بلاتکلیفی چهارهزار دانشجوی ارشد و دکترای پیام نور: «درس خواندیم، مدرک نگرفتیم»

روزنامه شرق روز ۱۳آبان در گزارشی «وضعیت بلاتکلیف» بیش از چهار هزار دانشجوی کارشناسی ارشد و دکترای دانشگاه پیام نور را بررسی کرد؛ دانشجویانی که پس از پذیرش و طی دوره «آموزشی» با تصمیم جدید وزارت علوم مواجه شده‌اند: «پذیرش این دانشجویان بدون مجوز بوده است.» این افراد در سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ به این دانشگاه وارد شده بودند.

«برخی شهریه‌ها را به یورو پرداخته‌اند، برخی به تومان؛ اما هیچ‌کدام نه مدرکی گرفته‌اند و نه پاسخ روشنی از دانشگاه و وزارت علوم دریافت کرده‌اند. روایت‌های این دانشجویان از روند پذیرش رسمی، پرداخت شهریه‌های سنگین و توقف ناگهانی آزمون جامع، تصویری از بحران اعتماد در آموزش عالی را ترسیم می‌کند.»

دانشجویان معترض، بارها در مقابل ساختمان مجلس تجمع کردند و خواستار رسیدگی به وضعیت خود شدند. با وجود وعده اعضای فراکسیون آموزش به رسیدگی یک‌ماهه به این وضعیت، محمدهادی امین‌ناجی، رئیس جدید دانشگاه پیام نور، گفته است که این مشکل دانشجویان «بین‌المللی» ناشی از «نقص در فرایند اخذ مجوزهای وزارت علوم» بوده است.

یکی از دانشجویان معترض می‌گوید وزارت علوم به آن‌ها اعلام کرده است که مجوز پذیرش دانشجو صرفا «مربوط به جذب دانشجویان خارج از کشور بوده و دانشگاه بدون مجوز اقدام به پذیرش دانشجویان داخل ایران کرده است. مدیران وقت دانشگاه هم تخلف را پذیرفته‌اند، اما مدیریت جدید و وزیر فعلی زیر بار مسئولیت آن نمی‌روند. در حالی که همه کلاس‌ها در سامانه‌های آموزشی پیام نور برگزار و کارت دانشجویی صادر شد، دانشجویان آزمون زبان دادند و حتی با استادان رسمی دانشگاه کلاس داشتند و مقاله و کتاب علمی منتشر کردند. بااین‌حال، پس از گذشت بیش از یک سال، بسیاری از دانشجویان ارشد و دکتری هنوز مدرک رسمی خود را دریافت نکرده‌اند و حتی اجازه شرکت در آزمون جامع را ندارند.»

این دانشجو درباره وضعیت شهریه‌های پرداختی می‌گوید: «شهریه‌ها به دلار و یورو محاسبه می‌شد. در مقطع دکتری هزینه تحصیل حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیون تومان بود که بعضا به حساب اشخاص حقیقی واریز می‌شد. حتی در برخی واحدها شهریه‌ها را به صورت نقدی و ارزی دریافت می‌کردند». به گفته این دانشجو، برخی از نمایندگی‌های خارج از کشور مانند نخجوان، ترکیه و اربیل نیز در این فرایند دخیل بودند، اما بیشتر دانشجویان در داخل ایران تحصیل می‌کردند.