افشاگری از یک رانت بزرگ در وزارت کشاورزی

به گزارش روزنامه اینترنتی فراز، صنایع این روز‌ها در کنار چالش‌های ناترازی انرژی، بحران نارکارآمدی دولتی و افزایش دست رانت خواران را نیز تجربه می‌کنند. برخی از کارخانه‌ها با جمعیت کارگری وسیع در اثر این رفتار‌ها دچار بحران‌های جدی شده و بعضا به سمت تعطیلی رفته‌اند، اما پاسخ وزارت جهاد کشاورزی به برخی از این صنایع، بی تفاوتی و برخوردی تند بوده است.

علی زائراومالی، مدیر کارخانه نسیم صباح مازند، درباره‌ی تعطیلی این کارخانه به علت عدم اختصاص روغن از سوی وزارت جهاد به «فراز» گفت: «کارخانه‌ی ما سال ۹۱ با ۳۰ نفر نیرو و ۲۰۰ تن روغن پالم و آفتاب به بهره‌برداری رسید. دولت در ابتدای کار روغن اولیه‌ی ما را تأمین می‌کرد. به مرور هم طرح‌های توسعه را اجرا کردیم و اقدام به تولید روغن‌های خاص کردیم که ۳۰۰ نفر نیز در کارخانه شاغل شدند. تا پایان ۱۴۰۳ نیز به سختی کار کردیم. در اواخر ۱۴۰۳ سیاست دولت عوض شد و گفتند به شما روغن نمی‌دهیم و انجمن روغن مسئول توزیع است. انجمن روغن به افراد عضو انجمن روغن داد که بعضا حتی کارخانه‌هایشان تعطیل است. به این افراد امتیاز روغن دادند و آنها در بازار آزاد به ما پیشنهاد می‌دهند.»

او در ادامه گفت: «روغنی که ۴۰ تومان خریدند را به ما ۷۶ تومان می‌دهند. این افراد فروشنده هم اصلاً کارخانه ندارند و با رانت توانستند به روغن دست پیدا کنند. ما از استانداری پیگیری کردیم و به وزیر گفتند که اتفاقی نیوفتاد. به نماینده‌ی مجلس گفتیم که ایشان نزد وزیر رفتند و نامه‌ای گرفتند، اما گفتند نمی‌توانند کاری بکنند. در نتیجه این شرایط باعث شد ما کارخانه را تعطیل کنیم و ۹۰ درصد نیرو‌هایمان بیکار شده‌اند».

مدیر کارخانه نسیم صباح مازند درباره‌ی عدم اجازه واردات مواد اولیه توسط وزارت جهاد گفت: «دست ما به جایی بند نیست و بعضی‌ها حتی ما را تهدید می‌کنند و به اتاق‌هایشان راه نمی‌دهند. عده‌ای در وزارت جهاد برعکس شعار سال عمل می‌کنند. ما به عنوان یک تولید‌کننده چندین بار ثبت سفارش کردیم که خودمان مواد اولیه را وارد کنیم. وزارت جهاد می‌گوید، چون سابقه‌ی واردات ندارید، اجازه‌ی این کار را نمی‌دهیم. ما می‌گوییم مگر می‌شود من به عنوان تولید‌کننده نتوانم وارد کنم، اما یک سری با رانت این کار را انجام دهند؟»

زائراومالی، درباره‌ی کارشکنی‌های وزارت جهاد کشاورزی در مسیر تولید گفت: «به یکی از معاونین وزارت خانه گفتیم خانم ۲۵۰ نفر در حال بیکار شدن هستند، اما به ما گفتند کارخانه‌ای با ۲ هزار کارگر در حال تعطیل شدن است، اما مثل شما گریه نمی‌کند و ما را با بی ادبی تمام از اتاقشان بیرون انداختند. ما حتی پیش معاون رئیس جمهور رفتیم، اما کاری از پیش نرفت. خیلی از کارخانه جات از طریق این کار‌ها تعطیل شده‌اند، اما کسی حرف ما را گوش نمی‌کند».