نقدی بر «خطر»؛ نوشته باب وودوارد و رابرت کاستا

مطالعه کلاسیکی که در این کتاب از واشنگتن انجام شده است، خوانندگان را تا اعماق کاخ سفید ترامپ، کاخ سفید بایدن، کمپین ۲۰۲۰ و پنتاگون و کنگره با خود می‌برد؛ روایاتش واضح‌اند، و شاهدان، عینی و ناظر بر آنچه واقعاً اتفاق افتاده است.

کتاب «خطر» تاریخی بی‌نظیر فراهم آورده و این کار را هم با بیان و تکمیل دستورات مخفی و رونوشت تماس‌های محرمانه، خاطرات، ایمیل‌ها، یادداشت‌های جلسه و سایر سوابق شخصی و دولتی به انجام رسانده است.

این اولین نگاه داخلی‌ست به دوران ریاست‌جمهوری بایدن در مواجهه با چالش‌هایی به درازنای یک عمر: تداوم یک بیماری همه‌گیر، و درد میلیون‌ها امریکایی که با اقتصادی جان‌سوز و خانمان بر‌انداز دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. کتاب به توالی در حالت سیر کردن از یک شکاف حزبی تلخ و ناراحت‌کننده، و جهانی مملو از تهدید و با آینده‌ای نامعلوم است؛ و این شور‌بختی‌ها را آنچه تکمیل می‌کند سایه تاریک یک رئیس‌جمهور سابق است.

بایدن در مراسم تحلیفش که رویدادی بود مصادف با هشدارهای امنیتی فرسایشی، و تهدید تروریسم داخلی اعلام کرد: «ما در این زمستان خطرناک کارهای زیادی انجام دادیم.»

«خطر» روایتی‌ست فوق‌العاده از پایان یک دوره ریاست‌جمهوری و آغاز دورانی دیگر. این کتاب، اثبات اوج سه‌گانه خبری باب وودوارد در باب ریاست‌جمهوری ترامپ، آمیخته با چاشنی ترس و خشم است؛ و نیز آغاز همکاری او با رابرت کاستا، گزارش‌گر همکار واشنگتن‌پست که خوانندگان را از پوشش وودوارد و کارل برنشتاین به آخرین روزهای ریاست‌جمهوری ریچارد نیکسون می‌برد.