وزیر کشور فهمید ۹۲ بزرگ‌تر از ۸ است؟!

انتخابات دوره دوازدهم؛ حماسه یا نزول؟

تا قبل از پاک کردن توییت وزیر کشور، رقابت در میان کاربران اصول‌گرا و مسوم به ارزشیو انقلابی برای توجیه میزان مشارکت تنگاتنگ بود. مثلا محمدجواد اخوان مدیر مسئول روزنامه جوان در پاسخ به توییتی که میزان مشارکت را ۵ درصد دانسته بود نوشت که این ادعا «دروغ»‌ است و مشارکت ۷ درصد بوده است. این پاسخ دستمایه طنز کاربران شد و محمدحسن نجمی یکی از کاربران توییتر نوشت: «مدیر مسئول روزنامه جوان فکر کرده که نتایج حماسه دور دوم تهران، درس سه واحدی بوده و افتاده؛ حالا هم واس مشروط نشدن دنبال نمره‌ست که ۳ با ۷ درصد تفاوت کنه و تاثیرگذار باشه!»

این واکنش‌ها در حالی است که نگاهی به ادوار پیشین مجلس نیز نشان می‌دهد، فقط در تهران، آمار مشارکت در انتخابات دور دوم مجلس در مقایسه مجلس نهم تا دوازدهم ۱۶ درصد کاهش داشته است. 

در انتخابات مجلس نهم مشارکت ۲۴ درصد و نفر اول تهران در دور دوم بیژن نوباوه بود که نفر اول دور دوم مجلس دوازدهم نیز اوست. اما نکته اینجاست که در دور اول انتخابات مجلس دوازدهم فقط ۱۴ نامزد توانستند حدنصاب لازم برای ورود به مجلس را به دست بیاورند و و ۳۲ نفر به مرحله دوم رفتند. در مجموع نیز سرنوشت ۴۵ کرسی در سراسر کشور در دور دوم تعیین می‌شد، اما با این همه آمار مشارکت در رقابتی درون اصول‌گرایی به وضوح پایین آمده است. در شرایطی که حدود ۷ میلیون و ۷۷۵ هزار نفر واجد شرایط رای بودند فقط حدود نیم میلیون نفر در انتخابات شرکت کردند. تاجایی که بیژن نوباوه که بیشترین رأی تهران در دور دوم را کسب کرده، نماینده ۳.۴۸ درصد از واجدین شرایط است و علیرضا سلیمی نفر آخر منتخبان حدود ۲.۵ درصد آرا را به دست آورده است.
عبدالناصر همتی رئیس سابق بانک مرکزی در همین زمینه نوشت: «اینکه وزیر کشور انتخابات اخیر را حماسه و نمایندگی مجلس را با ۳ تا ۵ درصد رأی مردم قابل قبول و خوب دانسته آیا معنایش این است که به دنبال «حماسه قابل قبول‌تری» برای انتخابات ۱۴۰۴ است؟!»
اشاره همتی به انتخابات ریاست‌جمهوری است که در سال آینده برگزار می‌شود و از چند ماه دیگر صف‌بندی‌های آن رفته‌رفته تشکیل خواهد شد.

چنددستگی در رقابتی درون اصول‌گرایی

با نگاهی به آمار‌های ادوار مجلس، انتخابات دوره دوازدهم پایین‌ترین میزان مشارکت را داشته است.  هم در شرایطی که مجلس یازدهم تا پیش از این با ۴۲ درصد پایین میزان مشارکت را داشت. مشارکت پایین در دو دوره پیاپی، اما در حالی رقم خورده که تا دوره دهم همواره میزان مشارکت بالای ۵۰ درصد بود و حالا میزان مشارکت به ۴۰ درصد نزدیک شده است. از ۶۱ میلیون واجد شرایط فقط ۲۵ میلیون نفر در انتخابات شرکت کردند. در دو انتخاب اخیر که رکورد‌های یکدیگر را جابه‌جا کردند رقابت بین جناح‌های مختلف اصول‌گرایان بوده است. رقابتی که در نبود جبهه رقیب در دوره دوازدهم شدیدتر نیز شد که طیف‌های مختلف نتوانستند به فهرست واحدی برسند. این چنددستگی به جایی رسید که یکی از سخنرانان اصول‌گرا که به اظهارنظر‌های شاذ درباره آنچه «فراماسونری» معروف بود نیز سرلیست فهرست انتخاباتی شد. به نوشته «فرهیختگان» بیشترین کرسی مجلس دوازدهم، در انحصار کاندیدا‌های اختصاصی شورای ائتلاف نیرو‌های انقلاب (شانا) با ۵۸ کرسی است. پس از شانا، نامزد‌های مستقل ۴۰ کرسی مجلس را به دست آوردند. ائتلاف مردمی نیرو‌های انقلاب اسلامی (امنا) با ۱۶ کاندیدای اختصاصی در جایگاه سوم و جبهه موسوم به «صبح ایران» که نزدیک به رائفی‌پور بوده نیز با ۱۱ کاندیدا‌های اختصاصی در جایگاه بعدی قرار دارد. کمترین کاندیدای اختصاصی راه‌یافته به مجلس دوازدهم متعلق به شورای وحدت نیرو‌های انقلاب اسلامی با ۴ کاندیداست که نشان از چنددستگی اصول‌گرایان دارد.
به نظر می‌رسد که این چنددستگی در مجلس دوازدهم نیز ادامه پیدا می‌کند و نمود آن انتخابات ریاست مجلس و هیات رئیسه خواهد بود. حال باید دید که با کاهش چشم‌گیر مشارکت شهروندان در انتخابات و تضعیف جایگاه فعلی مجلس در ساختار سیاسی کشور به شکل نهادی، مجلس دوازدهم چه نسبتی به جامعه خواهد داشت. آیا رویه‌های مجلس یازدهم در مجلس دوازدهم نیز ادامه پیدا می‌کند؟