ناتوانی سیاسی و نظامی اسرائیل برای اقدام علیه ایران

نشریه «فارین پالیسی» در گزارشی به احتمال تنش نظامی میان ایران و رژیم صهیونیستی پرداخت و نوشت که محدودیت‌های سیاسی و نظامی برای رژیم، چنین امری را دور از ذهن می‌کند.

بر اساس این گزارش، در هفته‌های اخیر، «بنی گانتز» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی دو بار از آمادگی این رژیم برای حمله نظامی به ایران برای جلوگیری از پیشرفت برنامه هسته‌ای این کشور صحبت کرده است. وی در کنفرانسی در جمع  سفرا و فرستادگان خارجی گفت: «من این احتمال را رد نمی‌کنم که اسرائیل مجبور باشد در آینده برای جلوگیری از هسته‌ای شدن ایران، اقدامی عملی انجام دهد».

«آویو کوخاوی» رئیس ستاد کل نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی نیز مدعی شد که پیشرفت در برنامه هسته‌ای ایران باعث شده است ارتش اسرائیل برنامه‌های عملیاتی خود را تسریع کند.  وی در ادامه ادعاهای خود افزود که یک تیم اختصاصی برای تقویت آمادگی برای حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران در صورت دستور چنین حمله‌ای از سوی سران سیاسی اسرائیل، تشکیل شده است.

از طرف دیگر، «نفتالی بنت» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی گفته است که این رژیم آمادگی دارد در صورت نیاز به انجام این کار، حتی به تنهایی علیه ایران اقدام کند. وی این اظهارات را پس از حمله به نفت‌کش اسرائیل در سواحل عمان بیان کرد و تل آویو و متحدانش بدون ارائه هیچ‌گونه سندی ایران را پشت پرده آن می‌دانند.

به یقین، اسرائیل در گذشته عملیات نسبتاً محدودی علیه ایران انجام داده است - مانند حمله به متحدان ایران در سوریه و خرابکاری هسته‌ای - و ممکن است در آینده به این عملیات ادامه دهد. اما تا چه حد باید باور کنیم که تل آویو واقعاً آماده و مایل به حمله به ایران به دلیل پیشرفت در برنامه هسته‌ای ایران است. اسرائیل به خوبی می‌داند که این امر به احتمال زیاد، دو طرف و متحدان آنها را به جنگ سوق می‌دهد. محدودیت‌های سیاسی و نظامی برای  تصمیم گیرندگان اسرائیلی نشان می‌دهد که چنین رویارویی نظامی بسیار بعید است.

صحبت از حمله قریب الوقوع و پنهان ارتش اسرائیل در عمق خاک ایران، نادیده گرفتن یک هنجار قدیمی است که دهه‌ها بر روابط ایالات متحده و اسرائیل حاکم بوده است: اسرائیل نمی‌تواند به سادگی خواسته‌ها و نگرانی‌های حامی اصلی خود را نادیده بگیرد، به ویژه در سیاست خارجی اصلی آمریکا.