رستگاری با کباب بناب!

ضرغامی به تازگی در ویدیویی با رونمایی کباب بناب و مخلفاتش در دفترش، گفت به به قول فیلم اخراجی‌ها، الّا بختکی که نیست، حساب دارد! و بسته کباب را با صلوات همراهان، رونمایی کرد. او دستور داد که از این به بعد هرجای ایران که برویم باید شعبه ای از کباب بناب با همین طعم و قیافه و قیمت ارائه شود. اگر بتوانیم این کار را درکشور خود انجام دهیم و مردم بروند آن را بخورند، می‌توانیم در نهایت کباب بناب را به یک برند جهانی و رقیب مک دونالد تبدیل کنیم.

بوی کباب؛ مردم در حال داغ شدن هستند!

احتمالا آقای ضرغامی یا از قیمت کباب-حالا از هو نوعش- خبر ندارد، یا مهمان کسی شده است، یا بالاخره با دستمزدی که می‌گیرد، می‌تواند از این خاصه خرجی‌ها بکند. یا شاید هم واقعا هدفش رونمایی از کباب بناب است که ممکن است بسیاری از شهروندان ما، یک زمانی آشنایی و قرابت خاصی با آن داشتند اما چند سالی است که همین مردم، دست‌شان نه فقط از کباب بناب، که از قوت لایموت هم کوتاه و با این وسعت و حجم از تورم و گرانی، تعداد شعبه‌های واقعی و غیرواقعی کباب بناب هم در شهرها کم شده است. بسیاری از این کبابی ها هم تغییر کاربری داده‎‌اند.

خوردن کباب بناب، آداب دارد!

اگر بشود کباب بناب، به رقیب همبرگرهای مکدونالدز تبدیل شود، که خیلی خوب است، اما البته حتما آقای ضرغای که هم می‌دانند همبرگر مک دونالدز چیست و هم حالا طعم کباب بناب زیر دندان‌شان مزه داده، می‌دانند که مک دونالدز، غذاهای فوری-فست فود- تهیه می‌کنند که می‌توان هم در رستوران و هم سرپایی و هم در خودرو، نوش جان کرد. همبرگر مک دونالدز یا هر نوع همبرگر دیگری، بسته کوچکی است با مقداری مخلفات که در کیف و جیب جا می‌شود و تحت هرشرایطی می توان آن را خورد. اما خوردن کباب بناب، آداب خاص خودش را دارد، با مخلفات گوجه و فلفل کبابی و نان و پیاز و جعفری؛ خاطری بسیار آسوده و فرصتی بسیار و خاطری فراغ می‌طلبد تا طعم لذیذش ماندگار شود. کباب بناب را باید چهار زانو-حالا یا روی صندلی- و روی تخت، در باغ رستورانی نشست و خورد؛ ویژگی سریع و حاضر آماده بودن همبرگرهای مک دونالدز ندارد. برای محل کار مناسب نیست؛ اما البته می‌توان از آن به عنوان جاذبه گردشگری استفاده کرد.