پیروزی جمهوریخواهان در انتخابات میان دوره‌ای چگونه باعث افزایش تمرکز بایدن روی ایران می‌شود؟

وال استریت ژورنال در مطلبی به قلم ویلیام گالستون نوشت: با وجود افزایش کارآیی کنگره با تصویب لایحه مبارزه با تغییرات آب و هوایی و کاهش قیمت داروهای تجویزی، مرحله قانونگذاری دوره ریاست جمهوری بایدن احتمالاً به پایان خود نزدیک شده است. اگر در انتخابات میان‌دوره‌ای جمهوری‌خواهان اکثریت را در مجلس یا سنا به دست آورند، بایدن مجبور می‌شود بیشتر روی موضوعاتی تمرکز کند که اصولاً از طریق قوه مجریه باید به آنها رسیدگی شود. با توجه به اینکه او با مجموعه‌ای از چالش‌های سیاست خارجی به‌ویژه از سوی ایران، روسیه و چین مواجه است که مستلزم توجه مداوم او هستند، این اتفاق چندان بدی هم نخواهد بود.

در ادامه این مطلب آمده است: ظاهرا مذاکره کنندگان اتحادیه اروپا آماده ارائه متن اصلاح شده نهایی از توافق برجام به ایران و ایالات متحده هستند. ترامپ در سال 2018 بصورت یکجانبه از توافق اولیه خارج شد، از آن زمان، برنامه هسته ای ایران به طور پیوسته پیشرفت کرده و مقدار قابل توجهی اورانیوم غنی شده در سطح تسلیحاتی را ذخیره کرده است.

اگر هر دو طرف این متن نهایی را بپذیرند، بحران برای چندین سال به تعویق می‌افتد، زیرا بازرسی‌ها از سر ‌گرفته شده و ایران را ملزم می‌کند اورانیوم بسیار غنی‌شده را به خارج از کشور ارسال کند. در غیر این صورت، آقای بایدن باید تصمیم بگیرد که چگونه تعهد خود را مبنی بر ندادن اجازه دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای، اجرایی خواهد کرد. اسرائیل احتمالاً دوباره از ایالات متحده درخواست دریافت بمب‌های لازم برای حمله به تأسیسات هسته‌ای زیرزمینی ایران را مطرح خواهد کرد. تعمیق روابط ایران و روسیه گزینه‌های رئیس‌جمهور را کمتر دلپذیر می‌کند، زیرا مسکو می‌تواند به تهران کمک کند تا به حمله اسرائیل یا آمریکا پاسخ دهد.

در همین حال، تهاجم روسیه به اوکراین همچنان ادامه دارد و پایانی برای آن متصور نیست. به نظر می رسد ولادیمیر پوتین در حال آماده شدن برای ضمیمه کردن بخش های قابل توجهی از چهار منطقه اوکراین - دونتسک و لوهانسک در شرق، خرسون و زاپوریژژیا در جنوب است. همه پرسی تقلبی، تاکتیکی که آقای پوتین قبلاً از آن استفاده کرده بود، از اوایل سپتامبر آغاز می‌شود.

هیچ یک از طرفین تمایلی به مذاکره ندارند. رئیس جمهور اوکراین، ولادیمیر زلنسکی، قول داده است تا زمانی که نیروهایش تمام سرزمین های اشغالی کشورش، به استثنای کریمه را پس بگیرند، مبارزه خواهد کرد. وزیر خارجه روسیه ماه گذشته اعلام کرد که اگر غرب به ارائه تسلیحات دوربرد به اوکراین ادامه دهد، اهداف جنگی روسیه باز هم بیشتر خواهد شد.

با طولانی شدن جنگ، بایدن برای حفظ سطح فعلی حمایت سیاسی و نظامی از اوکراین با چالش مواجه خواهد شد. بسته کمکی 40 میلیارد دلاری می ممکن است نشان‌دهنده نقطه ضعف کنگره باشد، اگرچه نیازهای نظامی و اقتصادی اوکراین در ماه‌های آینده کاهش نخواهد یافت.

