هزینه رد صلاحیت روحانی را ۱۴۰۰ پرداخته‌اند | تغییری در رفتار شورای نگهبان با اصلاح‌طلبان و اعتدالیون، ایجاد نشده

در درون جبهه‌ی انقلاب، کاندیداتوری سعید جلیلی مسلم به نظر می‌آید و از آن‌جا که طیف قدرت‌مند حامی رییس‌جمهور فقید، خاستگاه اولیه‌شان، «جلیلی» است، طرح برخی گزینه‌های دیگر مثل فتاح به جای جلیلی را عملیات رسانه‌ایِ فریب می‌دانم. 

اما دعواهای تند میان طیف‌های تندروی انقلابیون، ائتلاف این گروه‌ها با یکدیگر را نزدیک به محال نشان می‌دهد؛ مگر آن‌که گزینه‌ یا گزینه‌های میانه رو یا اصلاح‌طلب، آن‌قدری جدی شود که از سطوح بالاتر، حکم شود که ائتلاف صورت گیرد؛ چندان که در سال ۹۶ و ۱۴۰۰ به گونه‌ای دیگر، این اتفاق افتاد و گزینه‌های دیگر برای جلوگیری از تقسیم آراء به سود مرحوم رییسی کناره‌گیری کردند. 

 

 

اگرچه تغییری در رفتار شورای نگهبان یا ساختار سیاسی در برابر اصلاح‌طلبان و اعتدالیون، ایجاد نشده و منطقاً گزینه‌های اصلی آن‌ها که حمایت تشکیلات سیاسی خود را دارند، تایید صلاحیت نخواهد شد، اما باید دید تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران تحلیل‌شان از انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا چیست؟ اگر رییس جمهور شدن ترامپ را قطعی بدانند، احتمال اندکی وجود دارد که شورای نگهبان، گزینه‌های اصلی جریان اعتدال و اصلاحات را تایید کنند؛ گزینه‌هایی مثل جواد ظریف. در عین حال این احتمال را ضعیف می‌دانم و فرض را بر همان جنس ردصلاحیت‌های سال ۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۲ می‌گذارم که در این صورت، احتمالاً یک یا دو گزینه‌ی «میانه‌روهای کم‌خطر» تایید صلاحیت خواهند شد که البته مثل تجربه‌ی سال ۱۴۰۰، احتمال حمایت تشکیلاتی جبهه‌ی اصلاحات از آن‌ها اندک خواهد بود. 

 

 

 با توجه به یاس از کارکرد انتخابات و مواجهاتِ استصوابی، نسل z و جامعه تحت تأثیر این نسل، هیچ توجهی و کوچک‌ترین ارادتی به ارزش‌ها و رویکردهای سنتی جبهه‌ی اصلاحات و اعتدالیون نخواهند داشت. مگر آن‌که این جریان‌ها به اصلی‌ترین مطالبات‌شان توجه حدی نشان دهند. و ناگفته هم پیداست که ۳ مسئله‌ی تحریم‌های اقتصادی، حجاب و برخوردها در این زمینه و همینطور موضوع اینترنت آزاد ، فیلترینگ و کسب‌وکارهای مجازی، دغدغه‌ی اساسی و اصلی جریان اکثریت خاکستری را شکل می‌دهد که برای هر جریان سیاسی یا کاندیدایی، به مثابه‌ی نزدیک شدن به صندلی ریاست‌جمهوری خواهد بود.   

 

 

بلندپروازی‌های برخی چهره‌های دولتی مثل منصوری و برخی دیگر که پله‌های ترقی را صد تا یکی طی کردند، اساساً محلی از اعراب ندارد و ارزش پرداختن نیز ندارد.

 

 

در شرایطی که گزینه‌های اصلی جبهه‌ اصلاحات و اعتدال تایید شوند. در غیر این صورت، تجربه‌ی سه انتخابات گذشته‌ی ۹۸ و ۱۴۰۰ و ۱۴۰۲ تکرار خواهد شد.  موقعیت احمدی نژادی‌ها را چگونه ارزیابی می‌فرمایید؟ عرض کردم که از آن‌جا که تغییری در رفتار ساختار سیاسی ایجاد نشده، تایید صلاحیت هر چهره‌ای که قبلا هم ردصلاحیت شده‌اند، محال است. بر همین اساس، صلاحیت احمدی‌نژاد هم کما فی‌السابق تایید نخواهد شد. من حتی این ادعای برخی که مرتبا تکرار می‌کنند که لاریجانی تایید خواهد شد را قبول ندارم. هزینه‌ ردصلاحیت لاریجانی در سال ۱۴۰۰ پرداخت شده؛ پس چه دلیلی دارد که مجدداً به او میدان دهند و تاییدش کنند؟