«وطن، وطن است»: ونزوئلایی‌ها خود را برای حمله احتمالی آمریکا آماده می‌کنند

کاراکاس، ونزوئلا - در میدان‌های شلوغ کاراکاس، ریتم زندگی روزمره همچنان ادامه دارد. دستفروشان خیابانی شکلات و میوه‌های یخ‌زده می‌فروشند، در حالی که مغازه‌داران در شلوغی بعدازظهر، قفسه‌ها را پر می‌کنند. با این حال، در پس این روال آشنا، تنش جدیدی در جریان است.

با استقرار تجهیزات نظامی ایالات متحده در نزدیکی سواحل ونزوئلا و بالا گرفتن لفاظی‌ها بین واشنگتن و کاراکاس، ساکنان پایتخت خود را دچار اختلاف می‌بینند - برخی به دلیل امید، برخی دیگر به دلیل تردید و برخی دیگر به دلیل غریزه شدید برای دفاع از میهن خود.

برای برخی، حضور کشتی‌های خارجی در سواحل، نشان دهنده اجابت دعا‌هایی است که مدت‌ها در انتظارشان بوده‌ایم. برای برخی دیگر، این یک توهین امپریالیستی به یک ملت مستقل است.

دیوید اوروپزا، کشاورز و تاجر ۵۲ ساله‌ای که توت‌فرنگی و شاه‌توت یخ‌زده‌ای را که خودش برداشت می‌کند، می‌فروشد، می‌گوید: «میهن، میهن است و ارتش من، ارتش من است.» او با وجود بیماری که نیاز به درمان سه بار در هفته دارد، می‌گوید اگر آمریکا حمله کند، حاضر است بجنگد.

اوروپزا در حالی که در مرکز شهر کاراکاس منتظر اتوبوس است و به افق خیره شده، به الجزیره می‌گوید: «من تا زانو در خاک و خون فرو می‌رفتم. من با آنها [ارتش ونزوئلا]با [مهاجمان]رو‌به‌رو می‌شدم. من هر طور که می‌توانستم کمک می‌کردم.»

طبق نظرسنجی ماه گذشته شرکت Datanalisis مستقر در کاراکاس، اکثر ونزوئلایی‌ها همچنان با تحریم‌های اقتصادی علیه این کشور مخالفند. این نظرسنجی نشان داد که ۵۵ درصد از پاسخ‌دهندگان با تحریم‌های بخشی، مالی یا نفتی مخالفند، در حالی که تنها ۲۱ درصد با آنها موافقند.

وقتی صحبت از حمله نظامی خارجی شد، ۵۵ درصد از ونزوئلایی‌ها با آن مخالف بودند، در حالی که ۲۳ درصد گفتند که از آن حمایت می‌کنند.

این نظرسنجی نشان می‌دهد که اکثر ونزوئلایی‌ها نه از مخالفان و نه از رئیس جمهور مادورو حمایت نمی‌کنند. شصت درصد خود را از نظر سیاسی بی‌طرف توصیف کردند، در حالی که ۱۳ درصد از دولت و ۱۹ درصد از مخالفان حمایت کردند.

یک مقام دولتی با مدرک امور بین‌الملل که به دلیل مجاز نبودن به صحبت با رسانه‌ها، نخواست نامش فاش شود، در مصاحبه با الجزیره گفت: «می‌توانم درک کنم که برخی از ونزوئلایی‌ها معتقدند این نوع فشار از سوی ایالات متحده می‌تواند باعث تغییر سیاسی و بهبود اوضاع شود.»

این مقام رسمی می‌گوید: «با این حال، از دیدگاه من، دخالت خارجی در هیچ کشوری هرگز مثبت نیست. ما این را در پاناما، سوریه، لیبی و بسیاری از کشور‌های خاورمیانه دیده‌ایم.»