کرج، کانادای مناطق محروم!

از طرف دیگر همه دولت‌ها در این چند دهه کرج را نندیده‌اند، انگار یک نقشه بزرگ تهران را روی گستره این جغرافیا روی دیوار با پونز کوبیده‌اند و دقیقا کرج زیر یکی از پونزها گم شده است. 

در ادوار گذشته کرج و استان البرز به دلیل نزدیکی به پایتخت همواره زیر سایه تهران مانده و مورد بی‌توجهی دولت‌ها قرار گرفته است. از طرف دیگر سرریز مشکلات تهران به کرج، تنها آورده‌ی نزدیکی به پایتخت برای البرزنشینان بوده است. به همین دلایل کرج و البرز در بسیاری از شاخص‌های توسعه اقتصادی و اجتماعی وضعیت مطلوبی ندارد حتی با کمال تاسف باید بگوییم در برخی موارد در قعر جدول استان‌های کشور قرار دارد.

شرایط خاصی که استان البرز دارد موجب شد که در چند دوره انتخابات اخیر همواره جزو استان‌هایی با مشارکت انتخاباتی پاین باشد.

با این وجود، دوره اخیر انتخابات ریاست جمهوری مردم کرج و استان البرز به گفتمان توسعه عدالت‌محورانه پزشکیان اعتماد کردند و به نسبت گذشته و حتی به نسبت میانگین آرای کشوری آرایی بالا و غیرمنتظره به نام پزشکیان و به امید تغییر و بهبود شرایط به صندوق ریخته شد.

رای البرزنشینان و کرجی‌ها یک سرمایه اجتماعی عظیم برای دولت وفاق ملی و همچنین برای فعالان سیاسی و اجتماعی کرجی است. چون ساختار اجتماعی و طبقاتی پیچیده کرج نمونه بسیار خاصی در کشور است که می‌تواند دماسنج خوبی برای میزان رضایت یا عدم رضایت شهروندان ایران از یک دولت باشد. 

شهروندان البرزی و کرجی همچون دیگر هم‌وطنان خود به امید تغییر برای_ایران رای دادند اما دست‌کم در این صد روز اول دولت پزشکیان هیچ پالس مثبتی در راستای این خواسته ندیدند. 

از این رو باید نگران این سرمایه اجتماعی بود. مشخصا پزشکیان در مقام ریاست جمهوری که قول‌ تغییر و بهبود به مردم داده‌ است باید امید به تغییر و بهبود را متبلور سازد و یکی از مهم‌ترین مظاهر آن تغییر در ساختار و اشخاص اداره‌کننده استان البرز و شهر کرج باشد. 

درخواست مردم کرج و استان البرز ساده و شفاف است، با احترام به تمامی مدیران استانی ادوار گذشته و با توجه به وضعیت موجود در تمامی شاخص‌ها که قطعا گزارش‌های دقیق آن در اختیار دولت و وزارت کشور هم هست، کرج و البرز با وضعیت مطلوب فاصله‌ دارد. پس با سپاس از تمامی تلاش‌هایی که گذشتگان تاکنون انجام داده‌اند نیاز به خون تازه در رگ‌های مدیریتی این استان بیش از پیش احساس می‌شود. ابقای مدیران فعلی استانی یعنی ادامه شرایط موجود و عدم تغییر در نهایت ناامیدی دوباره مردم که قطعا خواسته هیچ کس نیست. 

حتی برای وفاق ملی که سرلوحه شعارهای دولت پزشکیان است بهتر می‌بینم که از ابقای مدیران فعلی در استان البرز صرف نظر شود. به جای آن از چهره‌های قوی که الگوی توسعه عدالت‌محورانه را مدنظر دارند استفاده شود تا شاهد آن باشیم که بذر امیدی که در تابستان سال ١۴٠٣ بعد از چندین دوره ناامیدی در کرج و البرز کاشته شده با رویکرد مدیریتی تازه نفس بارور شود.