سید حسن خمینی: امیدوارم هیچ منیّت، فرد محوری و خودخواهی در دولت جدید نباشد

سیدحسن خمینی افزود: در قرآن بسیار به این مضمون اشاره شده که آیا کسانی که هدایت به حق می کنند سزاوارتر برای امامت جامعه هستند یا کسانی که ابتدا خودشان هدایت شده باشند؟! همه هویت امر «هدایت» که مفهومی اعمّ از «ریاست» است، و همه هویت یک «هادی»؛ «دعوت به حق» است. هرگاه دعوت به حق کردیم این لیاقت و سزاواری را داریم که در مسند هدایت بنشینیم، و الّا «عِرض خود می بری و زحمت ما می داری».

وی خاطر نشان کرد: امام این تعبیر را دارند که «این ما و منی جمله ز عقل است و عقال است/ در حلقه رندان نه منی هست و نه مایی». جایی که «منیّت» پیدا شود، حقّ ناپدید می شود. امام در مباحث اخلاقی خودشان به این موضوع اشاره کرده اند که اگر می خواهید فقط خودتان خوبی کنید و نمی خواهید دیگران با خوبی کردن شهرت یابند نشانه منیّت است؛ اگر احساس کردید که من هستم که می خواهم طاووس علیّین شوم، این خود خروج از حق است. منیّت ها انسان را از حق جدا می کند.

سیدحسن خمینی با اشاره به آستانه آغاز دولت جدید، گفت: جامعه به امید رفع مشکلات خودش به فرد خاصی اعتماد کرده است. در این راه، حق و حقیقت نقطه ای است که می تواند راهگشا و گره گشا باشد و مسیر را به سمت تعالی باز و هموار کند.

وی با بیان اینکه همه پیامبران آمده اند برای اینکه خود مردم قسط و عدل را اقامه کنند، افزود: از خدای سبحان و ارواح طیبه اولیا و روح امام استدعا می کنیم همت را بدرقه کاروانی کنند که در آغاز راه خودش قرار دارد.

یادگار امام ادامه داد: این مسیر دیر یا زود به پایان می رسد و بنده در این جایگاه بسیار دیده ام که با عزت آمده اند و رفته اند و روزی هم این دوره به پایان می رسد. آن روز اگر مسیر حقیقت طی شده باشد بی تردید عزت، سربلندی، شوکت و مهمتر از همه رضایت خداوندی همراه است.

وی خاطر نشان کرد: امید من در مسیر پیش رو بسیار زیاد است که دولت جدید بتواند مشکلات کشور را حل کند. اما بیش از هر چیزی امید من به خروج از منیّت است؛ همان عاملی که جامعه ما را چند پاره و مشکلات را صد افزون کرده و همه ما را در قهر و تلخ کامی فرو برده است.

سیدحسن خمینی با تأکید مجدد بر دوری از منیّت، گفت: ویژگی بزرگ آقای رئیسی را همین نکته می دانم که ان شاء الله آن گونه که می شناسیم باشد و هیچ منیّت، فرد محوری و خودخواهی در دولت جدید نباشد. سلامت و صحت نفس سرمایه ای است که با اتکای به آن می توان پیش رفت.

وی در پایان سخنانش افزود: اگر همه انبیاء یک جا نشسته باشند با هم دعوا نمی کنند؛ چرا که در میان ما همواره یک لبه یا حتی همه ی دعواها بستگی به این عامل دارد که چرا «من» محور کار نیستم؟!