وال‌استریت به کمک زرادخانه آمریکا آمد؛ قراردادهای صدها میلیون دلاری برای جبران کمبود موشک

بازآرایی تدارکات دفاعی با الگوی وال‌استریت

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز، وال‌استریت ژورنال روز جمعه به نقل از منابع مطلع نوشت که فاینبرگ در تلاش است با به‌کارگیری روش‌های مدیریت بحران در بخش خصوصی، روند بازسازی زرادخانه موشکی آمریکا را سرعت ببخشد.

منابع مورد استناد این نشریه، از فاینبرگ نقل کرده‌اند که پنتاگون با کمبود مدیران توانمند در حوزه تولید روبه‌رو است. به گفته او، نیروهای بخش تدارکات عملکرد مناسبی دارند، اما تخصص لازم برای مدیریت فرآیندهای تولید صنعتی در همه بخش‌ها وجود ندارد.

این بازآرایی پس از انتشار گزارش‌هایی درباره تعلیق حملات آمریکا به ایران به دلیل کاهش سریع ذخایر تسلیحات هدایت‌شونده دقیق در کانون توجه قرار گرفته است. بر اساس گزارش وال‌استریت ژورنال، دونالد ترامپ نیز به پیت هگزث، وزیر جنگ، دستور داده است اصلاحات در پنتاگون با سرعت بیشتری دنبال شود.

قرارداد ۳۰۰ میلیون دلاری برای حسابرسی کارخانه‌ها

در چارچوب این تغییرات، فاینبرگ یک ساختار مدیریتی وابسته به خود ایجاد کرده و از ظرفیت شرکت‌های خصوصی برای بررسی مشکلات تولید و تدارکات استفاده کرده است.

طبق گزارش وال‌استریت ژورنال، پنتاگون ۳۰۰ میلیون دلار به شرکت مشاوره‌ای «آلوارز و مارسال» اختصاص داده است؛ شرکتی که در زمینه بازسازی دارایی‌های آسیب‌دیده تخصص دارد. همچنین نزدیک به ۳۰۰ مدیر ارشد بازنشسته، از جمله مدیرانی از صنعت خودروسازی، با دستمزد ساعتی حداکثر ۱۷۰ دلار برای حسابرسی کارخانه‌های پیمانکاران دفاعی به کار گرفته شده‌اند.

هدف از این اقدامات، شناسایی موانع تولید و کمک به تسریع روند تأمین مهمات عنوان شده است؛ هرچند گزارش منتشرشده جزئیات کاملی درباره میزان اثرگذاری این برنامه‌ها بر افزایش واقعی تولید ارائه نمی‌کند.

قرارداد ۲۴۴ میلیون دلاری پالانتیر

بخش دیگری از برنامه پنتاگون به استفاده از فناوری‌های تحلیلی مربوط می‌شود. بر اساس گزارش وال‌استریت ژورنال، شرکت نرم‌افزاری «پالانتیر» قراردادی به ارزش ۲۴۴ میلیون دلار برای اجرای پلتفرم تحلیلی «War Machine» دریافت کرده است.

این سامانه قرار است با بهینه‌سازی فرآیندهای تولید نظامی، به مدیریت بهتر ظرفیت‌ها و افزایش کارایی زنجیره تأمین کمک کند.

مجموع این اقدامات نشان می‌دهد که پنتاگون برای جبران کمبود مهمات، علاوه بر تغییرات مدیریتی، به‌دنبال استفاده گسترده‌تر از مشاوران بخش خصوصی و ابزارهای نرم‌افزاری است. با این حال، میزان موفقیت این رویکرد در افزایش سرعت تولید و جبران کاهش ذخایر موشکی آمریکا، به نتایج عملی آن در ماه‌های آینده بستگی دارد.