کمی حال خودمان را بهتر کنیم

موسوی، رئیس انجمن مددکاری ایران در مورد پویش «خوشخبر هستم»، در گفت‌و‌گوبا خبرنگار«فراز» چنین توضیح می‌دهد: این پویش تقریبا از دوسال پیش شروع شده. با توجه به این‌که معمولا در بحران‎ها، اخبار منفی بیش از اخبار مثبت هم طالب دارد و هم بیشترمنتشر می‎شود؛ به‎ویژه در بحران کرونا، که ابهام در مورد آن خیلی زیاد بوده و هست. ما با اعتقاد به اصول حرفه‎ای و برای حفظ روحیه مردم و خروج از این شرایط حتی شده در کوتاه مدت، پویش «خوشخبرهستم» را راه انداختیم، این پویش نه فقط در ایران بلکه در سطح جهانی آغاز شد، ما عضو فدراسیون جهانی مددکاری اجتماعی هستیم و این پیشنهاد را دادیم؛ که البته به نام ایران و به کمک دانشگاه‌های مددکاری اجتماعی، پذیرفته شد و خوشبختانه در این زمینه کشورهای زیادی کار کردند، چون این نیاز، فقط نیاز جامعه ما- به‌عنوان جامعه‌ای که در زمینه‌های مختلف دچار بحران است- نبود. ما هر روز دنبال اخبارخوب، حتی شده کوچک، در سطح کشورمی‌گردیم، و این اخبار خوب را در شبکه سلامت رادیو و هفته‌ای دو سه بار، به گوش مردم می‌رسانیم. در فضاهای مجازی هم گروه‌های مختلفی تشکیل دادیم تا منتشرکننده اخبار خوب باشند؛ ما معتقدیم که در بحران‌ها شنیدن حتی یک خبر خوب، می‌تواند حال مردم را بهتر کند، نباید بگذاریم بحران زمینه‌ای برای افزایش انزوا و افسردگی باشد.

این اخبار خوب شامل چه طیفی از اخبار هستند؟  

اتفاقات بزرگ و کوچک خوب و خوشایندی در حوزه‌های مختلف به‌وقوع می‌پیوندند که شنیدن آن‌ها می‌تواند کمی «حال ما را بهتر کند.» اخبار خوبی از جمله ایده جدید، اختراع جدید، سیاستگذاری خوب، چاپ کتاب خوب، مشارکت خیرین و مردم در جامعه، تصمیم بنگاه‌های اقتصادی برای ایفای مسئولیت اجتماعی، اهدای خون، پاکسازی محیط زیست، حمایت از کودک بی‌سرپرست، حمایت از سالمندان و افراد دارای معلولیت، پذیرش سرپرستی یک کودک، آموزش رایگان افراد، ساختن بیمارستان، ساخت مسکن برای نیازمندان، برگزای کنسرت با هدف کمک به افراد نیازمند، برگزاری مسابقات فوتبال با هدف کمک برای انجام یک کار، گذشتن از قصاص، تامین اقلام بهداشتی، تامین وسایل لوازم التحریر، کمک به آزادی زندانیان، کمک به ازدواج افراد، کمک به اشتغال افراد، ویزیت رایگان بیماران، اهدای غذا به نیازمندان، تهیه غذا برای کارتن خواب‌ها و بی‌خانمان‌ها، بخشش اجاره‌خانه، آموزش رایگان کودکان کار و خیابانی، رفتار احترام‌آمیز مردم با یکدیگر، اهدای عضو بیمار درگیر مرگ مغزی، توجه به حقوق شهروندان و...از جمله اخباری هستند که می‌توانند مبنای اتفاقات خوب باشند.

نکته‌ای که در اغلب این اخبار خوب، وجود دارد این است که حتی خود این اخبار در ذات خودشان، خبرهای خوبی نیستند؛ جامعه ما در کوران بحران‌های مختلف قرار است و تمام خبرهای خوبی که برشمردید از دل این بحران‌ها و برای مقابله با آن‌ها بیرون می‌آید. چرا چنین است؟

 درست است که اغلب این اخبار، از دل بحران‌ها بیرون می‌آید، اما همین‌که فردی یا افرادی بتوانند یک بحران خاص را مدیریت و به حل آن کمک کنند، می‌تواند خبر خوب باشد، حداقل آزاد کردن یک زندانی یا کمک به ازدواج دو جوان، یا کمک به درمان بیماری نیازمند، می‌تواند حال کمک‌کنندگان را خوب کند. منظور ما رسیدن به همین «حال خوب» است و طبعا شنیدن حل‌شدن یک مشکل هم می‌تواند برای مردم خوشایند باشد. به هرحال ما در زمینه‌ها و حوزه‌های مختلف، اخبار خوب را رصد کرده و سعی می‌کنیم این اخبار را به گوش مردم برسانیم؛ شاید این اخبار اساسا «شاد»کننده نباشند، اما در «بهترشدن حال مردم» موثرند.

اخباربد، چه تاثیر خاصی بر بهره‌وری اقتصادی و اجتماعی شهروندان می‌گذارد؟

اخبار بد، که البته شامل شایعات اغراق شده هم هست، انرژی شنونده را از وی می‌گیرد. خبر بد صدمات روانشناختی دارد و بر کارکردها و نقش‌های اجتماعی و اقتصادی افراد و سازمان‌ها و نهادهای مختلف تاثیر بسیار بازدارنده‌ای می‌گذارد وقطعا کیفیت ایفای نقش را پائین می‌آورد، تعاملات اجتماعی افراد را دچار اختلال می‌کند و در مواقعی می‌تواند افراد را به‌سوی رفتارهای ناهنجاری مانند مواد مخدر و خشونت اجتماعی بکشاند. کسی‌که حالش خوب نیست، نمی‌تواند کارش را درست-با کیفیت مطلوب- انجام دهد. وقتی در یک مجموعه سازمانی، تعداد افرادی که «حال بد» دارند، زیاد می‌شود، برای مجموعه سازمانی، یک بحران درست می‌شود، چون نیرویی که حالش بد است، اساسا انگیزه‌ای برای انجام کار ندارد. در این زمینه، برخی سازمان‌ها با توجه به وقوع چنین بحرانی-که بد شدن حال اکثر کارکنان است- هوشمندانه وارد میدان شده‌اند، و خودمراقبتی فردی و سازمانی را جدی گرفته‌اند. شنیدن خبرخوب می‌تواند روی خودمراقبتی تاثیر بگذارد. چنین سازمان‌هایی حواس‌شان به کارکنان‌شان هست و تلاش می‌کنند نوعی نشاط و انرژی در بین افراد درون سازمان به‌وجود بیاورند و موجب تحرک آنان شوند؛ چرا که فرد با نشاط، مسئولیت‌پذیری بیشتری در قبال کاری که باید انجام دهد، دارد.چنین کارکنان با نشاطی نه تنها کار خودشان در خوب انجام می‌دهند و روی مجموعه سازمان و بهره‌وری مثبت آن تاثیر می‌گذارند، که موجب «خوب شدن حال» مراجعان هم می‌شوند. این چرخه را نباید نادیده گرفت.