آدم معتقد، سمتی را که در آن تجربه و تخصص ندارد قبول نمی‌کند

امروز یکشنبه ۱۷ مرداد در خیابان بهشت چه خبر بود؟ آیا به غیر از علی‌رضا زاکانی، گزینه دیگری برای شهرداری تهران بود وجود نداشت. به نظر می‌رسد پاسخ این پرسش از منظر اعضای شورای شهر منفی بوده است و آنان خود را ناگزیر می‌دانسته‌اند که از میان زا‌کانی و زاکانی، یک نفر را به عنوان شهردار پایتخت منصوب کنند!

مانع بهارستان

علیرضا زاکانی اما برای نشستن بر صندلی شهرداری در خیابان «بهشت» یک مانع دیگر نیز پیش رو دارد؛ سمت کنونی‌اش به عنوان نماینده و رییس مرکز پژوهش‌های مجلس. چرا که بر اساس قانون، فرآیند استعفا از نمایندگی مجلس دارای مراحل نسبتا پیچیده و زمان‌بری است. بر اساس آیین نامه داخلی مجلس، نامه استعفای نماینده پس از تسلیم به هیات رییسه، توسط رئیس‌مجلس در اولین جلسه علنى اعلام و در دستور کار هفته بعد قرار می‌گیرد. ماده ۹۶ قانون آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی نیز تاکید دارد: بررسى تقاضاى استعفاء بدین ترتیب خواهد بود که ابتداء تقاضاى استعفاء قرائت شده و سپس شخص متقاضى استعفاء یا نماینده دیگرى به تعیین او تقاضاى دفاع خواهد نمود. مدت قرائت تقاضاى استعفاء و توضیح نماینده متقاضى استعفاء حداکثر نیم ساعت است. مخالف یا مخالفین نیز حداکثر نیم ساعت مى‌توانند صحبت کنند و پس از آن رأى‌گیرى به‌عمل مى‌آید. نکته مهم این است که تقاضای استعفا به رای گذاشته می‌شود و برای رسمی شدن نیازمند رای اکثریت مجلس است.

خلاصی از «بهارستان» برای رفتن به «بهشت»!

«مصطفی اقلیما» جامعه شناس شهری و پدر مددکاری اجتماعی در خصوص اینکه آیا فردی که تحصیلات پزشک هسته‌‌ای دارد و سابقه مدیریت شهری ندارد می ‌تواند شهردار خوبی برای تهران باشد به خبرنگار «فراز» می‌گوید: «بنده در دوره شهردار قبل (پیروز حناچی) هم گفتم ایشان که معماری خوانده‌اند و بهتر بود به ساخت و ساز می‌پرداخت نه شهرداری تهران_در حال حاضر هم آیت الله خامنه‌‌ای بعد از انتخابات ریاست جمهوری دو رهنمود به ریس جمهوری داده‌اند؛ یک: شایسته سالاری، دو: پاسخگویی. منظور ازشایسته سالاری این است که یک مسلمان در سمت مورد نظر قرار بگیرد حال مسلمان می‌داند در سمتی  که تخصص ندارد نباید برود و فعالیت کند و در کاری که آگاهی ندارد دخالت نمی‌کند.»

اقلیما در پاسخ به این پرسش که در دنیا چه شخصی را لا چه ویژگی و سابقه‌ای برای مدیریت شهری انتخاب؟ می‌گوید: «شخصی که حداقل ۱۵ تا ۲۰ سال در مدیریت شهری فعالیت کرده باشد. هر مدیری که قرار است برای سازمان و ارگانی مدیریت کند باید درآن سازمان سابقه کار داشته باشد و شناخت کافی از آن محیط داشته باشد. متاسفانه در تهران هیچ زمانی شهردار را از مدیران و کارکنان شهرداری شهردار انتخاب نکرده‌اند و شهرداران همیشه از خارج از بدنه شهرداری آمده‌اند. اکثر مشکلاتی در این چند سال در شهرداری تهران به وجود آمده به دلیل تحصیلات فرد (شهردار) نبوده بلکه دلیلش تبحر نداشتن فرد در مدیریت شهری بوده است.»

این جامعه‌شناس در ادامه می‌گوید: «آقای زاکانی، پزشک هسته‌‌ای هستند و مطمئنا در این رشته تخصص دارند و می‌توانند در آن قسمت بهترین باشند اما به دلیل ناآگاهی از حوزه شهری، در این حوزه بهترین نیستند؛ مانند بنده که تحصیلات آسیب‌شناسی دارم و هیچ گاه نمی‌توانم شهردار خوبی برای تهران باشم زیرا متوجه مشکلات شهری نیستم. آقای زاکانی مطمننا - با وجه به سابقه ایشان - معاونان خود را از میان دوستان و آشنایان و یا از سفارش دیگران انتخاب می‌کند و این افراد هم تجربه فعالیت در شهرداری را ندارند. به این ترتیب شهرداری دچار مشکل می‌شود. »

به اعتقاد اقلیما: «آقای زاکانی انسان شریف و درست و معتقدی است اما یک فرد معتقد، سمتی را که در آن تجربه و تخصص نداشته باشد را قبول نمی‌کند، حتی اگر این سمت را با اصرار به او پیشنهاد داده باشند. با قرار دادن افراد اشتباه در سمت‌های که تخصصی ندارند به نگاه صحیح و اعتماد جامعه آسیب جدی وارد می‌شود.»

این جامعه شناس شهری در آخر می‌گوید: «ما از نظر دینی مسئول هستیم. از آقایان تعجب می‌کنم که چگونه حاضر می‌شوند فردی را که تخصصی در این نوع مدیریت ندارد انتخاب کنند. شخصی که معتقد است در هر کاری خدا را در نظر می‌گیرد و زاکانی خود باید با در نظر گرفتن خدا این سمت را قبول نکند زیر سر رشته‌ی در این نوع مدیریت ندارد. آقای زاکانی شاید یک پزشک هسته‌ی خوب باشد اما قطعا یک شهردار خوب نیست»