جولانی پس از توافق با ترامپ، متعهد شده تا نیروهای تکفیری «خارجی» را از سوریه اخراج کند. گرچه حزب اسلامی ترکستان (ایغورها) در ارتش سوریه ادغام شدند اما چند گروه تکفیری قفقازی همچنان در فهرست اخراج باقی ماندند که نه دولتهای متبوعشان حاضر به استرداد آنها هستند و نه جولانی علاقهای به درگیری با آنها دارد. تا کنون تمرکز و پراتیک نظامی آنها در مرز سوریه با عراق بود اما به نظر میرسد بخشی دیگری از تکفیریها مانند جنگ ۲٠۲٠ قراباغ قرار است به مرز با ایران منتقل شوند. پیش از آن نیز ۴٠ روستا در رایون آستارا از جمعیت بومی تخلیه و برخی گروههای تکفیری در آن مستقر شده بودند.
اکنون تحلیل سفر جولانی به باکو بدون در نظر گرفتن جنگ آینده ایران و اسراییل و یا اشغال استان سیونیک ارمنستان ناممکن است و باید یک پیوست استراتژیک برای این سفر قائل بود. با توجه به حملات اسراییل به زیرساختهای نظامی شمالغرب در جنگ ۱۲ روزه، ضریب این احتمال نیز افزایش پیدا کرده.
دو فرض بیثبات کننده دیگر نیز در این معمّای امنیتی متحمل است؛ نخست انحلال پ ک ک و ادغام توان رزمی آن در پژاک برای ناامن سازی مرزهای غربی ایران و دو دیگر، حرکت یک ستون از نیروهای تکفیری از شرق سوریه به سمت ایران جهت خرابکاری و حمله به نقاط حساس مرزی در شرایط بحرانی. بنابراین ترکیب حمله هوایی با جنگ زمینی با استفاده از تکفیریها محتمل به نظر میرسد.
در گفتوگوی فراز با دو نماینده مجلس بررسی شد:
رادمان رسولی مهربانی در پایان نامه: فصل سوم، قسمت پنجم
جشنی برای کودکان کار
جزیره به روایت یکی از قدیمیترین ساکنانش