اعتقاد با اجبار به دست نمی‌آید | با جریمه کسی دیندار نمی‌شود

آذر ابراهیمیان

لایحه عفاف و حجاب مربوط به اکثریت جامعه است اما این لایحه به صورت غیرعلنی در کمیسیون، توسط نمایندگان حداقلی در حال تصویب است. این لایحه با رای ۱۷۵ نماینده که اکثریت اصولگرا هستند، اصل هشتادوپنجی شد و به کمیسیونی واگذار شده که رأی حتی یک درصد واجدان شرایط شرکت در انتخابات را نیز ندارند.

از یک طرف همچنان واکنش‌های گسترده مردم به لایحه عفاف و حجاب پابرجاست، از طرف دیگر نمایندگانی که مخالف غیرعلنی شدن این لایحه بودند، هر کدام موضع خود را اعلام می‌کنند و از بی‌ثمر ماندن این طرح، حتی اگر قانون شود، سخن می‌گویند. اما باید از آقایان پرسید آیا کسی صدای مخالف مردم را می‌شنود؟

جلیل رحیمی جهان‌آبادی، نماینده مجلس شورای اسلامی در گفت‌و‌گو با روزنامه اینترنتی «فراز» در مورد طرح لایحه عفاف و حجاب گفت: وقتی موضوعی مربوط به عموم مردم است، نباید به دور از نگاه آنان تایید و تعیین شود. متاسفانه طرح عفاف و حجاب با ۱۷۵رای مثبت به کمیسیون رفت تا غیر علنی بررسی شود. من فکر نمی‌کنم این طرح بعد از تصویب به درستی عمل کند و نتیجه درست بگیرد. وقتی مردم مخالف باشند، آن وقت با بگیر و ببند نمی‌توان به مردم اعتقاد را اجبار کرد.

او ادامه داد: این اشتباه است که از دین به‌عنوان ابزار سیاسی استفاده شود. افرادی که با ادعای دین‌مداری بر ریاست‌های مهم استانی و کشوری تکیه زده‌اند، وقتی خطایی از آن‌ها سر می‌زند، مردم به ظاهر دینداری که آن فرد از خود به نمایش می‌گذاشت، نگاه می‌کنند و همین پایه دین‌مداری را سست می‌کند.

او افزود: مردم در طول تاریخ اعتقاد خود را داشته‌اند و آن را حفظ می‌کنند. اعتقاد چیزی است که نمی‌توان آن را انکار کرد، مقایسه حضور مردم بخصوص جوانان در مساجد، در چند سال اخیر نشان می‌دهد ما راه را اشتباه رفته‌ایم. باید فرهنگ‌سازی شود، باید راه درست را نشان داد. دین سیاست نیست، دین اعتقاد است. نباید اعتقاد آدم‌ها را از آنان بگیریم یا آن‌ را ابزار چالش‌های جناحی قرار دهیم.

او گفت: من مخالف طرح  کنونی عفاف و حجاب بودم. نظرم این است، با جریمه کسی دیندار نمی‌شود، باید بنیان‌های فرهنگی و اعتقادی جامعه و مردم تقویت شود.

رحیمی جهان‌آبادی گفت: عده‌ای در داخل مجلس شورای اسلامی و عده‌ای بیرون از مجلس فشار ‌می‌آورند تا این طرح تصویب شود. اما وقتی که اعتماد مردم جلب نشود، رای و خواست مردم این نباشد، مثل قانون ماهواره این قانون هم نتیجه نخواهد داد.

او ابراز عقیده کرد: می‌توان گفت وضعیت امروز ما، گردن کسانی است که انتخابات را تحریم کردند و با عدم حضور پای صندوق رای، عرصه را برای کسانی باز کردند که اینگونه برای مردم تعیین تکلیف کنند. با نزدیک شدن به انتخابات مجلس شورای اسلامی، همچنان عده‌ای به دنبال تشویق تحریم صندوق رای هستند. اگر امروز مردم نخواهند رای بدهند، ممکن است فردا پشیمان شوند.

او ادامه داد: شما وقتی رای نمی‌دهید افراد مردمی صادق و متخصص را رها می‌کنید حاصل همین است که اولیت‌های جامعه جابجا شده و بجای رسیدگی به دردهای واقعی جامعه، بگیر و ببند چند دانشجو و دختر جوان می‌شود اولویت اساسی کشور. آن‌هایی که زمان انتخابات، صندوق رای را تحریم می‌کنند و بعد انتخابات غر می‌زنند؛ مقصر این شرایط هستند. نگذاشتند ما در مجلس اکثریت باشیم تا بتوانیم جلوی خیلی از طرح‌های غیر عقلانی و غیر ضروری را بگیریم. باید بنیان‌های خانواده و فرهنگ را تقویت کرد، باید به مسجد به‌عنوان کانون فرهنگی اسلام بها داد، باید کار اقناعی و ترویجی کرد، جهان اسلام این‌گونه دین، حجاب، نماز و اعتقادات را گسترش داده است نه با پلیس و زندان و ‌چهره نگاری و جریمه.

رحیمی جهان‌آبادی گفت: ما راه را اشتباه می‌رویم، اما اقلیتی در این کشور بر همین مسیر اشتباه اصرار دارند و روز به روز مردم ایران را از دین دور می‌کنند. ایرانیان در طول تاریخ اخلاق مدار بوده‌اند و خانواده حرمت داشته اما امروز مشکلات اقتصادی خانواده ها را زمین‌گیر و رفتارهای سیاسی به نام دین، مردم را از دین دور کرده است.

او افزود: دین و اعتقاد قلبی نیازمند کار دراز مدت فرهنگی و ترویجی و تبلیغی است نه زندان و پلیس و جریمه و ممنوع‌کار نمودن افراد.

او در پایان گفت: من حجاب را یک ضرورت دینی و باعث ترویج اخلاق می‌دانم اما کمک کنیم با کار فرهنگی این باور اصیل و دینی ترویج شود نه با اجبار.