هر کالابرگ، معادل یک و نیم لیتر روغن مایع! | چرا دولت مبلغ کالابرگ را افزایش نمی‌دهد؟

به گزارش «فراز»، کالابرگ الکترونیکی قرار بود بخشی از فشار تورم بر سفره خانوار‌های کم‌درآمد را جبران کند؛ اما افزایش قیمت کالا‌های اساسی، ارزش واقعی این حمایت را به‌مرور کاهش داده است. حالا پرسش این است که اگر قیمت کالا‌هایی که مشمول کالابرگ هستند چند برابر شده، ثابت ماندن مبلغ کالابرگ عملاً چه میزان از هزینه سبد معیشت خانوار را پوشش می‌دهد؟

 جعفر قادری، نایب‌رییس دوم کمیسیون اقتصادی مجلس، در گفت‌و‌گو با «فراز» در پاسخ به وعده افزایش مبلغ کالابرگ در نیمه دوم سال گفت قرار بوده است این مبلغ افزایش پیدا کند، گفت: «دولت باید منابع آن را تامین کند اما ریییس‌ جمهوری اعلام کرده «شرمنده هستیم و منابع نداریم». این در حالی است که ازآذرماه سال گذشته تاکنون ارز ترجیحی حذف شده و تا کنون که ارز تورم بالای ۱۰۰ درصد را تجربه کرده قیمت بسیاری از کالا‌ها افزایش یافته، اما مبلغ کالابرگ متناسب با این تغییرات افزایش پیدا نکرده است.

این در حالی است که محمدرضا عارف در دیدار با آیت‌الله کریمی جهرمی،  اظهار کرده: دولت با وجود تحریم‌ها و جنگ‌های اخیر، در تأمین کالاهای اساسی موفق عمل کرده و افزایش مبلغ کالابرگ نیز به‌زودی اجرایی خواهد شد. اما مجلس و دولت از ناتوانی در تامین منبع مالی کالابرگ خبر دادند.

کالابرگ ثابت؛ سفره کوچک‌تر

 اگر هدف کالابرگ، جبران بخشی از کاهش قدرت خرید خانوار باشد، ارزش آن باید در نسبت با قیمت کالا‌هایی سنجیده شود که مردم با آن خرید می‌کنند؛ نه صرفاً بر اساس رقم اسمی پرداختی. به همین دلیل، ثابت ماندن مبلغ کالابرگ در شرایط افزایش قیمت کالا‌های اساسی می‌تواند به معنای کاهش ارزش واقعی این حمایت باشد.

قادری در پاسخ به این پرسش که آیا ثابت ماندن مبلغ کالابرگ با وجود افزایش قیمت کالا‌ها تضییع حق مردم نیست، به محدودیت‌های قانونی مجلس در ورود مستقیم به تأمین منابع اشاره کرد. او تأکید کرد تصمیم‌گیری درباره منابع و نحوه تأمین آنها در اختیار دولت است و مجلس نمی‌تواند بدون وجود منبع مالی، اعتبار جدیدی ایجاد کند.

«شرمنده‌ایم» جای جبران سفره مردم را نمی‌گیرد

 اما اینجا یک سؤال جدی مطرح می‌شود: اگر دولت منابع لازم برای افزایش کالابرگ را ندارد، تکلیف وعده‌ای که برای افزایش حمایت از معیشت مردم داده شده چیست؟ برای خانواری که قیمت مواد غذایی، لبنیات، گوشت، برنج و سایر کالا‌های ضروری افزایش یافته، «نبود منابع» تغییری در هزینه‌های زندگی ایجاد نمی‌کند.

کالابرگی که قرار بود بخشی از فشار تورم را جبران کند، اگر با افزایش قیمت کالا‌ها رشد نکند، به‌تدریج قدرت خرید خود را از دست می‌دهد. به بیان ساده‌تر، رقم کالابرگ ممکن است همان رقم قبلی باشد، اما سفره‌ای که قرار است با آن رنگین شود دیگر همان سفره سال گذشته نیست.

وعده‌ای که دوباره روی زمین ماند؟

مسئله مهم‌تر، فاصله میان وعده‌های حمایتی و اجرای آنهاست. دولت وعده افزایش مبلغ کالابرگ در نیمه دوم سال را مطرح کرده بود، اما اکنون صحبت از نبود منابع به میان آمده است. 

در چنین شرایطی، پرسش افکار عمومی این است که آیا دولت هنگام ارائه وعده افزایش کالابرگ، منابع مورد نیاز آن را پیش‌بینی نکرده بود؟

 اگر منابع وجود نداشته، چرا وعده افزایش داده شد؟ و اگر منابع وجود داشته، چرا اکنون از نبود اعتبار سخن گفته می‌شود؟ این پرسش‌ها زمانی جدی‌تر می‌شود که حذف ارز ترجیحی و افزایش قیمت کالا‌های اساسی، فشار بیشتری بر قدرت خرید خانوار وارد کرده است.

 در نهایت، اختلاف میان دولت و مجلس درباره اینکه «چه کسی می‌تواند برای افزایش کالابرگ کاری انجام دهد» برای خانواری که هر ماه با هزینه بیشتری برای تأمین نیاز‌های اولیه مواجه است، مسئله اصلی نیست.