محسن هاشمی افشاگری کرد؛ آقای رئیس‌جمهور این‌ها پیشرفت است یا پیشرفت‌نمایی؟

نخست، تأمین واگن اجاره‌ای برای متروی تهران

دوم، ساخت مسکن در تهران

دولت آقای رئیسی وعده ساخت سالانه یک میلیون واحد مسکن در کشور را داده است، این در حالی است که متوسط ساخت مسکن در کشور طی دهه‌های گذشته حدود ۳۰۰ هزار واحد بوده و در شرایط فعلی با توجه به تورم رکودی در کشور، رسیدن به این مقدار نیز بعید به نظر می‌رسد. حال شهرداری تهران با تبلیغات فراوان خبر از انعقاد قرارداد ساخت مسکن در تهران توسط بخش خصولتی و نهادی داده تا وانمود کند وعده دولت در تهران در حال تحقق است، درحالی‌که میزان قرارداد منعقدشده، حتی اگر محقق هم بشود، حدود هزارو ۱۰۰ واحد است و بخش خصوصی به‌طور طبیعی قبلا در تهران سالانه بیش از صد هزار واحد می‌ساخته است، اما در یک سال گذشته به دلیل رکود اقتصادی و عدم کارایی، میزان صدور پروانه ساخت در تهران به کمتر از نصف متوسط دهه گذشته کاهش یافته است؛ یعنی شهرداری تهران به جای فعال‌کردن بخش خصوصی برای ساخت صد هزار واحد به‌طور طبیعی، قرارداد یک درصد این حجم با بخش نهادی و خصولتی را «پیشرفت‌نمایی» می‌کند.

سوم، واردات اتوبوس دست دوم

هم‌اکنون در کشور بیش از ۱۰ کارخانه اتوبوس‌سازی مجهز و توانمند وجود دارد که همه آنها به دلیل عدم سفارش دولت و شهرداری‌ها، یا با بخشی از ظرفیت خود کار می‌کنند یا تعطیل شده‌اند. در این شرایط وضعیت شهر تهران از نظر ناوگان اتوبوس بحرانی است و بیش از ۹۰ درصد ناوگان شش هزار اتوبوس فعلی تهران، عمری بیش از ۱۰ سال دارند و مطابق با مقررات، فرسوده تلقی می‌شوند و شهرداری با کمک دولت باید حدود 9هزار دستگاه اتوبوس نو تأمین کند که اگر سفارش این مجموعه به شرکت‌های داخلی داده شود و ارز قطعات مورد نیاز برای واردات تأمین شود، در حدود سه سال این میزان در کشور تولید شده و هم مشکل ناوگان اتوبوسرانی حل می‌شود و هم اشتغال و تولید داخلی که مورد تأکید رهبر انقلاب است رونق می‌گیرد. حال شهرداری تهران به جای این اقدام، طرح واردات اتوبوس دست‌دوم خارجی را مطرح کرده که پس از تبلیغات بسیار تعداد کمی اتوبوس‌ دیزلی وارد شده، درحالی‌که سال‌هاست به دلیل آلودگی هوا، ورود اتوبوس‌های دیزلی به تهران ممنوع است و باید ناوگان اتوبوسرانی تهران با اتوبوس‌های برقی یا گازسوز تجهیز شود؛ بنابراین به جای تأمین هزاران دستگاه اتوبوس، چندده دستگاه اتوبوس دست دوم دیزلی، به عنوان «پیشرفت‌نمایی» جلوه داده شد.

چهارم، آلودگی هوا

وضعیت آلودگی هوای تهران بحرانی و امسال در ۲۷۰ روز گذشته تنها دو روز هوای پاک در پایتخت داشتیم. در کنار اهمیت سیستم حمل‌ونقل عمومی در کاهش استفاده از خودروهای شخصی و آلاینده، یکی از منابع اصلی آلایندگی هوا، زباله‌سوزی و تولید گاز متان و همچنین استفاده نیروگاه‌ها و برخی صنایع حاشیه تهران از مازوت برای سوخت است، اما طرح جامع پسماند که مستلزم برچیدن سوزاندن غیراصولی زباله‌ها در کهریزک و همچنین تولید برق از پسماند است، رها شده و مدیریت شهری اقدامات تبلیغاتی در حوزه هوای پاک را «پیشرفت‌نمایی» جلوه می‌دهد.

البته انصاف آن است که بگوییم مشکلات فعلی، یک‌شبه حاصل نشده‌اند و محصول دهه‌های گذشته نیز هستند و البته با یکدست‌شدن حاکمیت و رفع موانع قبل در ناهماهنگی دولت، مجلس، شورای نگهبان، قوه قضائیه و سیاست خارجی، مردم آماده حل‌شدن فوری، سریع و انقلابی مشکلات بودند، اما از مدیریتی که کلا عملکرد گذشته را زیر سؤال می‌برد و مدیران قبلی را بی‌عرضه و ناکارآمد و پررو معرفی می‌کرد، انتظار بود در این ۱۶ ماه، اگر گرهی از مشکلات گذشته باز نمی‌کند، بر گره‌ها نیفزاید که متأسفانه این رخ داده و امروز وضعیت مدیریت شهری تهران بدتر از دیروز است.