آیا توانسته‌ایم رکن اصلی معلمی را در جامعه حفظ کنیم؟

اول از همه، دوازدهم اردیبهشت روز معلم و سالروز شهادت استاد مرتضی مطهری را به همه فرهنگ دوستان، معلمین و همکاران عزیزم تبریک عرض می‌کنم و گرامی می‌دارم.

در سند تحول، ارکان آموزش و پرورش را شش مورد ذکر کردند. اول، معلم، دوم، مدیریت آموزشی یا آموزشگاهی، سوم، فضا و تجهیزات، چهارم، بودجه، پنجم، برنامه درسی و ششم، ارزشیابی و پژوهش. هر کدام از این رکن‌ها جز معلم و نیروی انسانی؛ هر یک از این پنج جزء دیگر اگر نباشد یعنی مدرسه و فضای آموزشی مناسب نداشته باشد یا مثلا برنامه درسی مشخص و کتاب دیر به دست دانش آموز برسد یا بودجه برای اداره نداشته باشند، مدرسه به لحاظ کارکرد لطمه می‌بیند و در فرایند آموزشی خلل ایجاد می‌شود اما مدرسه تعطیل نمی‌شود. اما اگر معلم نباشد مدرسه تعطیل است.

پس می‌توانیم بگوییم در فرایند تعلیم و تربیت معلم نقش اساسی و کلیدی دارد و رکن رکین آموزش و پرورش معلم است. اما معلمین عزیز ما انگیزه لازم ندارند. البته خانم‌های معلم‌ها نسبت به آقایان انگیزه بیشتری دارند. بعضا معلمین توانمندی لازم برای پاسخگویی به سوالات دانش آموزان امروز را ندارند یا ضعف در آن وجود دارد. بنابراین، در این مناسبت توجه مسئولین آموزش و پرورش را به این دو نکته انگیزشی و توانمندسازی معلمین جلب می‌کنم.

رتبه بندی با هدف افزایش انگیزه اجرا شد. اما متاسفانه آنطور که باید و شاید در فرهنگیان نه تنها انگیزه ایجاد نکرد بلکه در بعضی از فرهنگیان با کاهش انگیزه مواجه بود. آموزش و پرورش دستگاهی که انسان‌های آینده ما را تربیت می‌کند. امروز آموزش و پرورش هر کشور آینه تمام نمای آینده آن کشور است و امیدوارم مسئولین کشور و رده‌های بالای حکومتی سعی کنند آموزش و پرورش را در اولویت قرار دهند. اگر آموزش و پرورش در اولویت قرار گیرد آینده کشور تضمین می‌شود، کسی که در آینده رئیس جمهور، وزیر، وکیل، کارگزار، کارگر، مهندس، پزشک و هر شغلی را عهده‌دار است امروز روی نیمکت‌های مدارس نشسته و لذا قدر آموزش و پرورش را بدانیم. به دلیل اینکه معلم رکن اصلی جامعه بشمار می آید. قدر معلم را بدانیم و من همین جا دست همه معلمان پر تلاش و ایثارگر را می‌بوسم.