بی‌آبی در خوزستان نتیجه‌ غارت منابع است

لیبراسیون، روزنامه‌ی صبح پاریس در مطلبی درباره‌ی اعتراض‌های جاری خوزستان به بی‌آبی در این استان از قول جاناتان پیرون، کارشناس مسائل ایران در اندیشکد‌ه‌ی  بلژیکی «اِتوپیا» نوشته است که خشکسالی، جزئی از تاریخ ایران است. اما، توالی آن از هر ده سال یک بار به سه سال کاهش یافته است. به گفته‌ی کارشناس بلژیکی بی‌ثباتی جاری در خوزستان و ایران ناشی از خشکسالی نیست. به گفته‌ی جاناتان پیرون، مسئولان مسبب اصلی وضعیت کنونی بی‌آبی در خوزستان و دیگر مناطق کشور هستند. زیرا آن‌ها با پیروی از منطق منسوخ تولید محور  بر این اعتقادند که تولید اقتصادی از طریق غارت منابع طبیعی و نه بازتولید آن‌ها به دست می‌آید.

به نوشته لیبراسیون این تلقی و رفتار در بین مسئولان ایران در واقع نتیجه‌ی خشونت دائمی در قبال طبیعت و منابع طبیعی است. بارزترین نمونه آن انتقال آب مناطق به دیگر نواحی کشور  بدون توجه به پیامدهای فاجعه‌بار آن است. لیبراسیون طرح بهشت آباد را که سال ٢٠١١ به تصویب رسید از نمونه‌های همین خشونت می‌داند و می‌افزاید که به موجب این طرح آب خوزستان به فلات خشک مرکزی در استان‌های اصفهان، یزد و کرمان منتقل شد و یکی از اهداف این اقدام تأمین آب ذوب آهن اصفهان بوده که فعالیت آن به مصرف بی نهایت آب نیازمند است.

لیبراسیون از قول پژوهشگر بلژیکی تصریح می‌کند که برای قدرت مرکزی ایران محیط زیست همواره مسئله‌ای جانبی بوده است. در جمهوری اسلامی مدیریت منابع بر عهده‌ی وزارت نیرو است و نه وزارت‌خانه‌ محیط‌زیست که وجود خارجی ندارد. لیبراسیون در ادامه تأکید کرده است که نشانه‌های خبردهنده‌ی یک فاجعه‌ی زیست محیطی در ایران به طرز خطرناکی روی هم انباشته شده‌اند. مصرف مازاد آب شیرین جابجایی جمعیت میان مناطق کشاورزی و شهرهای متوسط را باعث شده است. خشکسالی‌های پیاپی توفان‌های دائمی گردوغبار و همچنین کاهش پیوسته فضای زیست را در پی دارند و خالی شدن سفره‌های آب‌های زیرزمینی به ویژه در تهران نشست زمین را باعث شده‌اند.

لیبراسیون سپس از قول کاوه مدنی که مدتی معاون سازمان محیط زیست در ایران بود نوشته است: آن‌چه در ایران امروز شاهد هستیم نتیجه‌ی دهه‌ها سوءمدیریت آب و محیط زیست است و نه تحریم‌ها و نه تغییرات اقلیمی. به نوشتۀ لیبراسیون اعتراض‌های جاری مردم خوزستان طبیعی و از مدت‌ها پیش قابل پیش‌بینی بود هم به دلیل نابودی منابع آب و محیط زیست این کشور طی دهه‌های گذشته و هم به دلیل فقر و تبعیض فزاینده و نابرابری حاکم بر این استان. به نوشته لیبراسیون خوزستان با داشتن هشتاد درصد منابع نفتی و شصت درصد منابع گاز  ایران یکی از فقیرترین استان‌های ایران است که در آن نرخ بیکاری به پنجاه درصد می‌رسد و زخم‌های جنگ ایران و عراق بر پیکر آن همچنان آشکار است.