خاک از سرم گذشته، مرا آب می‌دهید؟ | وعده‌های زمین‌مانده دولت | ۷۶ زور از هشدار رییسی به طالبان گذشت

کمبود آب و بحران بی‌آبی و مدیریت غلط منابع آب، کلیدواژه‌هایی است که باید بیشتر به شنیدن آن‌ها عادت کرد. بحران‌هایی که این روزها گریبان‌گیر شهرهای مختلف کشور شده است. مردم زابل در اعتراض به بی آبی به خیابان آمدند و در اعتراضی مسالمت آمیز نشان دادند که هیچ یک از وعده‌های دولت برای آب رسانی به آن‌ها عملی نشده است. مردمی که صدایشان آنقدرها بلند نیست و به نظر می‌رسد بحران بی‌آبی برای بخشی از کشور پدیده دور از ذهن و غیرقابل درکی است. در همین حال خشکی مدیریتی در کشور روز به روز به بحران بی‌آبی دامن می‌زند و افقی برای تغییر اوضاع وجود ندارد. در شرایطی که هنوز سه ماه از دومین سفر ابراهیم رییسی به استان سیستان و بلوچستان و ردیف مصوبه‌های کاغذی برای بهبود اوضاع نمی‌گذرد. سفری که رییسی در آن نسبت به حقابه هیرمند به طالبان هم هشدار داد اما از آن هشدار ۷۶ روز می‌گذرد و هیچ اتفاقی در این زمینه رخ نداده است. طالبان در همان مقطع نیز واکنش تندی به سخنان رییس دولت سیزدهم داشت.

از ترک فعل ۳۰ ساله تا بی‌خیالی معاون رییسی

در جریان تجمع زابل شهروندان با پلاکاردهای قابل تاملی در خیابان حاضر شدند. شعارهایی که گویای بسیاری از حقایق و علل مشکلات است. یکی از شهروندان این شعار را دست داشت: «ترک فعل ۳۰ ساله متولیان رودخانه‌های مرزی عامل وضعیت موجود است.»

نکته اینجاست که غیر از موضوع حقابه مدیریت ناصحیح منابع آب از علل مهم بحران در منطقه است. طبق گزارش‌ها از سیستان و بلوچستان در دوم، سوم و پنجم مردادماه در منطقه مرزی پیرکور باران‌های سنگینی باریده اما این باران‌ها خود عامل مشکلات دیگری شده و در پی آن علاوه بر خسارات سنگین مالی، دست‌کم ۱۰ سوخت‌بر در رودخانه نهنگ غرق شده‌اند.همچنین طغیان رودخانه‌ها خطر حمله گاندوها به مردم را نیز افزایش داده تا جایی که سازمان حفاظت از محیط زیست از مردم خواسته که در کنار آب‌های راکد تجمع نکنند.

یکی از دیگر از پلاکاردهای حاضران در این تجمع اعتراضی این بود: «خاک از سرم گذشته، مرا آب می‌دهید؟». این در حالی است که استان سیستان و بلوچستان به جز بحران آب به دلیل شکل‌گیری کانون‌های جدید ریزگردها و بادهای موسمی ۱۲۰ روزه این منطقه در چند سال گذشته، مردم برای چندین ماه با هجوم ریزگردها مواجه بوده‌اند. شهرهای شمال این استان یعنی زابل، زهک، هامون، هیرمند و نیمروز درگیری بیشتری با این بحران‌ها دارند. همچنین به دلیل بی آبی و نبود صنایع اشتغال زا بیکاری و مشکلات معیشتی در سیستان و بلوچستان روندی فزاینده داشته است.

مردم زابل در تجمع خود خواستار تشکیل شورای عالی ستاد بحران سیستان و بلوچستان شده‌اند. همچنین گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد که مردم درخواست دارند تا رییسی در منطقه حضور پیدا کند. البته سوال اینجاست که دو حضور قبلی رییس دولت در منطقه منجر به چه تغییراتی شد؟ آیا رییسی برای بار سوم نیز با حضور در جمع مردم به طالبان برای دادن حقابه هیرمند هشدار می‌دهد و ردیفی از مصوبات را امضا می‌کند؟

در بحبوحه این تجمعات نیز صفحه توییتر سفیر و نماینده ویژه رییس جمهور در افغانستان هیچ نشانی از وضعیت بی آبی در زابل ندارد. در حالی که مقامات دولتی گفته بودند در حال مذاکره با طالبان برای گرفتن حقابه هیرمند هستند که دست کم برای مدتی از بحران آب در آن منطقه می‌کاهد.

اعتراضات مشابه در کردستان

در همین مشکلات بی آبی شهر دیواندره استان کردستان نیز منجر به شکل‌گیری اعتراضانی شده است. این اعتراضات البته طبق تصاویر و ویدیوهای منتشرشده به خشونت کشیده شده است. این اعتراضات از آنجا آغاز شده که در طول چند هفته این شهر با قطعی مکرر آب روبه رو بوده است. شرکت آبفا اعلام کرده که این قطعی‌ها به دلیل شکسته‌شدن لوله خط انتقال آب است که در دست تعمیر است. این شرکت چند باری هم از تعمیر این شکستگی خبر داده اما قطعی آب شهر ادامه پیدا کرده است.