۱۰۰ روز بلاتکلیفی سهامداران «رهیاب»؛ سازمان بورس پاسخ می‌دهد؟

سهامداران شرکت دانش‌بنیان «رهیاب پیام گستران» در گفت‌و‌گو با «فراز» نسبت به توقف بیش از سه‌ماهه نماد این شرکت در فرابورس انتقاد کردند و خواستار شفاف‌سازی سازمان بورس درباره علت این توقف شدند.

در شرایطی که شرکت‌های دانش‌بنیان و اقتصاد دیجیتال بیش از همیشه به منابع مالی نیاز دارند، بازار سرمایه می‌تواند یکی از مهم‌ترین مسیر‌های تأمین مالی این شرکت‌ها باشد. با این حال، توقف طولانی‌مدت یک نماد می‌تواند هم نقدینگی سهامداران را قفل کند و هم زمینه‌ساز شکل‌گیری شایعات درباره وضعیت شرکت شود.

«رهیاب» که متعلق به یک شرکت باسابقه و دانش‌بنیان در حوزه فناوری ارتباطات است، پس از عرضه اولیه در بازار نوآفرین فرابورس با توقف طولانی‌مدت معاملات مواجه شده است.

سهامداران این شرکت در گفت‌و‌گو با «فراز» اعلام کردند: عرضه اولیه «رهیاب» در ۱۸ خرداد ۱۴۰۵ انجام شده و با گذشت بیش از ۱۰۰ روز، حتی یک معامله نیز روی این نماد انجام نشده است.

به گفته آنها، این وضعیت به معنای آن است که سهامداری که سرمایه خود را وارد بازار رسمی سرمایه کرده، بیش از سه ماه امکان تصمیم‌گیری درباره دارایی خود را نداشته است.

افزایش سرمایه ۷۸ درصدی؛ مانع کجاست؟

سهامداران «رهیاب» می‌گویند شرکت براساس نامه و ابلاغ سازمان بورس، افزایش سرمایه ۷۸ درصدی از ۱۰۲ میلیارد تومان به ۱۸۲ میلیارد تومان را در دستور کار قرار داده است. این افزایش سرمایه از محل سلب حق تقدم بوده و گزارش توجیهی آن نیز به تأیید حسابرس قانونی شرکت رسیده است.

از نگاه سهامداران، پرسش اصلی مخالفت با نظارت سازمان بورس نیست، بلکه طولانی شدن فرآیند تأیید و بلاتکلیف ماندن نماد است.

آنها تأکید دارند اگر ایراد قانونی یا مالی در فرآیند افزایش سرمایه وجود دارد، باید به صورت شفاف اعلام شود و اگر مسئله صرفاً یک فرآیند اداری است، نباید هزینه این تأخیر را سهامداران پرداخت کنند.

در این میان، برخی شواهد و شنیده‌ها حاکی از آن است که ریشه این قفل‌شدگی طولانی، بیش از آنکه ناشی از ابهام در ساختار مالی شرکت باشد، به اختلاف‌نظر‌ها و عدم هماهنگی‌های بوروکراتیک میان سازمان بورس و فرابورس بازمی‌گردد؛ پاس‌کاری‌هایی اداری که دود آن مستقیماً به چشم بخش خصوصی رفته است.

پرسش اساسی سهامداران این است که چرا تاوان اصطکاک و ناهماهنگی‌های داخلی میان دو رکن ناظر و مجری بازار سرمایه را باید یک شرکت دانش‌بنیان و سهامداران آن بپردازند؟ آیا توقف نماد و حبس نقدینگی سرمایه‌گذاران به اهرمی برای حل اختلافات سازمانی و رویه‌ای بدل شده است؟

پرسش اساسی برخی سهامداران این است که چگونه برای برخی شرکت‌ها که از نظر شفافیت عملکرد و کارنامه مالی در وضعیتی به‌مراتب مبهم‌تر و ضعیف‌تر از رهیاب قرار دارند، مصوبات بدون کوچک‌ترین دست‌انداز صادر شده و بدون مانع در تابلوی معاملات حضور دارند، اما نوبت به رهیاب که می‌رسد، فرایند‌ها در هزارتوی بوروکراسی و سخت‌گیری‌های نامتعارف قفل می‌شود؟!

توقف نماد و شکل‌گیری شایعات

سهامداران این شرکت همچنین نسبت به شکل‌گیری شایعات درباره وضعیت مالی «رهیاب» هشدار دادند و گفتند: توقف طولانی‌مدت یک نماد بدون اطلاع‌رسانی روشن می‌تواند زمینه‌ساز برداشت‌های مختلف درباره وضعیت شرکت شود.

به گفته آنها، اگر تخلف یا ایراد مالی وجود دارد، باید شفاف و مستند اعلام شود؛ اما اگر علت توقف، صرفاً فرآیند ثبت افزایش سرمایه است، ادامه این وضعیت و حبس سرمایه سهامداران قابل دفاع نیست.

بازار نوآفرین؛ حمایت یا فرسایش؟

«رهیاب» در بازار نوآفرین فرابورس حضور دارد؛ بازاری که با هدف ایجاد بستر مناسب برای شرکت‌های نوآور و فناور شکل گرفته است.

سهامداران این شرکت معتقدند توقف چندماهه یک شرکت دانش‌بنیان با فلسفه ایجاد چنین بازاری سازگار نیست و فرآیند‌های نظارتی باید در عین حفظ استاندارد‌های قانونی، چابک و زمان‌بندی‌شده باشند.

آنها همچنین این پرسش را مطرح کردند که آیا با همه شرکت‌ها و نماد‌ها استاندارد واحدی اعمال می‌شود و معیار سازمان بورس برای مدت زمان بررسی و توقف نماد‌ها چیست؟

هزینه تأخیر را چه کسی می‌پردازد؟

به گفته سهامداران، هر روز توقف نماد برای سرمایه‌گذار هزینه دارد؛ چرا که سرمایه او امکان جابه‌جایی ندارد و در شرایط تورمی، کاهش ارزش پول نیز به زیان سهامدار تمام می‌شود.

در گفت‌و‌گو با یکی از سهامداران ایشان می‌گفت: چگونه است که یک نماد، تمام فیلتر‌های گزارش‌دهی مالی و قانونی را پشت سر گذاشته، اما هنوز پشت در‌های بسته تأییدیه نهاد ناظر معطل مانده است؟ آیا ناظر، شفافیت را به سخت‌گیری بی‌حاصل ترجیح می‌دهد؟

آنها تأکید کردند: «اگر شرکت تخلف کرده، باید اعلام شود؛ اگر ایراد مالی وجود دارد، باید توضیح داده شود و اگر افزایش سرمایه با اشکال قانونی مواجه است، سهامداران حق دارند بدانند مانع چیست»

 سهامداران «رهیاب» در نهایت خواستار پاسخ شفاف سازمان بورس و فرابورس درباره علت توقف ۱۰۰ روزه نماد شدند؛ موضوعی که از نگاه آنها تنها مسئله یک شرکت نیست و می‌تواند آزمونی برای کیفیت تنظیم‌گری و حمایت عملی از شرکت‌های دانش‌بنیان در بازار سرمایه باشد.

.