زنان چینی چه کارهایی نمی‌تواند بکنند؟

وقتی وینسی لی برای تحصیل در آکادمی پلیس معتبر در چین درخواست کرد، می‌دانست که شانس موفقیت او کم است. به هر حال، مدرسه سهمیه‌هایی را تعیین می‌کند و معمولاً تعداد دانش‌آموزان دختر را بیش از یک چهارم دانش‌آموزان محدود می‌کند. اما شانس او ​​حتی کمتر بود. هنگامی که مدرسه در اوایل سال جاری نتایج پذیرش را منتشر کرد، تنها پنج نفر از ۱۴۰ دانش آموزانی که در این برنامه شرکت کرده بودند (کمتر از ۴ درصد) زن بودند، حتی اگر بیش از هزار زن درخواست داده بودند. بر اساس داده‌های پذیرش مدرسه، زنی که کمترین امتیاز را کسب کرده است، ۴۰ امتیاز بهتر از متقاضی مردی که کمترین امتیاز را دریافت کرده است، کسب کرده است.

خانم لی که بیش از یک سال را صرف آمادگی برای امتحان کرده بود، گفت: «دانش آموزان دختر کاملا شوکه شده بودند.» من نمی فهمم چرا آنها حتی آن فرصت‌های تحصیلی را به ما ارائه نمی‌دهند.

در سراسر چین، پیشرفت تحصیلی زنان افزایش یافته است. تعداد زنان در مقطع لیسانس از مردان بیشتر است. اما زنان همچنان با موانع قابل توجهی برای ورود به برنامه‌های آموزشی و دانشگاهی، با سهمیه‌بندی کامل بر تعداد آنها در برخی رشته‌ها روبه‌رو هستند. زیرا آنها به دنبال نفوذ به حرفه‌های سنتی مردانه در چین هستند و این تلاش‌های دیرینه چین، برای ارتقای پیشرفت زنان را در کشوری خنثی می‌کند.

برنامه‌های تحصیلی مرتبط با هوانوردی غیرنظامی اغلب مشخص می‌کنند که آنها به جز آموزش مهماندار، فقط به دنبال متقاضیان مرد هستند. آکادمی‌های آموزشی نظامی و پلیس به طور عمومی سهمیه‌های جنسیتی را اعمال می‌کنند که منجر به معیارهای سخت‌گیرانه‌تری برای پذیرش دانشجویان دختر می‌شود.

زنانی که در ماه ژوئن برای دانشگاه مهندسی نیروی موشکی ارتش جمهوری خلق درخواست داده بودند، ۱۲۷ امتیاز بالاتر از همتایان مرد با کمترین امتیاز در gaokao، آزمون ملی که مهم ترین معیار برای پذیرش در دانشگاه های چین است، کسب کردند.

با تماس تلفنی، یکی از کارکنان برنامه آکادمی پلیس، خانم لی درخواست داد و گفت که دانشجویان دختر بیشتری از طریق یک فرآیند جداگانه پذیرفته شده‌اند که به جای آزمایش، به توصیه‌ها متکی است. اما حتی در آن زمان، زنان تا ماه گذشته تنها ۱۷ درصد از برنامه آکادمی پلیس را تشکیل می‌دهند که از ۳۸ درصد در سپتامبر ۲۰۲۰ کاهش یافته است. این کاهش پس از آن اتفاق افتاد که دانشگاه در سپتامبر گذشته اعلام کرد که سهم زنانی را که می‌پذیرد به ۱۵ سال محدود می‌کند.

استانداردهای متفاوت به مدارس پلیس یا نظامی محدود نمی شود. حتی برخی از مدارس هنر نسبت‌های جنسیتی ۵۰/۵۰ را برای کاهش سهم رو به رشد دانش آموزان دختر اعمال کرده‌اند. یک بررسی غیررسمی از ۱۱۶ دانشگاه برتر چین، که توسط گروهی از فعالان فمینیست در ماه فوریه منتشر شد، نشان داد که ۸۶ رشته تحصیلی در ۱۸ دانشگاه دارای شرایط پذیرش بر اساس جنسیت هستند.

رویه حمایت از متقاضیان مرد مدت‌هاست که انتقاداتی را برانگیخته است. یک دهه پیش، پس از انتشار گزارش‌های خبری در مورد اولویت دادن دانشگاه‌ها به مردان، خشم عمومی و اعتراضات باعث شد که دولت چین پذیرش بر اساس جنسیت را برای اکثر رشته‌ها ممنوع کند.

