آنهایی که در قضیه کرسنت ۱۸ میلیارد دلار به کشور ضربه زدند؛ خواهان محاکمه ظریف هستند

 روزنامه اطلاعات در یادداشتی با اشاره به حملات اخیر تندروها به محمدجواد ظریف، خصوصا بعد از حضور در داووس نوشت: 

ایران، شرایط خاص و بسیار حساسی دارد. مشکلات داخلی و خارجی برای همه روشن است و می باید انسجام و التزام کامل در حکومت، دولت و قشون با ملت وجود داشته باشد تا از چندپارگی و فرسودگی جلوگیری شود.

چند مثال می زنیم تا دانسته شود چگونه برخی گروه ها و افراد مدعی، درکی از مشکلات کشور و مصائب ملت ندارند و می‌کوشند اراده معیوب خود را به عنوان راه حل و اعجاز برای مدیریت داخلی و خارجی جا بزنند. 

نخستین مورد، اقدامات قضایی اروپایی‌ها در توقیف اموال و املاک ایران در قلب اروپاست که در زمره مهمترین شرکت ها و پایگاه‌های اقتصادی دولت ایران بوده و در حقیقت اموال غیر منقول تمامی مردم ایران محسوب می شود. حکم بدوی دادگاه بین‌المللی و احکام بعدی و اجرا شدن آن، سندی است که از آشفتگی و اِعمال نفوذ افراد لاقید و بی مسئولیت در مدیریت کشور حکایت دارد. کسانی بوده و هستند که سال‌های دراز، مانع تراشی کرده و خسارت و زحمت افزوده اند، اما به هیچ احد و نهادی پاسخگو نیستند و از انقلاب و نظام و مردم طلبکارند.

پس ناترازی و ورشکستگی هم در این شرایط طبیعی است. وقتی یک قرارداد نفتی و گازی با ابعاد و اهمیت کرسنت، بازیچه چنین رقابت فرساینده و زیانباری در سیاست می شود و سالهای سال در هزارتوی ادعاها و توجیهات نامستند گم می شود، چگونه می توان بازگشت، یا از عوارض آن کاست و جلوی ضرر و زیان را گرفت؟ 

حالا همین اشخاص که در یک برآورد ساده، بدون توجه به خسارات سیاسی و قضایی و فرسایش منابع و از دست دادن فرصت  در بازار استراتژیک و مهم خلیج فارس، هجده میلیارد دلار به ملت و مملکت ضرر زده اند، برای رد گم کردن، فریاد برآورده اند که دکتر ظریف باید محاکمه شود و داستان‌های سریال گاندو را برای هم بازگو می کنند تا ساده لوحان باور کنند و به جای مطالبه آن خسارات، از این مرد خدوم یک خائن بسازند.

سیاستشان هم مثل فیلمسازی و برنامه های مبهوت کننده آنهاست که به فرزانگان مملکت کفن و آگهی ترحیم می دهند. اینها می خواهند حضور موفق معاون راهبردی رئیس جمهوری در دشوارترین مجمع و آزمون جهان، دیده نشود و فهم و سهم نازل آنها از سیاست، مورد مقایسه قرار نگیرد. 

 در این دوران حساس، کشورهای بزرگ جهان در مجامع بین‌الملل، خاصه در داووس می کوشند صدای منافع ملی باشند. گفتگوی صریح، هوشمندانه و قدرتمند ظریف در برابر فرید زکریا که از برجسته ترین تحلیلگران سیاسی در امریکا و جهان است، دفاعی جانانه از ایران بود. او نشان داد که انتخابات در ایران اهمیت دارد و نیروهای مقاومت به ایران علاقه دارند اما تعلق ندارند. حمایت و کمک ما نیز محصول همین مودت است.

او از شکیب عقلانیِ حاکمیت در برابر دختران برازنده و بانوان گرامی وطن و جلب حرمت و احترام ایشان به درایت سخن گفت تا توطئه های اپوزیسیون برانداز خارجی خنثی شود و ایران عزیز ما را در کنار طالبان و تکفیری‌های بنیادگرا و سلفی های خشک اندیش قرار ندهند.

دکتر ظریف در مصاحبه درخشانش با زکریا، به تمامی اتهامات و ادعاها علیه ایران پاسخ مدلل داد و روایتی برای افکار عمومی و سیاستگران و رسانه‌های مهم بین الملل بیان کرد؛ بیانی دقیق و متفاوت از شعارهای عامه پسند که به هیچ وجه با مواضع رسمی کشور زاویه و تفاوتی نداشت.  روشن است و تجربه و تاریخ به ما می گوید که از این تسلط دیپلماتیک و هنر سخنوری در عرصه جهانی، شعارپیشگان و هیاهوگران احساس خطر کرده اند.

به نظر می رسد که روش و مبنای مخالفان دولت پزشکیان، همان کارهای سابق است تا برنامه های دولت، معلق و پروژه های راهبردی، معوق بماند. آنها روی نقاط قوت دولت خاک می ریزند و با اِبراز وجود در رسانه ها و شبکه‌های دستوری و غیر حقیقی، موج‌های منفی ایجاد می کنند. علاوه بر آن همایش‌های پرهزینه با جماعتی از افراد پای کار برگزار می کنند.

سالهاست این جماعت برای دستگاه امنیتی و انتظامی کشور شناخته شده هستند و کمابیش اهل سیاست و رسانه هم افتخار آشنایی با ایشان را دارند. اما از بخت بدشان، هم مردم آگاه‌تر هستند، هم وضع منطقه و دنیا عوض شده و هم منابع کشور آنقدر نیست که با ریخت و پاش و پروژه و صدور مجوز و ممیز، کاسبی کنند. اینها ذیل کاسبان بزرگ قرار دارند که از تحریم و انزوای ایران سودهای کلان برده و با تعریف و تحمیل پروژه های بزرگ و کم بازده یا بی سرانجام، کشور را در مهم‌ترین زمینه ها، به ویژه سوخت و انرژی و آب، دچار ناترازی کرده‌اند. 

این همه همایش سالنی و نمایش خیابانی که غالبا در خیابان‌های یکطرفه و بن بست بوده، همواره بدون مجوز و با تسهیلات و تنقلات از سوی همین اقلیتهای طلبکار و ناپاسخگو انجام گرفته و می گیرد. از تعیین تکلیف برای دولت‌های دیگر تا دخالت در امور مردم، از ورزش تا ناخن و آرایش و غیره، و این همه سازمان‌ها و نهادها و شوراهای مختلف و مدارس متعدد و امثالهم با ردیف بودجه های سالانه؛ اما هیچ کس نباید بپرسد که چرا دستاورد شما موجب جذب مردم و تألیف قلوب جوانان نشده و نه در فرهنگ و نه در سیاست، همراهی اکثریت را ندارید. به جای تقابل با مردم، قدری تعامل کنید و به جای این همه شعار و ظهورات خیابانی، به دولت برگزیده تشریک مساعی کنید تا کشور از دست اندازها بگذرد و همه رستگار شویم.