۴۴۲ روز با رئیسی/ کابینه در ۵۵ درصد روزها یک جای خالی داشته

از عصر ۱۴ مرداد ۱۴۰۰ که ابراهیم رئیسی در مجلس سوگند خورد و رسما رییس جمهوری ایران شد تا امروز، ۴۴۲ روز گذشته است. اما در این مدت تنها ۱۹۹ روز کابینه رئیسی کامل بوده است و در ۲۴۲ روز آن، دست‌کم یکی وزارتخانه‌های ایران، با سرپرست اداره می‌شد.

در واقع دولت رئیسی از زمان تحلیف، حدود ۴ ماه فرصت لازم داشت تا با مجلس بر سر وزارت آموزش و پرورش به توافق برسد و درباره وزارت کار هم بعد از برکناری حجت عبدالملکی، همین ماجرا تکرار شد و وزیر جدید کار، چهار ماه و چهار روز بعد از استعفای وزیر قبلی سرانجام روز چهارشنبه از مجلس رای اعتماد گرفت.

در واقع احتمالا مهمترین بحثی که در این مدت بین مجلس و دولت جریان داشته، بحث «ترمیم کابینه» بوده است؛ و البته این بحث با وزارت صولت مرتضوی به نقطه پایانی خود نرسیده است بلکه ناظران سیاسی می‌دانند که بعضی وزارتخانه‌ها چقدر در مجلس مخالف دارند و تیغ استیضاح تا چه اندازه روی گردن برخی یاران ابراهیم رئیسی احساس می‌شود. حتی پیاده شدن سعید محمد از اتوبوس دولت هم آبی روی آتش اختلاف نبوده است.

دقیقا همان روزی که صولت مرتضوی به صندلی وزارت رسید، هیات رئیسه مجلس طرح استیضاح سیدرضا فاطمی امین وزیر صنعت، معدن و تجارت را اعلام وصول کرد. (استیضاح اولین وزیر دولت سیزدهم از چندماه پیش مطرح و ۷ تیر وارد مرحله آخر هم شده بود، اما محمدباقر قالیباف با اشاره به رایزنی با دولت، اعلام کرد: به دلیل تصمیم دولت به اصلاح وزارت صنعت و تبدیل به دو وزارتخانه، درخواست شد دو ماه به دولت فرصت داده شود.

از طرفی قالیباف همچنان از سوپرانقلابی‌ها انتقاد می‌کند و همه می‌فهمند، مخاطب انتقادات قالیباف کیست. او روز قبل از جلسه رای اعتماد به صولت مرتضوی هم برای یکی از چهره‌های نزدیک به پایداری خط و نشان کشید و خطاب به او گفت «آقای اوجی! شما فکر می‌کنید ۸۰ میلیارد دلار پول وجود دارد که بدهند تا ناترازی گاز را حل کنید؟ به جای دست گدایی دراز کردن، مصرف و هدررفت انرژی را اصلاح کنید.»

همزمان بعضی نمایندگان از عملکرد عزت‌الله ضرغامی انتقادات تندی مطرح می‌کنند و معقتدند رئیس سابق صداوسیما، رفتارهایش بیش از اندازه نمایشی است و برنامه مدونی برای اداره وزارتخانه ندارد. این مسئله بیشتر از طرف نمایندگان استان اصفهان در مجلس مطرح می‌شود که اتفاقا همگی اصولگرا و از جریان نسبتا تندروتر آن هستند.

مقتدایی نماینده اصفهان چند روز پیش در توییتر نوشته بود «‌آقای رئیس جمهور عزیز و پرتحرک؛ ما برای کمک به شما و اینکه کارنامه بهتری در ‎میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پیدا کنید استیضاح وزیر محترم را به جریان انداختیم، حالا وزیرتان بیشتر دل به کار خواهد داد و مردم اخبار بیشتری از تحرک وزیر خواهند شنید این یعنی قدرت تحرک آفرینی استیضاح!»

زمانی که معرفی وزیر کار روز به روز به تاخیر می‌افتاد، سیدمحمدحسینی معاون پارلمانی رئیسی گفته بود «شراف به مسائل اقتصادی، ساماندهی مسایل کارگری و تصمیم گیری بر مسایل سیاسی و اجتماعی و مقبول نمایندگان بودن از جمله ویژگی‌هایی وزیر کار است. گزینه‌های متعددی هم مطرح شد و دلیل تاخیر، انتخاب فردی با تجربه و توانمند بود.»

اما طبیعی بود که باور این امر برای فعالان سیاسی دشوار است. چنانچه رئیسی اولین بار سرپرست وزیر کار و بار دوم معاون اجرایی خود را معرفی کرد. بنابراین نه بحث توانایی مطرح بود نه شناخت در حوزه کار بلکه ماجرا از این قرار است که فردی که نزدیکی زیادی به ابراهیم رئیسی داشت و دم‌دست‌ترین گزینه‌ها برای سپردن سکان وزارتخانه به شمار می‌رفت، انتخاب شده تا فعلا کار به هر شکلی جمع شود و وزارتخانه از بلاتکلیفی خارج شود نه اینکه برنامه‌ای برای یکی از مهمترین وزارتخانه‌های دولت وجود داشته باشد. به این ترتیب همچنان احتمال تغییرات دیگر وجود دارد؛ چنانچه در روز رای اعتماد صولت مرتضوی یکی از نمایندگان مخالف گفته بود سابقه مرتضوی هیچ تناسبی با وزارت کار ندارد و نماینده موافق گفته بود سوابق ایرادی ندارد، او جهادی و انقلابی است!

ماجرای تلخ رخ داده بعد از مرگ مهسا امینی باعث شد اصولگرایان فعلا به دنبال پیگیری علنی اختلافات گذشته نباشند، اما با فروکش کردن موج اعتراضات، چه بسا حامیان سعید محمد، ابراهیم رئیسی، محمدباقر قالیباف و جریان جبهه پایداری، با وجود اشتراکات متعدد، به دنبال سهم بیشتری از قدرت باشند.