آقای کمال خرازی! از امیرعبداللهیان کاری ساخته نیست؛ شما کاری بکنید

شروط و بهانه‌هایی مزمن و بر زمین مانده را کنار بگذاریم و همه تلاش‌های‌مان را برای حل همین یک بحران متمرکز کنیم. چه باک از بازگشت‌مان به همان شرایط برجامی بعد از سال‌ها، چه باک از گمان‌هایی بر سر «عقب‌نشینی» و چه جای ترس از شماتت‌هایی بر سر رسیدن‌مان به همان نقطه‌ای که مدبرانه از آن عبور کرده بودیم.

آقا کمال عزیز شما که شکر خدا دست‌تان به مراجع عالی تصمیم‌ساز می‌رسد برای حل این مشکل آستینی بالا بزنید و دست در دست عقلایی اثرگذار قدمی برای درمان این درد بزرگ ‌بردارید. از وزیر محترم امور خارجه‌مان که به ظاهر کاری ساخته نیست، وزارت خارجه‌مان بیشتر به لطف کنشگری عواملی به ظاهر برجام‌ستیز، قدمی در این میان برنداشته که هیچ، با کاهلی‌ها و تأخیرهایی مزمن دردی بر دردها افزوده است. در این راستا لطفی کرده و مصوبه راهبردی «اف‌ای‌تی‌اف»، ملازم با باردهی برجام و به‌واقع نردبانی برای چیدن میوه‌های آن را نیز به یمن مصلحت‌اندیشی پیش‌گفته از چاه ویل مجمع تشخیص مصلحت درآورید، گشودن گره‌های انتخاب آزاد مردم با حاصل افزودن بر کارآمدی‌ها و غنی‌سازی سرمایه‌های انسانی‌مان فعلا بماند تا بعد.