ما خراسانی هستیم نه افغان!

سیده آمنه موسوی: می‌گوید حالا می‌بینید نخبگان پشتون و همان هایی که در زمان ورود طالبان، با اشک و آه افغانستان را ترک کردند به این کشور باز می گردند. کسانی که در اولین پروزهای آمریکا با داد و بیداد از افغانستان رفتند که جانشان در خطر است حالا دوباره کم کم به کابل باز می گردند. آنها می‌توانند برگردند اما اگر یک هزاره یا تاجیک و ازبک بخواهد به افغانستان بازگردد بازداشت می شود." غفران بدخشانی،شاعر افغانستانی این مطلب را در گفت و گو با «فراز» عنوان می کند. او همچنین تاکید می کند که برخی از پشتون های غرب نشین در کشورهای دیگر برای طالبان لابی‌گری می کنند و باید دید که وجه مشترک این افرد که بعضی از آنها زنانی با موی باز و ظاهری آراسته هستند و زندگی مدرنی دارند با طالبی که به هیچ یک از اصول انسانی باوری ندارند، چیست به غیر از پشتون بودنشان. این شاعر افغانستانی در بخش هایی از این گفت و گو به بازی خوردن جامعه جهانی و کشورهای غربی از جنگ قدرت قبایل و گروه های افغانستانی اشاره کرده و تصریح می کند: "قرار نبود قدرت به طالبان واگذار شود، قرار بر این بود که طالبان بخشی از بدنه قدرت آتی افغانستان باشند. براین اساس که دولت انتقانی از تمامی گروه های افغانی تشکیل شده و فرصت رای دادن به مردم، برای رسیدن به خواسته هایشان را فراهم کند اما پشتون ها بازی را اینگونه رقم زدند که اگر قرار بر انتخاب میان افغانستان مردم سالار با حضور تمامی گروه ها و تبارها باشد یا یک افغانستان استبدادی که قدرت در دستان پشتون ها باشد، انتخابشان افغانستان با دولتی پشتون است. "