جزئیات طرح سامانه پدافند هوایی جدید آمریکا | «گنبد طلایی» چه ویژگی‌هایی دارد؟

 خبرگزاری رویترز شامگاه سه‌شنبه ۱۲ اوت اعلام کرد که به اسلایدهای یک ارائه دولت آمریکا دست یافته است که جزئیات طرح «گنبد طلایی» دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا را نشان می‌دهد.

بنابر این گزارش، این طرح هفته گذشته برای سه هزار پیمانکار دفاعی در شهر هانتسویل ایالت آلاباما ارائه شده و حاکی از پیچیدگی بی‌سابقه این سامانه پدافند هوایی است.

بنا بر گزارش یورونیوز، دونالد ترامپ روز ۲۷ ژانویه، تنها یک هفته پس از تحلیف با امضای یک فرمان اجرایی وزارت دفاع را موظف به ساخت سامانه پدافند هوایی چندلایه «گنبد طلایی» کرد. ترامپ سال ۲۰۲۸ را به عنوان مهلت این پروژه تعیین کرده و هزینه این پروژه در مجموع ۱۷۵ میلیارد دلار برآورد شده است.

بنابر اطلاعات این اسلایدها، با توجه به این که تعداد پرتابگرها، موشک‌های رهگیر، پایگاه‌های زمینی و تاسیسات موشکی مورد نیاز این سامانه هنوز مشخص نیست، ابهاماتی در ساختار بنیادین «گنبد طلایی» وجود دارد.

یک مقام آمریکایی گفت: «آن‌ها پول زیادی دارند، اما هنوز هدفی برای هزینه کردن آن ندارند.»

کنگره ایالات متحده با تصویب لایحه مالیاتی جنجالی دونالد ترامپ، موسوم به لایحه «بزرگ و زیبا» تاکنون ۲۵ میلیارد دلار به گنبد طلایی اختصاص داده است و ترامپ در بودجه پیشنهادی سال ۲۰۲۶ نیز ۴۵.۳ میلیارد دلار دیگر برای این سامانه پدافند هوایی در نظر گرفته است.

ویژگی‌های «گنبد طلایی»

گنبد طلایی به عنوان یک سپر چندلایه پدافند موشکی با الهام از سامانه «گنبد آهنین» اسرائیل برای ایالات متحده طراحی شده است، اما به دلیل گستره جغرافیایی پوشش و تهدیدات متنوعی، بسیار بزرگ‌تر و پیچیده‌تر است.

بنابر اسلایدها، معماری این سامانه شامل چهار لایه یکپارچه است؛ لایه مستقر در فضا دارای سیستم‌های حسگر و هدف‌گیری برای هشدار حمله موشکی، ردیابی و همچنین دفاع موشکی است. سه لایه دیگر مستقر در زمین نیز شامل سامانه‌های رهگیری، آرایه‌های راداری و احتمالا رهگیری لیزری هستند.

یکی از جزئیات شگفت‌انگیز این طرح، ایجاد یک میدان موشکی بزرگ برای موشک‌های رهگیری نسل جدید (NGI) شرکت لاکهید مارتین است. این میدان که بنابر نقشه موجود در اسلایدها احتمالا در منطقه غرب میانه آمریکا بنا خواهد شد، در کنار سامانه‌های «تاد» (THAAD) و «ایجس» (Aegis) بخشی از «لایه فوقانی» گنبد طلایی است.

سامانه «رهگیری نسل جدید» درواقع نسخه به روز شده سامانه موشکی «دفاع در میانه مسیر» (GMD) شامل رادارها، موشک‌های رهگیری و دیگر تجهیزات است. سامانه موشکی «دفاع در میانه مسیر» در حال حاضر سپر اصلی پدافند موشکی آمریکا برای دفاع در برابر موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای کشورهای متخاصم است.

تاسیسات موشکی «دفاع در میانه مسیر» در حال حاضر در کالیفرنیا و آلاسکا مستقر هستند و بنابر طرح ارائه شده، تاسیسات سومی قرار است در منطقه غرب میانه آمریکا اضافه شود.

با توجه به این که پیمان‌کاران مختلفی از جمله لاکهید مارتین، نورتروپ گرومن، آرتی‌ایکس و بوئینگ سامانه‌های پدافند موشکی را تولید می‌کنند، یکی از چالش‌های فنی پروژه تاخیر ارتباطی میان این سامانه‌ها در زنجیره عملکرد «گنبد طلایی» است.

اگرچه شرکت اسپیس‌ایکس ایلان ماسک در کنار شرکت تولید کننده نرم‌افزار «پالانتیر» و شرکت «اندریل»، گزینه‌های اولیه پیمانکاری این پروژه بودند، اما نامی از شرکت ایلان ماسک در این اسلایدها به چشم نمی‌خورد.

پنتاگون اعلام کرده که در حال جمع‌آوری اطلاعات «از صنعت، دانشگاه‌ها، آزمایشگاه‌های ملی و سایر سازمان‌های دولتی برای پشتیبانی از گنبد طلایی» است، اما انتشار اطلاعات بیشتر در این مرحله اولیه را «غیرعاقلانه» دانسته است.

یکی از اهداف کلیدی گنبد طلایی، هدف قرار دادن موشک‌ها در «مرحله شتاب»، یعنی زمانی که موشک در مسیر آهسته و قابل پیش‌بینی خود از جو زمین بالا می‌رود، است. در نتیجه پنتاگون در این طرح به دنبال استقرار رهگیرهای مستقر در فضا است تا بتواند در سریع‌ترین‌ حالت ممکن موشک‌های متخاصم را نابود کند.

آخرین خطوط دفاعی موسوم به «لایه زیرین» و «دفاع از منطقه محدود» شامل رادارهای جدید و سامانه‌های موجود مانند سامانه دفاع موشکی پاتریوت و یک پرتابگر جدید خواهد بود که بتوانند موشک‌های رهگیر کنونی و آینده را علیه انواع تهدیدها شلیک کنند.

این سامانه‌های قابل جابجایی طوری طراحی می‌شوند که وابستگی به تاسیسات آماده‌سازی‌شده را به حداقل برسانند و امکان استقرار سریع در چندین منطقه عملیاتی را فراهم کنند.

به گزارش رویترز به نقل از منابع آگاه به یک یادداشت امضا شده پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، مایکل گوتلاین از نیروی فضایی ایالات متحده که در ماه گذشته به عنوان مسئول پروژه گنبد طلایی منصوب شد، از تاریخ ۱۷ ژوئیه ۳۰ روز برای تشکیل تیم، ۶۰ روز برای ارائه طرح اولیه سامانه و ۱۲۰ روز برای ارائه برنامه کامل اجرایی شامل جزئیات ماهواره‌ها و ایستگاه‌های زمینی فرصت دارد.