوان ناجی اقتصاد‌ پیامد‌های منفی جدی برای جامعه دارد. اول، اعتماد عمومی به راس قدرت و نهاد‌های قضایی و اقتصادی تضعیف می‌شود، زیرا مردم شاهدند که افراد متهم یا متخلف می‌توانند جایگاه قهرمان اقتصادی پیدا کنند. دوم، این روند فرهنگ مسئولیت‌پذیری و شفافیت را زیر سؤال می‌برد و پیام می‌دهد که قانون و اخلاق در عمل انعطاف‌پذیر و قابل دور زدن است. سوم، انگیزه نیرو‌های سالم و فعال اقتصادی کاهش می‌یابد، زیرا آنان می‌بینند تلاش و پایبندی به قانون کم‌اثر و بی‌نتیجه است. در مجموع، چنین رویکردی کوتاه‌مدت و نمادین، اعتماد اجتماعی و انسجام اقتصادی را تضعیف می‌کند و مانع ایجاد راهکار‌های پایدار و شفاف برای مدیریت اقتصاد می‌شود.