لایه های پیدا و پنهان در عملکرد مالی موزه سینما

بیتا محسنی_این روزها سرتیتر بسیاری از اخبار کرونا و شدت و سرعت فراگیر شدن آن در سطح کشور است. اینکه کرونا چه تاثیری بر حوزه های مختلف گذاشته و در ادامه خواهد گذاشت، بارها مورد بحث قرار گرفته و گزارش هایی از آن ارائه شده است. با این حال در میان اخبار حوزه فرهنگ ، هنوز هم مواردی جز ویروس کرونا وجود دارد که نیاز به بررسی دارد. در راستای شفاف سازی مالی که چند سالی است از سایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام و در بسیاری از حوزه های سینمایی دنبال می شود، بعد از «بنیاد سینمایی فارابی» و «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی»، حال گزارشی از عملکرد مالی «موزه سینما» منتشر شده که جای بحث دارد.

رویکرد حسنه یک مدیر سینمایی به شرط تداوم!

برگ تازه از شفاف سازی حسین انتظامی در سازمان سینمایی مربوط به عملکرد مالی «موزه سینما» در سال ٩٨ است که نتایج جالبی را پیش رو می گذارد. پیش از آن بهتر است در نظر داشته باشیم که طبق گزارش منتشر شده از لیست دریافت کنندگان طرح پژوهشی در مرداد سال جاری از سایت خبری تابناک و به نقل از روابط عمومی سازمان سینمایی، این سازمان در اقدامی عجیب، به فاصله اندک با تغییر علیرضا قاسم خان، مدیر «موزه سینما» به واسطه بازنشستگی با او قرارداد پژوهشی ٣۰۰ میلیونی منعقد کرده و مجدداً درآمدی از این مجموعه به دست آورده است؛ اقدامی که هرچند شکل قانونی دارد، خلاف منطق و غیرقابل دفاع است و برخی رؤسای دستگاه‌ها نیز به جهت جلوگیری از اعطای هرگونه امتیاز و رانت به اشخاص یا گروه‌های خاص آن را ممنوع کردند. حال آن که پژوهش‌های سینمایی با چه مبنایی تعیین، قیمت‌گذاری و واگذار می‌شود، اولویت با چه افرادی است و سقف این پرداخت‌ها چقدر است و اساسا چگونه تشخیص داده می شود که یک پروژه نانوشته ارزشش ۳۰۰ میلیون و پروژه دیگر ارزشش ۲۵ میلیون تومان است، سوالاتی است که بهتر است سازمان سینمایی درباره آن نیز شفاف سازی کند.

سیاهه مالی موزه سینما در سال ٩٨

بودجه ای که از سوی وزارت ارشاد به «موزه سینما» پرداخت شده، در پنج بخشِ غنی سازی گنجینه و حفاظت از آثار، معرفی سینمای ایران، نکوداشت بزرگان سینما، راه اندازی گالری و برگزاری رویدادهای سینمایی و سایر هزینه ها خلاصه شده است و در مجموع ٢ میلیارد و ٢۱۰ میلیون تومان هزینه کرد آن است. برای بخش غنی سازی گنجینه و حفاظت از آثار، ۴۵ میلیون تومان هزینه شده است. برای معرفی سینمای ایران که در ۱٢ زیرمجموعه خلاصه می شود، نزدیک به ۱۰۰ میلیون تومان هزینه شده است.

همچنین برای نکوداشت بزرگان سینما نیز نزدیک به ۱۰۰ میلیون تومان هزینه شده است که بیش از نیمی از آن صرف تهیه، ساخت، گردآوری و کارشناسی برای تولید برنامه های ویدیوئی از پیشکسوتان سینما در قالب تاریخ شفاهی، با هدف پخش از رسانه های فرهنگی و هنری فضای مجازی کشور شده است.

برای راه اندازی گالری و برگزاری رویدادهای سینمایی نیز در مجموع ۱٣۵ میلیون تومان هزینه شده است که بیش از نیمی از آن برای برنامه های روز ملی سینما در تاریخ ٢٢ شهریور سال جاری و همچنین مشارکت در برگزاری جشنواره سینما حقیقت و حضور مهمانان خارجی جشنواره در موزه سینما در تاریخ ٢٣ و ٢۴ آذر سال ٩٨ هزینه شده است. اما بیشترین بودجه «موزه سینما» در بخش سایر هزینه های جدول خلاصه شده است که بیش از ۶۶۰ میلیون تومان صرف آن شده است. در زیرمجموعه های این بخش تنها برای افزایش ساعت کار تالارهای موزه در روزهای تعطیل و پراستقبال بیش از ۱۰٩ میلیون تومان هزینه شده است. همچنین برای امور نگهداری، مرمت وبازسازی تهیه لباس و انتظامات ساختمان مجاور و هزینه غیر موظفی نیروی انتظامی بیش از ٢۰٩ میلیون تومان هزینه شده است. نکته اینجاست که میزان بودجه درنظر گرفته شده برای «موزه سینما» طی سال های متمادی نامشخص است. بنابراین نمی توان برآورد کرد که از میزان بودجه پرداخت شده چه میزان هزینه و چه میزان باقی مانده است، اصلا چه میزان از بودجه پیشنهادی دولت تخصیص یافته است. به عبارتی نمی توان برآورد کرد که سقف اعتبارات پیش بینی شده برای هر بخش چقدر و پرداختی ها چه میزان بوده است. شاید بهتر باشد که سطرها و ستون های بیشتری برای درج توضیحات و جزئیات به این جدول اضافه شود تا خواننده بتواند به اطلاعات مطلوب خود دست پیدا کند و رسالت مدیر محترم سازمان سینمایی در راستای شفاف سازی در هاله ای از ابهام قرار نگیرد!