نخست: دختری که بکارت خود را ترمیم کرده، اگر خواستگار از او سؤال کند لازم است حقیقت را بگوید؟

فتوای آیت الله مکارم شیرازی در خصوص ترمیم بکارت از این قرار است: «سوال: اگر دختری به هر دلیل بکارت خود را از دست داده باشد و آگاه شدن اقوام جان او را به خطر اندازد و ممکن باشد که منتهی به خون ریزی شود، آیا اجازه ترمیم به او می دهید؟ جواب: اگر کار به اینجا برسد از باب ضرورت و برای حفظ جان مسلمانان ترمیم جایز است.»

کار تجارت زیبایی به جاهای باریک کشید!

 مراجع دیگری از جمله آیت الله سید صادق روحانی و آیت الله صانعی نیز پدر این مورد نظر مشابهی دارند؛ نکته مهم در تمام این پاسخ ها، اهمیت حفظ آبرو و محافظت دختر از «افتادن در فساد» است؛ آیت‌الله صانعی تاکید می‌کند که «ترمیم بکارت مانعی ندارد و جایز است، بلکه برای جلوگیری از پامال شدن آبرو و فساد، لازم بوده و ترکش غیرجایز است.» البته امر پنهان کردن سلامت بکارت، مشکل تازه‌ای نیست و شیخ صدوق در قرن چهارم هجری، به این مورد در کتاب «من لایحضره الفقیه» که یکی از کتب اربعه شیعه برای تفقه است، چنین اشاره کرده: «از بین رفتن پردۀ بکارت، لزوماً به معنای ارتکاب گناه توسط یک دختر نیست. چه بسا او بر اثر حادثه‌ای مانند پرت شدن از بلندی دچار این مشکل شده است. در روایت است که چه بسا پردۀ بکارت بدون همبستر شدن نیز از بین می‌رود با حادثه، لغزیدن و یا سقوط!» بنابراین، فتوای مراجع مختلف، زمینه تاریخی دارد؛ پس اگر مردی همسرش را به دلیل عدم سلامت بکارت، متهم به فسق و فساد کند، دادگاه می‌تواند با شکایت زن، آن مرد را به حد قذف (80 ضربه شلاق) محکوم کند؛ زیرا با این اتهام و تهدید آبروی زن، آینده او به سیاه‌بختی و مسیرهای دیگر منتهی می‌شود.

هایمنوپلاستی؛ آمار و هزینه

ترمیم بکارت (هایمنوپلاستی)، مدتی است مرسوم شده و گرچه تنها شامل دختران دم بخت نمی‌شود؛ اما برای دختران دم بخت؛ مسئله‌ای حیاتی است، حتی اگر خود و همسر آینده‌اش، «سلامت بکارت» مهم نباشد، اما به‌واسطه تسلط و خواست خانواده‌ها و یا گاهی به دلیل سوءاستفاده اقتصادی، دختران و گاهی زنانی که قبلا ازدواج کرده‌اند، وارد این فرآیند شده و به پزشک مراجعه می‌کنند. آمار دقیقی در این مورد در دست نیست؛ چرا که این مسئله به شدت فوق سری و توافقی پنهانی بین پزشک و مراجع است. اما با توجه به این‌که مردم درباره آن بسیار صحبت می‌کنند، مشخص است که این اقدام بسیار زیاد رخ می‌دهد. اما در مورد هزینه پزشکان، ما را بی‌جواب نمی‌گذارند؛ هزینه ترمیم بستگی به میزان زیانی است که بر جسم دختر وارد شده و وضعیت کلی وی است و از ۳ و نیم میلیون شروع می‌شود تا ۱۰ میلیون. البته به گفته پزشکان، «بکارت »ی را که از بین رفته ترمیم نمی‌کنند، بلکه مخاط ناحیه را به هم بخیه می‌زنند تا خواسته داماد و یا خانواده‌اش فراهم شود! 

