جنگ نفتی از کاراکاس تا تنگه هرمز

آمریکا این‌بار یک نفتکش ایرانی را توقیف کرده است؛ کشتی «بلا۱». بلا۱ از سال ۲۰۲۱ تحت تحریم آمریکا قرار گرفته بود و با پرچم پاناما حرکت می‌کرد.

این نفتکش زمان توقیف بدون بار بوده و برای بارگیری نفت به سمت ونزوئلا در حرکت بود.

بلا۱، پیش‌تر با نام آدیسا (Adisa) شناخته می‌شد و از سال ۲۰۲۴ به دلیل اتهام ارتباط با سپاه پاسداران در لیست تحریم‌های دفتر کنترل دارایی‌های خارجی آمریکا (OFAC) قرار گرفته است. برخی منابع مالک آن را شرکتی مستقر در ترکیه اعلام کرده‌اند.

هرچند برخی گزارش‌ها حکایت از آن دارد که نیروی دریایی ایالات متحده نتوانسته نفتکش بلا۱ را توقیف کند.

اما دلیل افزایش توقیف کشتی‌های در حال حرکت در آب‌های ونزوئلا چیست؟

آمریکا تلاش دارد بدون جنگ و با کمترین هزینه مادورو رییس جمهور ونزوئلا را وادار به کناره‌گیری از قدرت کند

این فشار‌ها به بهانه مبارزه با قاچاق مواد مخدر و با هدف تسلط بر نفت ونزوئلا صورت می‌گیرد.

نیرو‌های آمریکایی به این بهانه بار‌ها قایق‌هایی را در آب‌های ونزوئلا مورد هدف قرار داده و ده‌ها تن را کشته‌اند.

ونزوئلا با ۳۰۶ میلیون بشکه، بزرگترین ذخایر نفتی جهان را دارد.

پیش از بلا۱؛ دو نفتکش دیگر توسط نیرو‌های عملیاتی آمریکا در این منطقه توقیف شده است. نفتکش اول متعلق به ونزویلا بود.

بنا بر ادعای دادستان کل آمریکا این نفتکش برای انتقال نفت ونزوئلا و ایران استفاده می‌شد.

نفتکش دوم با نام «سنتوریز»، تحت پرچم پاناما و متعلق به یک شرکت چینی بوده است. این نفتکش تا ۲ میلیون بشکه نفت خام ونزوئلا را حمل می‌کرد. ونزوئلا توقیف نفتکش‌ها را «دزدی دریایی بین‌المللی» خوانده و اعلام کرده است که در محاکم بین‌المللی شکایت خواهد کرد.

کارشناسان هدف آمریکا از تسلط بر منابع نفت ونزوئلا را در راستای کنترل بازار نفت در صورت گسترش تنش و درگیری میان ایران و اسراییل به آب‌های خلیج فارس و تنگه هرمز می‌دانند.

تنگه هرمز گلوگاه عبور بیش از ۴۰ درصد انرژی جهان است. توقیف نفتکش‌های ایرانی بر اساس قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد صورت می‌گیرد.

این قطعنامه ۹ ژوئن ۲۰۱۰ در راستای فشار سیاسی-اقتصادی شدید به بهانه برنامه هسته‌ای ایران به تصویب رسید

یکی از بند‌های این قطعنامه «به کشور‌ها اجازه می‌دهد محموله‌های دریایی ایران را بر اساس قوانین بین‌المللی در آب‌های آزاد بازرسی، توقیف و حتی در صورت لزوم نابود کنند».

این قطعنامه در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۵ توسط قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل به حالت تعلیق درآمد. با این حال، در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵، تعلیق این قطعنامه به دلیل فعال شدن مکانیسم ماشه ملغی شد و تحریم‌های مندرج در آن مجدداً علیه ایران اعمال شدند.

بر اساس متن برجام، از ۲۶ مهر سال جاری مدت قانونی قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت منقضی شد. ایران، در بیانیه‌ای پایان قطعنامه شورای امنیت را اعلام کرد.

چین و روسیه نیز اعلام کردند از این تاریخ تحریم‌ها علیه ایران را به رسمیت نمی‌شناسند.

فشار آمریکا بر کاراکاس همزمان فشار بر چین و روسیه، متحدان ونزوئلا نیز است. چین و روسیه، نسبت به تشدید تنش در دریای کاراییب به ایالات متحده، هشدار داده‌اند.