زخم قاچاق بر پای کفش ایرانی

« دیگر کسی سراغ کفش دست دوز ایرانی را نمی‌گیرد؛ همه به دنبال بی‌کیفیت‌های چینی هستند، پولدارها هم مدام برندهای خارجی می‌پوشند.» این مطلب بخشی از اظهار نظر رئیس اتحادیه کفاشان دست‌دوز است. رسول شجری در گفت‌و‌گو با فراز گفت: « در حالیکه تولیدکنندگان داخلی کفش ظرفیت بالایی برای تولید دارند، اما کمبود مواد اولیه دست و پای آنها را بسته است. در همین زمان ما منتظر تامین مواد اولیه هستیم، افرادی سودجو با واردات غیر رسمی یا بهتر بگویم قاچاق، بازار کفش را به انحصار گرفته‌اند. بارها گفته‌ام و باز هم تاکید می‌کنم که قاچاق بیش از 600 میلیون دلاری کفش به کشور، نفس تولید کنندگان داخلی را گرفته است. این آمار سال به سال در حال افزایش است ». این دست‌اندرکار صنعت کفش همچنین بیان داشت: « اگر مواد اولیه در اختیارمان قرار گیرد، بیش از 80 درصد نیاز داخل به کفش را تامین خواهیم کرد. اما حالا افزایش هزینه‌های تولید در حالی بر دوشمان سنگینی می‌کند که کفش‌های ارزان و بی کیفیت چینی، عرصه را برای تولید کننده داخلی تنگ کرده است. تولید کننده داخلی کفش اگر کالایش را گران بفروشد به دلیل توان پایین مالی اقشار آسیب‌پذیر، کسی توان خرید ندارد و اگر ارزان بفروشد هم ضرر می‌کند. از دولت تقاضا داریم در سال «جهش تولید» راهکاری اساسی برای حل مشکل تولیدکنندگان کفش ایرانی پیدا کند». او همچنین بر این باوراست :« برای حمایت از تولید داخل تعرفه واردات کفش باید افزایش پیدا کند. تا سال 97 این تعرفه برای وارد کنندگان حدود 53 درصد بود و همچنان تغییری در این رقم ایجاد نشده است. » شجری در ادامه صحبت‌های خود همچنین درباره تاثیر کرونا بر بازار کفش کشور گفت: « یک پنجم فروش شب عید خود را از دست دادیم، هنوز هم ضرر و زیانمان را پرداخت نشده است. فشارهای اقتصادی موجب شه است بیش از 70 درصد از تولید کنندگان کفش دست‌دوز داخلی از گردونه میدان به در شوند.» او صحبت‌های خود را اینطور به پایان داد: «من قاطعانه می‌گویم در صورت حمایت از تولید داخل، کفش‌های ایرانی می‌تواند با بسیاری از نمونه‌های پرطرفدار خارجی رقابت کند. همچنین که هنوز هم کفش دست دوز تبریز بی‌رقیب مانده است.