سارا ناصرزاده، روان‌درمانگر جنسی در پاسخ به پرسش ما و در اصل اهمیت هایمن(بکارت) می‌گوید: «من خودمان و خواننده‌ها را دعوت می‌کنم به این‌که تفاوتی قائل بشویم بین بکارت -بکارت یک مفهوم «اجتماعی» است وامروزه حتی یک موضوع «حقوقی و سیاسی» هم شده است، زیرا بسیار ممکن است که دختر در اثر تجاوز و ناخواسته «بکارت» خودرا از دست بدهد- «پرده بکارت» که یک بحث «فیزیولوژیک» است؛ یعنی ما از یک قسمت بدن صحبت می‌کنیم؛ امروز با آموزش‌های وسیعی که در این مورد وجود دارد؛ بسیاری می‎‌دانند در اغلب دخترانی که فعالیت‌های مختلفی مانند دوندگی حرفه‌ای، کوهنوردی، اسب سواری، ژیمناستیک، باله و فعالیت‌های خاص اجتماعی و حرفه‎ای و ... دارند، از ۲۵ سالگی به بعد ممکن است این مورد را به‌عنوان یک مفهوم فیزیولوژیک، در بدن خود نداشته باشند، و عدم وجود هایمن، در این دختران به دلیل داشتن روابط خارج از ازدواج نیست. به نظر من بار فیزیولوژیکی این مسئله را باید کاملا از موارد عرفی و سنتی جدا کنیم و دقیقا به همین دلیل از نظر سازمان بهداشت جهانی، گواهی بکارت ارزش پزشکی ندارد.»

دوشیزگی، مهریه و یک باگ قانونی!

گرچه مجوز صدور گواهی «سلامت بکارت» از نظر علمای عظام و اغلب مردم، ممکن است به طور کلی امری باشد که به حفظ آبرو و نیز ازدواج دختر، کمک کند؛ اما این ماجرا سویه دیگری هم دارد که باید توجه جدی بدان شود. خواه ناخواه و بر اساس عرف و سنت و فرهنگ، برای برخی خانواده‌ها و مردان، مهم است که با یک «دوشیزه» ازدواج کنند و طبعا برای ازدواج با دختری که از نظر «سلامت بکارت» گواهی پاکدامنی دارد، باید مهریه سنگینی را هم متقبل شوند؛ در برخی موارد پس از عقد و در طول آن، دختر و پسر و خانواده‌های‌شان، به دلایلی از ازدواج منصرف می‌شوند؛ در این صورت مرد باید به این «دوشیزه» خانم، نصف مبلغ مهریه‌ای را که تقبل کرده، بپردازد. در حالی‌که ممکن است، این دوشیزه، قبلا یا ازدواج کرده و یا رابطه خارج از زناشویی داشته و یا به هر دلیلی هایمن خود را از دست داده و سپس آن‌را ترمیم کرده باشد. در حالی‌که شرط عقد هم دوشیزه بودن دختر بوده اما گواهی که دختر برای «سلامت بکارت» دریافت کرده، عملا واقعی نیست و آن‌که در این میان، متضرر می‌شود، مردی است که از این مسئله خبر ندارد و آنگاه باید به دوشیزه‌ای که هایمن ترمیم شده دارد، نیمی از مهریه را یا بپردازد یا زندانی شود! در واقع  باید این نکته مهم در نظر گرفته شود که گرچه این روش ممکن است از سویی موجب ازدواج و خوشبخت شدن یک زوج شوند؛ اما از سوی دیگر موارد بسیاری هم دیده شده که زنی، با همین گواهی‌ها، چندین بار به عقد مردان درآمده و سپس با یا بی بروز مشکل، درخواست مهریه کامل در صورت ازدواج و نیمی از مهریه خود در صورت فسخ عقد را، کرده است. باید به این نکته مهم که در این میان مغفول مانده، توجه شده و راه حلی برای آن در نظر گرفته شود. گواهی «سلامت بکارت» واقعی یا دروغین از نظر سازمان بهداشت جهانی ارزش پزشکی ندارد، اما نکته قابل توجه این که دقیقا به دلیل چنین سوءاستفاده‌هایی حتی از نظر قانونی هم وجاهت ندارد.