حفظ وحدت اروپا حتی دشوارتر خواهد بود. روسیه در حال دستکاری منابع انرژی برای تضعیف حمایت از اوکراین است. کاهش اخیر جریان گاز طبیعی به تنها 20 درصد از ظرفیت خط لوله نورد استریم، این نگرانی را ایجاد کرده است که آلمان و سایر کشورهای بسیار وابسته نتوانند به اندازه کافی برای گذراندن زمستان ذخیره کنند. اولاف شولتز، صدراعظم آلمان، پس از آغازی امیدوارکننده، در مورد تحویل تسلیحات به اوکراین دچار تردید شده است. دولت طرفدار اوکراین در ایتالیا سقوط کرد و احتمالاً با یک ائتلاف پوپولیستی که کمتر دلسوز موضع سرسخت ضد روسیه است جایگزین خواهد شد. بایدن و تیمش باید تمام موانع را برای جلوگیری از فرسایش حمایت اروپا از اوکراین از سر راه بردارند در حالی که آقای زلنسکی و رهبران نظامی او برای یک ضد حمله حیاتی در جنوب آماده می‌شوند.

رویارویی با چین بر سر تایوان خطرناک ترین و سخت ترین مشکل بایدن است. سفر نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان به چین فرصت داد تا یک رزمایش نظامی کامل را که از مدت‌ها قبل آماده شده بود، علیه استانی برگزار کند که آن را جدایی‌طلب می‌داند. چین توانایی هماهنگ کردن شاخه‌های مختلف نیروها و استراتژی احتمالی خود را برای تسلیم کردن تایوان نشان داد – نه به شکل یک تهاجم همه‌جانبه، بلکه فشار آهسته بر این جزیره که می‌تواند به محاصره تبدیل شود. این استراتژی پایتون، متحدان تایوان را مجبور به انتخاب های سخت می کند، زیرا آنها باید خطر حمله به کشتی های نیروی دریایی چین را که توسط هواپیما و موشک محافظت می شوند، بپذیرند.

اگرچه متحدان آمریکا در منطقه - به ویژه ژاپن و فیلیپین - موضع خود را در برابر تهدید چین سخت‌تر می‌کنند، اما مطمئن نیستند که ایالات متحده آنچه را که لازم است برای مقابله با آن انجام ‌دهد. از نظر آنها، رؤسای جمهور هر دو حزب در حمایت لفظی و دیپلماسی با افزایش استقرار قدرت سخت شکست خورده اند. دهه‌ها غفلت، نیروی دریایی ایالات متحده را برای انجام تعهدات جهانی خود، به ویژه در اقیانوس آرام، بسیار کوچک کرده است.

رئیس عملیات دریایی اخیراً یک سند برنامه ریزی منتشر کرده است که این ضعف را تشخیص داده و راهبردی برای رفع آن ترسیم می کند. متأسفانه، همانطور که بروس جونز، همکار من اشاره می کند، این طرح تا سال 2045 به طور کامل اجرا نمی شود و ما زمان زیادی نداریم. تحلیلگران دیگر معتقدند که تهدید تایوان احتمالا در اواسط این دهه به اوج خود می رسد.

در این صورت، ایالات متحده باید تصمیم بگیرد که در کوتاه مدت چه کاری می تواند انجام دهد تا توانایی های دفاعی تایوان و اعتماد متحدانش را تقویت کند، در حالی که این کشور برنامه سقوط را برای ارتقای بازدارندگی در اقیانوس آرام آغاز کرده است. در دو سال آینده، متوجه خواهیم شد که آیا دولت بایدن عزم و توان لازم را دارد تا این استراتژی را به کنگره و مردم آمریکا بقبولاند در حالی که با چالش‌های مختلف دست و پنجه نرم می‌کند.