در سوگِ سیدجواد طباطبایی که جایی دور از ایرانشهر قلبش ایستاد

سید جواد طباطبایی جایی دور از ایران از "قلب ِایرانشهر" پر کشید. ایرانشهر همان نظریه‌ای بود که طباطبایی در آن تمام نظام سیاسی ایران را در گذر تاریخ متأثر از فرهنگ ایران می‌دانست. فرهنگی که نه متعلق به یک قوم خاص، بلکه شالوده‌ای از اقوام مختلف است که در مرزی فرهنگی و مشترک به نام ایران به هم می‌رسند. فرزند خلف ایران و زاده تبریز، بی‌‌تعارف، دغدغه تمامیت ارضی و یکپارچگی، حفظ زبان و فرهنگ ایران را داشت و آن را خط قرمز می دانست. طباطبایی صاحب نشان نخل آکادمیک دولت فرانسه و مدال نقره تحقیقات سیاسی دانشگاه کمبریج بود و علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، مدیریت گروه فلسفه مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی را نیز برعهده داشته است. او نخل آکادمیک دولت فرانسه را که عالی‌ترین نشان علمی فرانسه است در اواسط دهه ۷۰ و درست در همان روزگاری دریافت کرد که از تدریس در دانشگاه شهید بهشتی و سایر نهادهای آموزشی و پژوهشی وابسته به دولت طردشده بود. مولف کتاب‌های شاخصی چون ملت، دولت، حکومت و قانون، تاملی درباره ایران  و زوال اندیشه سیاسی در ایران و بیش از ۲۰ اثر علمی درخشان دیگر در حوزه اندیشه سیاسی و تمدن‌اندیشی اما با تمام تلاشش در راه ایران، جایی گفته بود در ایران همه‌چیز و همه‌کس متولی دارد، جز ایران. او که مرگش امروز، خیل عظیمی از ایران‌دوستان را عزادار کرد و برخی از کینه‌توزان را مسرور. با این حال همواره باور داشت که «باید از میهن دفاع کرد؛ چه به نام، چه به ننگ»...