خبردرمانی اقتصادی با مبلغی که معادل یک ماه و نیم فروش نفت آرامکو است

به گزارش فراز، خبرگزاری ایسنا روز سه شنبه، ۱۶ خردادماه از آزادسازی ۲۴ میلیارد دلار از منابع ارزی بلوکه شده ایران در عراق و کره جنوبی و از طریق منابع قابل دسترس کشورمان در صندوق بین‌المللی پول خبر داده است.

ایسنا نوشته که بر اساس اطلاعات به دست آمده توسط این خبرگزاری، منابع مذکور به زودی وارد کشور خواهند شد.

به نوشته ایسنا «در پی سفر سلطان عمان به ایران و سفر مشاور بایدن، رئیس جمهور آمریکا به عمان مقرر شده تا در قالب تفاهمی با ایران این منابع بلوکه شده آزاد شود.»

خبر آزادسازی این پول‌ها البته چیز تازه‌ای نیست. تا قبل از این حدود ده بار اخبار مربوط به آزادسازی منابع بلوکه شده ارزی ایران در کشورهای عراق و کره جنوبی توسط مراجع و مقامات رسمی در دولت سیزدهم اعلام شده بود که تا کنون هیچگاه به واقعیت تبدیل نشده است.

این بار نیز معلوم نیست که خبر یاد شده تا چه اندازه از صحت و سقم کافی برخوردار است. چه اینکه در فضای واقعی هنوز هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که دال بر تائید این خبر باشد. همین هفته قبل بود که وزیر نفت اعلام کرد که طرف عراقی به چیزی بیشتر از تسویه طلب گازی ایران با دارو و کالاهای اساسی رضایت نمی‌دهد.

جواد اوجی گفته بود که ایران در حال تلاش است تا از طرف عراقی مواردی بیشتر و متنوع‌تر از دارو و کالاهای اساسی در ازای طلب گازی کشور، دریافت کند.

با لحاظ این دست اظهارنظرها باید پرسید که آیا کمتر از یک هفته تحول بزرگی در طرف عراقی رخ داده که حاضر شده تا از حالت گاز در برابر دارو و کالای اساسی به تسویه نقدی طلب‌های ایران تغییر وضعیت دهد؟

هر چند که حتی اگر این ادعا درست هم باشد نباید آن را دستاورد بزرگی دانست. آزادسازی ۲۴ میلیارد دلار از طلب ملی یک کشور آن هم بعد از گذشت ۲ سال حتما بیش از آنکه دستاورد باشد، فوت فرصت‌ها و منابع یک ملت است. آن هم در شرایطی که رقبای منطقه‌ای ایران نظیر عربستان سعودی تنها در کمتر از ۲ ماه معادل همین مبلغ را به عنوان درآمد بخش انرژی خود از تجارت با دنیا کسب می‌کنند. کما اینکه طبق آخرین گزارش|‌ها میزان فروش نفت آرامکو عربستان از ۱۵ میلیارد دلار در ماه هم بالاتر رفته است. 

اما از همه اینها مهمتر این است که اگر این خبر در آینده نزدیک باز هم به سرنوشت اخبار مشابه متعدد گذشته درباره آزادسازی منابع بلوکه شده ایران دچار شد، پاسخ مراجع دولتی برای چنین امیدآفرینی کاذبی چیست؟ در آن وضعیت قرار است به جای اعتماد از دست رفته عمومی که همین الان هم ته کشیده، چه چیزی جایگزین شود؟

جامعه حتما حق دارد که بپرسد برای تامین حداقل‌های اقتصادی خود تا کجا باید پیگری سریال تکراری خبر آزادسازی پول‌های بلوکه شده و جشن گرفتن با آن حتی در صورت تحقق باشد، در حالیکه دور تا دور ایران را کشورهایی گرفته‌اند که کسب درآمدهای بسیار بیش از این برای آنها تبدیل به یک روند عادی و روزمر شده، نه یک اتفاق بزرگ ملی.