از ولید تا پدرخواندگیِ سینمای ایران

حواشی مرتبط با عدم اکران نوروزی فیلم «لامینور» ساخته داریوش مهرجویی و انتشار پیا‌م‌های دیداری این کارگردان ایرانی در فضای مجازی همچنان ادامه دارد. داریوش مهرجویی که هفته گذشته پس از صدور مجوز نمایش فیلم لامینور توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در ویدئویی که توسط محمدرضا شریفی‌نیا گرفته شده بود، ماجراهای پیش آمده را «سوء تفاهم» خوانده بود، در جریان یک مصاحبه شنیداری به شدت از او انتقاد کرد. جالب آن‌که معاون سازمان سینمایی از نقش شریفی‌نیا در پیام ویدئویی دوم مهرجویی تقدیر کرد. اما شریفی نیا که مهرجویی او را بازجوی شیرین زبان می خواند نه فقط در فیلم ها بلکه در سینمای ایران نیز نقش جالب توجهی ایفا می کند. محمدرضا شریفی نیا پیش از انقلاب مشغول به نوشتن در حوزه ادبیات کودک آغاز کرد و در ابتدای انقلاب در بخش کارهای گرافیکی از جمله طراح جلد کتاب، عکاس، نقاش فعالیت کرد. با آغاز انقلاب از شاگردهای شخصیت های مذهبی و روحانیونی از جمله شهید مطهری، مرحوم آیت الله مهدوی کنی، دکتر علی شریعتی بود که در سخنرانی های دکتر شریعتی دکلمه اجرا می کرد. از دیگر فعالیت هایی که این چهره جدای از فعالیت در بازیگری و قبل از شهرت انجام داده است، عضو بودن در گروه سرودی بوده که زمان آمدن امام خمینی (ره) به ایران پای پله های هواپیما، سرود «خمینی ای امام» را انجام داد. شریفی نیا بعدها مسیر خود را از دو آیت الله مهدوی کنی و مطهری جدا کرد و به مکتب شریعتی روی آورد، او در دهه ۶۰ به دلیل این گرایش و همچنین هوادار بودن شریعتی در رابطه با مجله «لوح» و جریان چپ دستگیر و روانه زندان اوین شد. شریفی نیا در زندان مسئول چاپخانه بود، او حتی به اعدام محکوم شد اما در سال ۱۳۶۴ پس از توبه، حکم اعدام او به حبس ابد تغییر کرد و  با دریافت چند عفو از زندان آزاد شد. او در سال ۱۳۵۸ با آزیتا حاجیان ازدواج کرد، آشنایی این دو به فعالیت آن ها در گروه تئاتر مذهبی پیش از انقلاب مربوط می شود که این آشنایی منجر به ازدواج شد.  حاجیان باعث روی آوردن شریفی نیا به بازیگری شد. پس از تظاهرات معترضان به انتخابات سال ۸۸، شرکت کردن او در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد در ۱۲ مرداد ۱۳۸۸، واکنش های بسیاری علیه او به همراه داشت. حالا ماجرای داریوش مهرجویی و تشکر سازمان سینمایی از او بخاطر تشویق مهرجویی به پس گرفتن حرف هایش، نقش کلیدی شریفی نیا در انتخاب بازیگران اکثر فیلم های سینمایی و سریال ها و تمایلات سیاسی او که طبیعتا در هموار شدن مسیر کاریش بی تاثیر نبوده این مهم را تقویت می کند که ولید دیروز شاید امروز پدرخوانده سینمای ایران باشد...