دستگاه‌های تصمیم‌ساز به این نتیجه رسیده‌اند که با روش‌های گذشته امکان ایجاد مشارکت نیست | عاقلانه‌ترین روش این است که راه رفته را بازگردند

انتخاباتی مهم

محمد صادق جوادی حصار فعال سیاسی و عضو حزب اعتماد ملی در این باره به روزنامه اینترنتی فراز گفت: «تمام ادوار انتخابات در تعیین سرنوشت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور‌ها موثر بوده و هست. این دوره البته به دلیل شرایط ویژه و فرصت کم در شناسایی و فراهم کردن تهمیدات لازم برای برگزاری انتخابات از طرف جریان‌های سیاسی از مختصات خاصی برخوردار است. چون در این فرصت کوتاه آن‌هایی که تازه از مبارزه برگشتند و ستاد‌های انتخاباتی دارند، برای کاندید شدن آماده‌تراند. من فکر می‌کنم این دوره اهمیت بیشتری دارد، زیرا بعد از دهه ۶۰ این اولین دوره ریاست جمهوری است که در حالت غیرعادی انتخابات برگزار می‌شود؛ بنابراین این انتخابات از چند جهت بسیار مهم است».

حوزه‌های این انتخابات یک صندوق رای دارند

او ادامه داد: «اول اینکه یک رویکرد مدیریتی که می‌توانست حداقل چهار سال و حداکثر هشت سال توسط آقای رئیسی ادامه داشته باشد، در سه سال مجبور به تغییر شد. به هر ترتیب هرکس دیگری از افراد موجود بخواهد رئیس جمهور شود، با دوره ریاست جمهوری آقای رئیسی، تفاوت خواهد داشت. زیرا یک دوره تاریخی هشت ساله را ما در سه سال تجربه کردیم و پرونده آن بسته شد. اینکه آیا امکان تغییر رویکرد در مسیر انتخابات وجود دارد یا ریل‌گذاری تعریف‌شده به جای خود باقی خواهد ماند و هزینه‌هایی که جریان‌های سیاسی و دستگاه‌های حاکمیتی کردند برای رساندن نقش‌آفرینی‌هایی دوگانه دولت و ملت به این نقطه، به فراموشی سپرده خواهد شد و هزینه‌ها و روش‌های جدید و رویکرد‌های نوینی را در تعریف تبادلات دولت و ملت خواهند داشت. مانند انعطاف در برابر جریان‌های منتقد اجتماعی و سیاسی، مشارکت آفرینی، بسترسازی برای حضور جریان‌های منتقد اجتماعی و کاندیداتوری چهره‌های منتقد و حتی مخالف رویکرد‌های پیشین. تمام این موارد متحمل است به دلیل اینکه حاکمیت می‌داند حوزه‌های این انتخابات از دو صندوق رای برخوردار نیست که عده‌ای برای رای به صندوق دیگر به صندوق رای ریاست جمهوری رای دهند».

انتخابات پرشور یا سرد؟

محمد صادق جوادی حصار در ادامه گفت: «انتخابات پیشرو مختصات ویژه خود را دارد و بعید است که اگر تغییر روشن و محسوسی در رویکرد‌های مشارکت‌جویانه و انگیزه‌آفرین به وجود نیاید، انتخابات گرمی را تجربه کنیم؛ بنابراین دستگاه‌های حاکمیتی و تصمیم‌ساز حتما به این نتیجه می‌رسند و یا رسیده‌اند که با روش‌های گذشته امکان ایجاد مشارکت قابل قبول و اثر بخش را نخواهند داشت؛ بنابراین عاقلانه‌ترین روش این است که راه رفته را بازگردند و اجازه دهند که طیف‌های مختلف مردم با انگیزه‌های متفاوت، شوق حضور پای صندوق را پیدا کنند و این احساس را داشته باشند که می‌توانند تغییری ایجاد کنند. اگر این اتفاق رخ دهد انتخابات قابل قبولی را تجربه خواهیم کرد در غیر اینصورت با انتخاباتی سرد و نامقبول رو به رو خواهیم بود».

نیازمند برخورد هوشمندانه با انتخابات

این فعال سیاسی در ادامه به فراز گفت: «از سوی دیگر عواطف ایرانی و حس‌های همدردی معمولا بعد از چنین اتفاقاتی به وجود می‌آید. ممکن است موجی از حضور مردم در خیابان‌ها برای همدردی با سانحه هواپیمایی ایجاد شده باشد. اما این موج نباید موجب آن شود که مسئولان را به غفلت بیاندازد تا فکر کنند، این تعداد از مردم در انتخابات نیز شرکت خواهند کرد. تصور من است که با انتخابات پیشرو باید بسیار هوشمندانه برخورد شود و شرایط و اوضاع داخلی کشور از جهت مختلف مورد بازبینی و رصد قرار گیرد. مسئولان باید بیاندیشند که چه کاری انجام دهند تا مردم بیشتری امید به مشارکت را به دست بیاورند. زیرا بسیاری امید نتیجه‌بخشی انتخابات را از دست داده‌اند».

کار سخت اطلاح‌طلبان

او ادامه داد: «تناقض موجود این است که عمده‌ترین جریانی که می‌تواند که به میدان بیاید جریان‌های اصلاح‌طلب، ملی مذهبی و اعتدالیون است. در انتخابات گذشته این گروه‌ها تقریبا اعلام انقطاع با صندوق کردند، زیرا خود را نقش‌آفرین در نتیجه صندوق‌ها نمی‌دانستند. اگر امروز از این گروه‌ها دعوت شود و آن‌ها نیز به میدان بیایند جریان‌های اصلاحی دچار تناقض می‌شوند و این تناقض و تعارض جامعه را نسبت به آن‌ها بیشتر از گذشته دچار تردید خواهد کرد که رخداد چه اتفاقی در این چند ماه، موجب تغییر رویکرد شده‌است. در این شرایط هجمه‌هایی ایجاد خواهد شد که عده‌ای می‌گویند اصلاح‌طلب‌ها نیز برای قدرت و حضور در حاکمیت تلاش می‌کردند. این امر مذمومی نیست، اما منتقدین و مخالفین انتقاد‌هایی را مطرح خواهند کرد. به نظر من این موضوع کار را برای اصلاح‌طلبان سخت خواهد کرد».
او در آخر گفت: «جریان شکل‌گرفته در این روز‌ها که تقریبا در مجلس حضور منسجمی پیدا کرده، مانع جدی بر سر آن آشتی ملی است که می‌تواند شکاف بین ملت و دولت را می‌تواند از بین ببرد. این جریان بسیار برای یکدستی انحصارگرایانه تلاش کردند که حتی شخصی مانند قالیباف در منظومه آن‌ها جا نمی‌شود؛ بنابراین من فکر می‌کنم این مورد از موانع بر سر راه شکل‌گیری دولتی اند که از آن یاد کردیم. دولتی که اگر بر سر کار بیاید می‌تواند امید بیافریند و مشارکت ایجاد کند».
انتخابات پیشرو نیازمند برخوردی هوشمندانه است، زیرا فرصت مشارکت‌آفرینی اگر از دست برود به سختی مجدد به دست می‌آید. باید ببینیم که برنامه‌ریزان کلان چگونه به این انتخابات می‌نگرند و چقدر افزایش مشارکت مردم برای آن‌ها حائز اهمیت است.