سیل سیستان و بلوچستان نه دیده شد و نه شنیده!

پنج روز بعد از وقوع سیل در نهایت صدای سیستان و بلوچستان شنیده شد

از ابتدای درگیری این استان با سیل فعالین این منطقه در فضای مجازی در تلاش بودند تا اینکه صدای سیستان بلند و شنیده شود و در نهایت دوازدهم اسفندماه سیل سیستان و بلوچستان در صدر اخبار روزنامه‌ها و رسانه‌ها قرار گرفت. یعنی پنج روز بعد از وقوع سیل بالاخره صدای سیل زدگان این استان شنیده شد. اما شنیدن صدای سیستان و بلوچستان و قرار گرفتن این سیل در صدر اخبار برای سیل زدگان این منطقه نه آب می‌شود و نه غذا؛ در زمان نگارش این گزارش برخی از شهروندان این استان حتی به راه‌های ارتباطی دسترسی ندارند تا بدانند که صدای سیل سیستان و بلوچستان در رسانه‌ها منعکس شده است.

مردم شهر تلنگ به آب آشامیدنی دسترسی ندارند

محمد توحیدلو فعال در زمینه توسعه اجتماعی سیستان و بلوچستان در گفتگو با فراز تصریح کرد: «قصد من از انجام این مصاحبه اطلاع رسانی از وضعیت موجود سیستان و بلوچستان است. از سه روز اول که سیل آمده در برخی از نقاط تا ۲۶۰ میلی‌متر بارندگی رخ داده است. این ۲۶۰ میلی‌متر بازندگی در فضای دشت به سمت جنوب استان در منطقه‌هایی مانند تلنگ قصر قند جاری شده است. بخش تلنگ قصر قند کاملا در محاصره قرار گرفته‌است. این بخش از شمال به بخش قصر قند راه دارد که به دلیل رانش زمین کاملا بسته شده و دیشب باز شده است. از سمت جنوب، اما به دشتیاری و چابهار راه دارد که مسیر نوبندیان کاملا بسته شده است. جنوب تلنگ، عورکی است که عورکی نیز به شمال تلنگ دسترسی ندارد. در قسمت شمال تلنگ یکسری از روستا‌ها به یکدیگر دسترسی ندارند. شمال شرقی بخش تلنگ شهر تلنگ قرار دارد که این شهر به روستا‌های کناری خود دسترسی ندارد. یعنی به عبارتی چنان در این قسمت آب جاری شده است که خانه‌ها به یکدیگر دسترسی ندارند. آب آشامیدنی این منطقه از چاه و قنات تامین می‌شود، اما این چاه‌ها همه با گل مسدود شده اند و الان هیچ چاهی برای تامین آب مردم وجود ندارد. اگر همین چاه‌ها حتی ترمیم شوند بازهم مشکل لوله کشی‌های آب وجود دارد که تخریب شده اند.»

هیچ دسترسی اطلاعاتی به منطقه تلنگ وجود ندارد

وی ادامه داد: «ما الان داریم در خصوص یک بخشی صحبت می‌کنیم که آب آشامیدنی ندارد. سقف اکثر خانه‌هایی که کاهگلی هستند در حال تخریب است و داخل خانه‌ها آب جاری شده است. از دوشنبه تا الان مردم در این منطقه برای خوابیدن جایی ندارند. مردم به نان دسترسی ندارند، زیرا دستگاه نانوایی‌ها با برق کار می‌کند و تمام دکل‌های و تیر‌های برق افتاده است. ما داریم در خصوص منطقه‌ای صحبت می‌کنیم که مردم به برق دسترسی ندارند و شارژ موبایل‌های مردم تمام شده و اینترنت کار نمی‌کند؛ لذا هیچ دسترسی اطلاعاتی به منطقه تلنگ وجود ندارد. مردم این بخش آذوقه ندارند، زیرا تمام مواد غذایی سوپرمارکت‌های محلی تمام شده است. کشاورزی مردم صد در صد از بین رفته است و مردم به غذا دسترسی ندارند. دام‌های مردم را آب برده است این در صورتی است که غذای مردم این منطقه از دام تامین می‌شود.»

نیرو‌های هلال احمر محلی

این فعال اجتماعی در ادامه گفت: «در جنوب استان سیستان و بلوچستان هیچ‌جا لوله‌کشی گاز وجود ندارد و الان دیگر کپسول گاز برای استفاده مردم وجود ندارد. مردم در سرما و آب در حال زندگی کردن هستند و همچنان با آب گرفتگی معابر و خانه‌ها مواجه هستند. از روز نخست نیرو‌های هلال احمر محلی تاکید می‌کنم نیرو‌های هلال احمر محلی در این مناطق در حال فعالیت هستند. منظور من کل سازمان هلال احمر نیست بلکه منظور مردم محلی هستند که تهیه قایق در حال جا به جا کردن اقلام مورد نیاز بین مردم هستند. از یک زمانی به بعد گازوئیل و بنزین برای استفاده از قابق‌ها حتی وجود ندارد.»

مدفوع انسانی در حال گردش در بخش دشتیاری

او در ادامه افزود: «در خصوص بخش دشتیاری باید بگویم که کل این بخش زیر آب است. در بعضی از شهر‌های این بخش تا زانو مردم تا امروز صبح در آب بودند. یعنی هیچ خانه‌ای در این بخش قابل سکونت نیست و همچنین چاه‌های فاضلاب خانه‌ها پر شده و مدفوع انسانی در حال گردش در شهر است. بعد از این سیل ما با بیماری وبا به شکل گسترده رو به رو خواهیم بود. بالگرد هلال احمر از خراسان جنوبی قرار بود پنجشنبه در زاهدان سوخت‌گیری کند و به جنوب استان بیاید، اما من هنوز اطلاعی ندارم که از پنجشنبه به جنوب استان رسیده باشد.»

نقش پررنگ فعالین اجتماعی در اطلاع رسانی 

او خاطر نشان کرد: «بعضا بالگرد‌های دانشگاه‌های علوم پزشکی در سطح استان خراب هستد و تنها چندین بالگرد برای جا به جایی زنان باردار در لحظه وضع حمل استفاده شده است. کل داستان این است که سیستان و بلوچستان نه دیده شد و نه شنیده و نه حتی اتفاقی در آنجا افتاده است. اگر فعالین اجتماعی در اینستاگرام و توییتر خود این چند روز کار نمی‌کردند هیچ خبرگزاری‌ای هیچ خبری پخش نمی‌کرد.»

این فعال اجتماعی در آخر گفت: «تمام جاده‌های نیکشهر بر اساس رانش زمین از بین رفته است و هیچ راه دسترسی به ورودی و خروجی شهر‌ها وجود ندارد. شهر جالق که در سمت شرق سراوان قرار گرفته است یک مسیر ورودی و خروجی از سراوان دارد، اما این مسیر بر اساس طغیان رودخانه بسته شده است. در این شرایط هیچ راه دسترسی به آن شهرستان وجود ندارد، زیرا خودرویی نمی‌تواند تردد کند. شنیدم که امروز یکسری تیم‌ها از سمت استان‌های اصفهان، یزد و خراسان در حال حرکت به سمت سیستان و بلوچستان هستند. اینکه کمک‌ها به مردم رسیده یا نه را من نمی‌دانم. من با بالغ بر ۵۰ شهرستان و روستا از طریق اهالی، فرمانداران و بخشداران در تماس هستم و در روز چندین بار با آن‌ها در تماس هستم. بر اساس شنیده‌ها و دیده‌های من جز توسط چندین خیریه کمک گسترده دیگه‌ای به مردم این منطقه نشده است.»