چگونه طالبان رسانه‌های اجتماعی را به ابزاری برای کنترل تبدیل کردند؟

در یکی از ویدئوها، یک مقام طالبان به زنان کارمند بهداشت اطمینان داد که می‌توانند شغل خود را حفظ کنند. در دیگری، ستیزه‌جویان به سیک‌ها، یک گروه مذهبی اقلیت، گفتند که آن‌ها آزاد و تحت حمایت هستند. برخی دیگر قانونمندی جدیدی را در کابل پیشنهاد کردند. در حالی که جنگجویان طالب غارتگران و سارقان را زیر سلاح اسلحه نگه می‌داشتند.

طالبان، که اینترنت را برای اولین بار در کنترل افغانستان ممنوع کردند، رسانه‌های اجتماعی را به ابزاری قدرتمند برای آرام کردن مخالفان و پخش پیام‌های آن‌ها تبدیل کرده‌اند. آن‌ها که اکنون کاملاً بر کشور مسلط هستند، از هزاران حساب توییتر- برخی رسمی و برخی دیگر ناشناس- برای تسکین پایگاه شهری وحشت‌زده اما فزاینده فن‌آوری افغانستان استفاده می‌کنند.

تصاویر صلح و ثبات که توسط طالبان ارائه شده است با صحنه‌های پخش شده در سراسر جهان از خروج آشفته از فرودگاه کابل یا فیلم ضرب و شتم و شلیک معترضان در تضاد شدید است. آن‌ها قدرت‌های دیجیتالی را نشان می‌دهند که شبه نظامیان در طول چندین سال شورش به دست آورده‌اند و نمایی از نحوه استفاده طالبان از این ابزارها برای حکومت بر افغانستان، حتی در حالی که به اصول مذهبی بنیادگرا و گرایش‌های خشونت‌آمیز خود پایبند هستند، ارائه می‌دهند.

رسانه‌های اجتماعی افغانستان ممکن است شاخص ضعیفی از احساسات عمومی باشد. بسیاری از منتقدان طالبان و حامیان دولت به مکان‌های زیرزمینی رفته‌اند. اما طالبان نشان داده است که آن‌ها می‌توانند پیام خود را به طور موثر بفروشند. توماس جانسون، استاد دانشکده کارشناسی ارشد نیروی دریایی در مونتری، کالیفرنیا، می‌گوید: «آن‌ها تشخیص دادند که برای پیروزی در جنگ، باید از طریق روایت و داستان اقدام کرد. آن‌ها از رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند تا به مردم افغانستان بگویند که باید چه کار کنند.»

به صورت آنلاین، طالبان اکنون با همان تاکتیک‌هایی که برای تقویت قدرت خود استفاده می‌کردند، هدف قرار خواهند گرفت، همان‌طور که جنبش‌هایی مانند بهار عربی و دیگران از رسانه‌های اجتماعی برای سازماندهی و تجمع استفاده کردند. ارتباطات جدید افغانستان با بقیه جهان به مخالفان طالبان در افشای هرگونه جنایات و تقویت حمایت از مقاومت کمک می‌کند. در حال حاضر، هشتگ‌هایی مانند #DonotChangeNationalFlag با ترکیبی از پشتیبانی داخلی و خارجی در حال گسترش است.

طالبان به چنین درخواست‌هایی و گزارش‌هایی مبنی بر سرکوب و قتل متقابل توسط شبه نظامیان پیروز پاسخ داده است و در پیام‌هایی بر تمایل به صلح و وحدت تاکید کرده است. طالبان، آمریکایی‌ها و دیگر خارجی‌ها را عامل اصلی سال‌ها درگیری در افغانستان معرفی می‌کنند. ایده‌ای که آن‌ها با استفاده از تصاویر حیرت انگیز این هفته از فرودگاه کابل بر آن تأکید کردند.

در حالی که ویدیوهای دردناک فرار به سوی هواپیما منتشر می‌شد، قاری سعید خوستی، یکی از شناخته‌شده‌ترین نفوذگران طرفدار طالبان، گفت: «من با دیدن وضعیت شما سخت گریه کردم. ما ۲۰ سال است که به طور مکرر برای شما گریه کرده‌ایم. ما به شما گفتیم که اشرف غنی هرگز به شما وفادار نخواهد بود. ما شما را بخشیدیم، به خدا سوگند. ما طرفدار این وضعیت نیستیم. لطفا به خانه‌های خود بازگردید.»

روزنامه نگاران طالبان در خیابان‌های شهرهای تازه تصرف شده با میکروفن‌هایی با روکش آبی حرکت می‌کنند و فیلم‌هایی از تأیید ملایم ساکنان ارائه می‌دهند. بنیامین جنسن، یکی از اعضای شورای آتلانتیک می‌گوید: «طالبان نیازی به ارسال محتوا ندارند تا به مردم یادآوری کنند که وحشی هستند. مردم این را می‌دانند. آن‌چه آن‌ها نیاز داشتند تصاویری بود که نشان می‌داد آن‌ها می‌توانند کشور را اداره و ادغام کنند.» طالبان توانسته‌اند بسیاری از خواسته‌های خود را در اینترنت منتشر کنند. حتی با وجود مسدود شدن شبکه‌های اجتماعی مانند فیس بوک و یوتیوب، ده‌ها حساب جدید ایجاد شده است. تلاش شبه نظامیان بر توییتر متمرکز شده است، جایی که طالبان به طور مستقیم ممنوع نیست. برخی از مخالفان طالبان فریادهای اعتراضی صادر کرده‌اند. در مقابل، دیگران سکوت کرده و گزارشات خود را در مورد مطالبی که می‌تواند آن‌ها را در معرض خطر قرار دهد، تمیز کرده‌اند. یک فوتبالیست زن این هفته به هم تیمی‌های سابق خود هشدار داد که عکس‌ها را پایین بیاورند. فیس بوک و توییتر اعلام کرده‌اند که برای محافظت از حساب‌ها اقداماتی انجام خواهند داد.

یک معلم در دانشگاه ننگرهار جلال آباد که خواست نامش فاش نشود، گفت که تعداد زیادی از دانش آموزانش که در مبارزات ضد طالبان شرکت کرده بودند، حساب‌های رسانه‌های اجتماعی خود را غیرفعال کردند. او گفت که نسلی که پس از سرنگونی اولین رژیم طالبان متولد شد، یک عمر شواهد دیجیتالی برای پنهان کردن داشت.