دانشگاه‌های خصوصی در ایالات متحده نیز تأیید کرده‌اند که نسبت‌های جنسیتی را حفظ می‌کنند، به‌ویژه که تعداد متقاضیان زن واجد شرایط بیشتر افزایش یافته است. اما در چین، این موضوع به ویژه در سال‌های اخیر بسیار داغ شده است، زیرا استقبال رو به رشد فمینیسم با کمپین گسترده حزب کمونیست چین برای کنترل اجتماعی درگیر شده است. فعالانی که به تعصب جنسیتی اشاره می کنند نیز به صورت آنلاین سانسور شده‌اند.

پس از اینکه این گروه فمینیست گزارش خود را در مورد سیاست‌های پذیرش جانبدارانه به صورت آنلاین منتشر کرد، یک سرکوب رسمی توسط شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی در مورد «فمینیسم افراطی» منجر به حذف سریع آن از وب شد. شیونگ جینگ، که در اعتراضات ۲۰۱۲ شرکت کرده و سردبیر Feminist Voices بود، گفت: «قبلاً پیشرفت‌هایی حاصل شده بود، اما کافی نبود. حالا تقریبا غیرممکن است.»

در حالی که وزارت آموزش اکثر پذیرش‌های مبتنی بر جنسیت را در سال ۲۰۱۲ غیرقانونی اعلام کرد، آنها را در «حوزه‌های تحصیلی خاص»، از جمله موارد وابسته به ارتش یا مرتبط با دفاع ملی، مجاز دانست. همچنین محدودیت‌ها در زمینه‌هایی که دولت خطرناک می‌داند، مانند معدن‌کاری، ناوبری دریایی یا مواردی که «نیاز به تعادل جنسیتی خاص» دارند، مجاز است. منتقدان می‌گویند که مدارس، این معیارها را بیش از حد آزادانه اعمال کرده‌اند.

دانشگاه ارتباطات چین را که اغلب «مهد استعدادهای پخش چین» نامیده‌اند، در نظر بگیرید. بر اساس داده‌های پذیرش، برای دستیابی به برابری جنسیتی برای برنامه تولید تلویزیونی خود، این دانشگاه زنانی را پذیرفت که به طور متوسط ​​۲۰ امتیاز بالاتر از مردان کسب کردند.

پروفسور شن هسیو هوا، کارشناس مسائل جنسیتی در دانشگاه ملی تسینگ هوآ در تایوان، گفت: «سیاست‌گذاران تصور می‌کنند که زنان باید مراقب باشند و از مردان انتظار دارند نقش‌های رهبری را ایفا کنند». در واقع، برخی از دفاع‌ها از سهمیه‌هایی که به نفع مردان است، به شدت بر ایده‌های سنتی در مورد روابط جنسیتی تکیه دارد.

در استان گوانگشی، یکی از دانشگاه‌ها امسال شروع به ارائه مدرک رایگان و فقط برای مردان در آموزش مهدکودک کرد. این اعلامیه به دنبال پوشش رسانه‌های دولتی درباره یک «بحران مردانگی» در میان مردان جوان چینی بود که تا حدی آن را معلمان زن مقصر دانستند.

ژانگ دونگ شن، یک آژانس آموزشی را اداره می‌کند که به دانش آموزان کمک می‌کند تا در آکادمی‌های پلیس پذیرش شوند. او نیز گفت که نبود شغل برای افسران پلیس زن، نرخ پایین پذیرش آنها را توجیه می‌کند. آقای ژانگ گفت: «من برای دانش آموزان دخترم احساس بدی دارم. اما سیاست گذاران نمی‌خواهند که آنها در نهایت شغلی داشته باشند.» پروفسور شن گفت که نتیجه یک چرخه معیوب است، زیرا محدودیت‌های پذیرش زنان باعث ایجاد محدودیت در اشتغال زنان می‌شود و بالعکس.

برخی از زنانی که به دنبال ورود به عرصه‌های سنتی تحت سلطه مردان هستند، به دنبال فرصت‌هایی در خارج از کشور هستند. در سال ۲۰۱۸، لیان لو، مهماندار هواپیما، تصمیم گرفت رویای خود را برای خلبان شدن دنبال کند. او در جلسه استخدام کارآموزان خلبانی که توسط یک شرکت هواپیمایی داخلی اداره می‌شد، حاضر شد، اما کارکنان از او و سایر نامزدهای زن خواستند که آنجا را ترک کنند. سرانجام، او تحصیلات خود را در آفریقای جنوبی ادامه داد و با رتبه بالا فارغ التحصیل شد. او گفت: «چنین فرصت‌هایی در چین برای زنانی مانند من وجود ندارد. هیچ جایی برای شروع زنان چینی نیست.»