سقط جنین، ۳ برابر آمار تولد!

سقط جنین غیرمجاز و امنیتی شدن آمار موالید!

بر اساس برآوردها، میزان سقط جنین؛ روزانه در کشور ۱۶۰۰ و طبق آمار غیررسمی در حدود ۲۰۰۰ مورد است، که با یک محاسبه سرانگشتی، می‌توان گفت تعداد سقط جنین غیرقانونی و یا زیرزمینی در سال حدود ۶۰۰هزار مورد است. طبق آمار پزشکی قانونی در سال ۹۹، ۹ هزار مورد سقط جنین قانونی به این سازمان ارجاع داده شده که از این تعداد، ۶هزار مورد انجام شده است. آمارموالید تا بهار سال ۹۹، ۲۸۰ هزار و ۵۴۷ تولد، بوده است. با این حساب، تعداد سقط جنین قانونی و غیرقانونی، بیش از سه برابر تولد بوده است و طی ۴ سال اخیر با کاهش ۲۷ درصدی زاد و ولد مواجه بوده‌ایم. امری که مسئولان را چنان نگران کرد که به فکر طرح جوانی جمعیت افتاده و جلوی غربالگری جنین گرفتند و یارانه وسائل پیشگیری از بارداری را حذف کردند. حتی مرکز آمار ایران را نیز موظف کردند که هیچ آماری در مورد تعداد موالید و سقط جنین ارائه ندهد؛ در واقع تولد و سقط، به امری امنیتی تبدیل شده و نباید هیچ اطلاعی در این زمینه به بیرون درز کند. اما پرسش این است که آیا ارائه ندادن آمار به مردم و کارشناسان، می‌تواند جلوی سقط جنین‌های زیرزمینی را بگیرد و از تعداد آن‌ بکاهد، یا برعکس اجرای طرح جوانی جمعیت بر تعداد سقط جنین‌های زیرزمینی، خواهد افزود؟

سقط جنین زیرزمینی؛ داروها و هزینه

 سقط جنین زیرزمینی هم‌چنان و با شدت بیشتری ادامه دارد؛ حتی با وجود مشوق‌هایی به صورت وام یا زمین و خانه استیجاری، بازهم اغلب مردم تمایلی به فرزندآوری ندارند. کافی است «سقط جنین» را گوگل کنید تا با انواع روش‌ها و داروهای مختلف مواجه شوید. سایت‌های بسیاری در زمینه فروش انواع داروی سقط جنین، با تحویل در منزل! به درخواست کنندگان «خدمات» ارائه می‌دهند. این داروها شامل ۱۵ نوع قرص، آمپول و شیاف هستند، با قیمت‌های نجومی. برخی سایت‌ها هم با در اختیارداشتن ماما و پزشک و پزشک متخصص، امکان سقط جنین زیرزمینی را فراهم می‌کنند و به تناسب انتخاب درخواست کننده(ماما، پزشک، پزشک متخصص) نرخ سقط بین ۴ تا ۱۰ میلیون تومان در نوسان است. مسلما خانواده‌ای که نمی‌خواهد فرزندی یا فرزند دیگری داشته باشد این طرح را دور زده و بر رونق سقط‌های زیزمینی افزوده خواهد شد؛ چون والدین چشم‌انداز روشنی نه فقط برای خود که برای فرزند خویش هم نمی‌بینند، پذیرفتن ریسک سقط، ارزان‌تر از پذیرفتن تولد فرزندی است که آینده‌ای روشن در پیش رو ندارد.  

یک خلاء بزرگ درطرح جوانی جمعیت

ماده ۵۳ قانون جوانی جمعیت به بحث غربالگری‌ها می‌پردازد و به شدت آن‌را محدود و حذف می‌کند. غربالگری بیماری‌هایی که منجر به تولد نوزاد با بیماری صعب‌العلاج می‌شود در طرح منع شده و پزشکان و کارکنان بهداشتی نیز مکلف به توصیه به غربالگری نیستند. در این شرایط اگر پزشک یا کارکنان نظام سلامت غربالگری را توصیه نکنند و در نهایت نوزادی با بیماری صعب‌العلاج متولد شود، خانواده نوزاد نمی‌تواند این موضوع و عدم توصیه پزشک را پیگیری کند و باید تا آخرعمر رنج و زحمت و هزینه اداره یک فرزند معلول یا مبتلا به بیماری ژنتیکی غیرقابل درمان را متحمل شوند؛ طرحی که علاوه بر تحمیل درد و رنج، هزینه‌های نجومی را هم بر خانواده و سازمان بهزیستی-و در نتیجه خود دولت- تحمیل می‌کند. اما برخی طراحان این طرح معتقدند هیچ مشکلی نیست اگر از بین ۱۰۰ تولد چند مورد هم کودک معلول و بیمار، متولد شود؛ احتمالا اینان برای تامین هزینه نگهداری از این تعداد فرزند معلول تدارک‌هایی دیده‌اند که خیال‌شان تا این حد آسوده است.