افزایش قربانیان سگ‌های ولگرد ؛ وقتی شهرداری به وظایفش عمل نمی‌کند

شهرداری مجرم است!

بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها به وظایف این سازمان اشاره دارد: «در زمینه جلوگیری از شیوع امراض ساریه انسانی و حیوانی و اعلام این گونه بیماری‌ها به وزارت بهداری و موسسات بهداشتی و دامپزشگی و شهرداری‌های مجاور هنگام بروز آن‌ها و دور نگاهداشتن بیماران مبتلاء به امراض ساریه و جمع‌آوری حیوانات بلاصاحب و دفع حیوانات مریض و مضر و ولگرد و ممانعت از چرا و گردش چارپایان و احشام در شهر و دفع و اتلاف حشرات.»
شهرداری‌ها در زمینه کنترل جمعیت این حیوانات، وظایف بسیار زیاد و گسترده‌ای دارند. علاوه بر کنترل جمعیت این حیوانات، واکسیناسیون آن‌ها نیز باید در دستورکار قرار بگیرد. در بسیاری از کشور‌های پیشرفته حیوانات ولگرد در سطح شهر و بوستان‌ها وجود ندارند. در کشور ما نه تنها در میان مسئولین اراده جدی برای کنترل جمعیت حیوانات ولگرد نیست بلکه عده‌ای نیز با اقدامات خود به افزایش آن‌ها کمک می‌کنند.

نمونه رای محکومیت شهرداری

در این رای که در تاریخ ۱۵ فروردین ماه ۱۴۰۳، در شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دو شهر خلخال صادر شده است، شهرداری خلخال به پرداخت ۶۵ درصد دیه محکوم شده است. در بخشی از استدلال قاضی آمده است:
در خصوص اتهام شهرداری شهر خلخال ... دایر بر تسبیب در ایراد صدمه بدنی غیر عمدی (بواسطه عدم جمع آوری سگ‌های ولگرد سطح شهر) با میزان تقصیر ۶۵ درصد موضوع شکایت آقای …؛ با توجه به جمیع اوراق و محتویات پرونده از جمله شکایت شاکی، تحقیقات به عمل آمده، نظریه پزشکی قانونی، نظریه کارشناسان رسمی دادگستری که مصون از اعتراض موثر و مستدل مانده اظهارات اصحاب دعوی در دادسرا، لایحه ارسالی متهم به دادگاه و اظهارات مقرون به واقع طرفین در جلسه دادرسی، دادگاه وقوع بزه و مجرمیت متهم را، به میزان مندرج در کیفرخواست، ثابت تشخیص و به پرداخت ۶۵ درصد از دیات و اروش صدمات وارده، محکوم می‌نماید.

پارک‌های تهران جولانگاه حیوانات ولگرد

غذا رسانی به سگ‌ها در پارک‌ها و خیابان‌های شهر باعث تجمع حیوانات ولگرد شده‌است. در برخی از پارک‌های شهر تهران آنقدر میزان غذا‌دهی به حیوانات زیاد شده است که در بسیاری از نقاط بوستان‌ها، غذا‌های حیوانات به صورت دست‌نخورده باقی مانده‌است. در این حالت بسیاری از شهروندان نمی‌توانند از این فضا‌ها استفاده کنند و والدین نیز برای مراقبت از فرزندان خود، آن‌ها را برای بازی به بوستان‌ها نمی‌برند. زیرا احتمال حیوان‌گزیدگی و انتقال بیماری از حیوانات به انسان‌ها وجود دارد. اگر افراد بخواهند در بوستان‌ها اتراق و پیکنیکی برگزار کنند، در هنگام سرو غذا باید میزبان حیوانات پارک نیز باشند که آرامش را از آن‌ها می‌گیرد. حتی در مواردی دیده می‌شود که سگ‌ها و گربه‌ها به سفره‌های مردم در پارک‌ها حمله‌‍ور می‌شوند. مسئله غذارسانی به همینجا ختم نمی‌شود و این اقدام یعنی استفاده از غذای مشترک بین حیوانات باعث انتقال بیماری به یکدیگر می‌شود؛ بنابراین ارتباط مستقیمی بین نسبت غذارسانی به سگ‌های بدون صاحب و افزایش زاد ولد آن‌ها وجود دارد، این اقدام چرخه طبیعت را به هم می‌زند و معضل‌های مختلفی را به وجود می‌آورد.

 

در برخی از کشور‌ها، غذادادن به حیوانات، چه اهلی و چه وحشی، جرم است. این در حالی است که در کشور ما عده‌ای با استفاده از کمک‌های مردمی در حاشیه شهر‌ها به سگ‌های ولگرد گوشت و غذا می‌رسانند. امروز جان مردم و کودکان این سرزمین طعمه سگ‌های ولگرد شده‌است.